Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Προφανώς κανένας δεν το ήθελε αυτό εξ εκείνων, αφού
πλήττονται θανάσιμα τα συμφέροντα του πουτινισμού… Ενώ -ω τι σύμπτωση- έντεκα βουλευτές της ΝΔ… καταθέτουν επερώτηση για την ακρίβεια στο ρεύμα! Παράνοια!Λίγες
ώρες μετά τις υπογραφές της μεγάλης συμφωνίας για τα ενεργειακά, γέμισαν οι εξουσιαστικές
τηλεοράσεις της ολιγαρχίας με απόψεις του τύπου… εμάς μας νοιάζει να μη πέφτουν
οι σοφάδες στα σχολεία κι όχι οι πολιτικές Μητσοτάκη στα ενεργειακά! Μιλάμε για
μιζέρια, για κακομοιριά!
Κι
άλλοι.
Λένε ότι χρειαζόμαστε πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική κι όχι τη μονομερή με τις
ΗΠΑ. Μα, η πολιτική Μητσοτάκη έφερε αποτελέσματα για τη χώρα. Η
άλλη πρόταση, των ίσων αποστάσεων, εξυπηρετεί μόνο τη Ρωσία και πρωτίστως την
Τουρκία, αφού θα σημάνει και τη ρήξη των σχέσεων μας με τις ΗΠΑ. Η δε Τουρκία
που βαστά δυο καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη, ΔΕΝ ωφελήθηκε απ’ αυτό, παρ’
ότι για τους Δυτικούς είναι περιζήτητος συνομιλητής λόγω γεωγραφικής θέσης.
Η
ουσία λοιπόν είναι ξεκάθαρη: Η θέση της χώρας ισχυροποιείται με τον Μητσοτάκη και
τις αποτελεσματικές πολιτικές του, αφού ήδη άλλαξαν οι ισορροπίες στην περιοχή,
που ήταν ακίνητες εδώ και δεκαετίες, πλην των πολιτικών των γάμων και των
ζεϊμπέκικων…
Κάποιοι,
εντός της χώρας,
δεν το αντέχουν αυτό. Επενδύουν στην πολιτική αναρχία, στην αταξία, στο χάος. Είναι οι δυνάμεις των κυβερνήσεων 2004-2009 κι
εκείνοι που αργότερα δημιούργησαν τη Δεξιά συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι κι οι αστόχαστοι
Αριστεροί του δογματος …στάχτη και μπούρμπερη… Στοχεύουν στην πολιτική
αποσταθεροποίηση κι ανατροπή του Μητσοτάκη κι εν συνεχεία στη δημιουργία ευρέως
κυβερνητικού σχηματισμού κομματιδίων, με συμμετοχή και του πουτινισμού, που έτσι
θα βρει, πάλι, τρόπο έκφρασης. Στοχεύουν σε μια αδύναμη, ευάλωτη
κυβέρνηση που θα καθοδηγείται παντοιοτρόπως.
Πίστευαν
μάλιστα, προσδοκούσαν,
σ’ ένα νεύμα του Τραμπ για να πέσει ο Μητσοτάκης, αλλά τελικά μάλλον στενοχωρήθηκαν
που έφτασε στην Ελλάδα η μισή κυβέρνηση
των ΗΠΑ… Οι οποίες πλέον, εισήλθαν μετά βαΐων και κλάδων στον άξονα Ελλάδα-
Κύπρος -Ισραήλ, που έχει δημιουργηθεί
εδώ και καιρό. Ε, αυτός ο άξονας δεν αντέχεται από πολλούς εντός της χώρας.
Ούτε από τη Ρωσία και την Τουρκία.
Μιλάμε
για ανεύθυνους κόρακες, για ζόμπι. Ζόμπι του πρόσφατου παρελθόντος που
στοίχισαν πολλά στη χώρα. Δεν γνωρίζω αν θα σπάσουν τα μούτρα τους, δεν γνωρίζω
αν οι Έλληνες για μια ακόμη φορά θ’ απεμπολήσουν τα συμφέροντά τους, την
πολιτική σταθερότητά τους και το μέλλον της χώρας και των παιδιών τους, αλλά
είναι… πολλά τα «ρούβλια» Άρη…
Εξ
ου κι η κυβέρνηση αυτή, οφείλει να στοχεύσει εκεί που υστερεί και δίνει
δικαιώματα στα παιδιά του Πούτιν να σκούζουν. Στην διαχείριση της ακρίβειας και
της καθημερινότητας…

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου