Μ' αυτού του είδους την αντιπολίτευση δεν ρίχνουν τον Μητσοτάκη, τον δυναμώνουν

 

Γράφει ο Ζαχαρίας Ζούπης

Αν έχω καταλάβει καλά, η γραπτή ενημέρωση του Παρισιού προς την Άγκυρα φαίνεται να της προσφέρει μια πρακτική διέξοδο, χωρίς να μεταβάλλει σε τίποτα το καθεστώς δικαιοδοσίας. Η Γαλλία γνωστοποίησε τις έρευνες του Abeille Marengo, διευκρινίζοντας - σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες - ότι δεν ζητεί τουρκική άδεια. Η Άγκυρα μπορεί να παρουσιάσει την επικοινωνία ως έμμεση αναγνώριση του ρόλου της, ώστε να υποχωρήσει χωρίς δημόσια ήττα. Έχει και αυτή θερμόαιμους. Η Αθήνα, από την πλευρά της κάνει την δουλειά της , έχει ήδη εκδώσει τη νόμιμη άδεια και το έργο δρομολογείται. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η

Ο Πατριωτισμός των κραυγών & η αλήθεια για το καλώδιο

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Θα ξεκινήσουμε την ανάλυση/προσέγγιση της υπόθεσης του καλωδίου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου- Ισραήλ, ανάποδα. Από τις ΗΠΑ. Που ενδιαφέρονται πιο πολύ κι από τις συμμετέχουσες χώρες, προκειμένου να ολοκληρωθεί το project.

Οι παραπολιτικές -πλην όμως απολύτως επιβεβαιωμένες- πληροφορίες, αναφέρουν ότι το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, διαμήνυσε στον Αμερικανό πρέσβη στην Άγκυρα, τον Τομ Μπάρακ, να πέσουν οι τόνοι των Τούρκων στο ζήτημα. Δηλαδή, με σαφήνεια και ξεκάθαρα, ο Ρούμπιο έκανε πράξη αυτό που πρεσβεύει κι είπε στην επίσκεψή του στην Αθήνα.

Την ίδια ώρα, τόσο οι Ρεπουμπλικάνοι όσο κι οι Δημοκρατικοί, τάσσονται αναφανδόν στην ολοκλήρωση του έργου χωρίς τουρκικά προσκόμματα. Συνδέουν μάλιστα το project, με τον μεγάλο διάδρομο Ινδίας- Μέσης Ανατολής και Ευρώπης. Θεωρούν δε το έργο, ως κορυφαίο βήμα ενός στρατηγικού σχεδιασμού, που εκτός της ενεργειακής ασφάλειας, θα περιλαμβάνει τη θαλάσσια ένωση της Ινδίας με τον Κόλπο και την Ευρώπη, με ταυτόχρονη μείωση της επιρροής της Κίνας προς τη Δύση. Αυτά λοιπόν, δεν

Ο βαρυλέκανος, ο Νικολάς, ο σοσιαλισμός και το χαρτί υγείας

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Ήταν μια εποχή θεσπέσια. Από τα μπαλκόνια όλης της Ελλάδας, ένας τύπος βαρυλέκανος, παραμυθάς και επηρμένος, έστελνε σπίτι της τη Μέρκελ κι έκανε πράξη τις φαντασιώσεις του για τις… αγορές. «Θα τους παίζουμε τα κλαρίνα κι εκείνες θα χορεύουν», φώναζε.

Μαζί του ήταν κι ένας παλιός της Άννας -λέμε τώρα- που είχε πάθει μανία καταδιώξεως με το Ζάππειο κι έλεγε ένα σωρό μακακίες. Τότε μαζεύονταν δυο για δηλωτή.

Ξάφνου, μπουκάρισε στο δωμάτιο ένας χοντρός που του άρεσε να παίζει με στρατιωτάκια κι ένας άλλος με ξυρισμένο κεφάλι, που τον ενοχλούσαν τα δυο «νι» του ονόματός του. Ήταν κι ένας άλλος που άκουγε το όνομα του Πούτιν και γονάτιζε ευλαβικά σαν να περνούσε η εικόνα του Παΐσιου … Όλοι αυτοί νόμιζαν ότι κυβερνούν την υφήλιο…

Η Ελλάδα χρωστούσε παντού. Από τις χώρες όλου του κόσμου, μέχρι και της Μιχαλούς. Κι οι περισσότεροι …απειλάγανε ότι θα φύγουν από το ευρώ και θα κάνουν

Ας μην παίζουν κάποιοι με τα εθνικά θέματα

 

Γράφει ο Ζαχαρίας Ζούπης

Ας πάρουμε τα γεγονότα από την αρχή. Έχει αξία. Όλες τις τελευταίες μέρες υπάρχει ένταση στο Αιγαίο για τις έρευνες για την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου. Το γαλλικό ερευνητικό πλοίο «Abeille Marengo» πρόκειται να αναχωρήσει με κατεύθυνση την ευρύτερη περιοχή των ερευνών. Η Ελλάδα εξέδωσε σχετική Navtex, η Τουρκία θεωρεί ότι δεν ενημερώθηκε όπως είχε ζητήσει και εξέδωσε αντι-Navtex. Λίγη ώρα μετά την έκδοση της ελληνικής NAVTEX, η Τουρκία αντέδρασε με δική της, στην οποία δεν περιορίζεται απλώς στην ανακοίνωση δικών της συντεταγμένων για τις έρευνες, αλλά σε σκληρό ύφος τονίζει ότι «όλες οι ερευνητικές δραστηριότητες σε θαλάσσιες περιοχές που υπάγονται στην τουρκική δικαιοδοσία πρέπει να συντονίζονται με τις αρμόδιες τουρκικές αρχές».

Μάλιστα το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας ανέβασε τους τόνους. Σε

Παρέμβαση ΗΠΑ για το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου

 Σε φάση πλήρους επανεκκίνησης εισέρχονται οι διεργασίες για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας και Κύπρου, καθώς το ερευνητικό σκάφος Abeille Marengo ετοιμάζεται να πιάσει εκ νέου δουλειά στην περιοχή των ερευνών.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται ως απότοκος ενός έντονου παρασκηνιακού μαραθώνιου, με τη Γαλλία να αναλαμβάνει ρόλο καταλύτη προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή διεξαγωγή των εργασιών και να αποφευχθούν ανεπιθύμητες επιπλοκές στο πεδίο.

Στο παιχνίδι των πιέσεων εισέρχονται πλέον δυναμικά και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Μέσω της διπλωματικής οδού σε Άγκυρα, Αθήνα και Λευκωσία, η Ουάσινγκτον στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα ότι τέτοιου υποδομές δεν επιτρέπεται να μπλοκάρονται από ενστάσεις ή αμφισβητήσεις. Η αμερικανική παρέμβαση, που ευθυγραμμίζεται με τις πρόσφατες τοποθετήσεις του Μάρκο Ρούμπιο στην ελληνική πρωτεύουσα, αναμένεται να μεταφερθεί και προφορικά στην τουρκική πλευρά από τον Αμερικανό πρέσβη Τομ Μπαράκ.

Το παρασκήνιο της γαλλικής ενημέρωσης

και η απουσία αιτήματος άδειας

Την ίδια ώρα, στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό της Αθήνας πυροδοτήθηκε

Αλήθεια, ο Σπανούλης δεν θα ήθελε τον Ναν στην Εθνική;

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Στα αθλητικά δρώμενα και εκτός της αγωνιστικής επικαιρότητας, κορυφαίο θέμα των ημερών ήταν η απόκτηση διαβατηρίου Κατάρ από τον Κέντρικ Ναν, προκειμένου να μπορεί να παίζει σε μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις.

Δυστυχώς, τρία χρόνια παραμονής στη χώρα μας, του κορυφαίου Αμερικανού που αγωνίζεται στην Ευρώπη κι η Ελλάδα δεν ασχολήθηκε μαζί του για να μπορεί να παίζει στην Εθνική μας ομάδα. Και δη ενός παίκτη που αβίαστα μπορεί να χαρακτηριστεί πυρηνικός επιστήμων των καλαθιών και του «σκοραρίσματος»! Ενός τομέα που υστερεί η Εθνική μας.

Αλήθεια, αυτόν τον παίκτη δεν τον ήθελε ο Σπανούλης στην Εθνική, ούτως ώστε να πιέσει προκειμένου να πάρει ελληνικό διαβατήριο; Ή προτιμά τον γηραιό Ουόκαπ που το …μακρύ χέρι του προφυλακισμένου ηγέτη της ΕΟΚ, επέβαλλε ως Έλληνα, για να παίζει ως τέτοιος και στο ελληνικό πρωτάθλημα;

Μα τι να λέμε τώρα; Η Εθνική ομάδα είναι άλλος ένας τομέας που το σύστημα έχωσε

Κίμι Αντονέλι: Το παιδί που δεν φοβήθηκε την ταχύτητα

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Στα 20 του χρόνια, ο Αντρέα Κίμι Αντονέλι είναι ο νέος βασιλιάς της Formula 1. Ο νεότερος παγκόσμιος πρωταθλητής στην ιστορία του σπορ. Πίσω από τον τίτλο, όμως, κρύβεται μια ιστορία πολύ μεγαλύτερη από τις νίκες, τις pole position και τα τρόπαια. Μια ιστορία πίστης, αφοσίωσης, σκληρής δουλειάς και ενός παιδιού που έμαθε να κυνηγά το όνειρό του χωρίς να βιάζεται να μεγαλώσει.

Υπάρχουν στιγμές στον αθλητισμό που μοιάζουν να έχουν γραφτεί πριν αυτές πραγματοποιηθούν. Και δη από κάποιον που αγαπά τις μεγάλες ιστορίες.

Η Κυριακή 1η Νοεμβρίου 2026 ήταν μία από αυτές. Στην Πόλη του Μεξικού, ο Κίμι Αντονέλι πέρασε τη γραμμή του τερματισμού στην τρίτη θέση και, χωρίς να χρειάζεται να κερδίσει τον αγώνα, κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα της Formula 1!

Στα 20 του χρόνια έγινε ο νεότερος πρωταθλητής που γνώρισε ποτέ το άθλημα, ξεπερνώντας το ρεκόρ του Σεμπάστιαν Φέτελ. Έγινε, επίσης, ο πρώτος Ιταλός παγκόσμιος πρωταθλητής μετά τον Αλμπέρτο Ασκάρι, το 1953. Εννέα νίκες, επτά pole position και μια σεζόν που τον έφερε στην κορυφή, απέναντι σε ονόματα όπως ο Μαξ Φερστάπεν, ο Λιούις Χάμιλτον, ο Λεκλέρ, ο Νόρις, ο Πιάστρι και πρωτίστως ο Τζορτζ Ράσσελ, ο ομόσταυλός του στη Mercedes!

Κι όμως, πίσω από τους αριθμούς υπάρχει κάτι που δεν μετριέται με βαθμούς: η διαδρομή ενός παιδιού που δεν έχασε ποτέ την επαφή με αυτό που αγαπούσε.

Ένα παιδί, ένα καρτ κι ένα βλέμμα που έλεγε τα πάντα

Ο Αντρέα Κίμι Αντονέλι γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 2006 στην Μπολόνια της Ιταλίας. Μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου ο μηχανοκίνητος αθλητισμός δεν ήταν μια μακρινή φαντασίωση. Ο πατέρας του, Μάρκο, υπήρξε οδηγός αγώνων και το παιδί

Οι εμμονές Ανδρουλάκη κι οι ρούμποι Πιερρακάκη στον αντίπαλό του

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Πολιτικής μα και παραπολιτικής λογικής η σημερινή προσέγγισή μας στην επικαιρότητα.

Όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, ισχυρίζονται ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης διακατέχεται από βαθύτατα πολιτικά συμπλέγματα απέναντι στον πάλαι ποτέ σύντροφό του, Κυριάκο Πιερρακάκη. Συμπλέγματα που υπερβαίνουν πια τα όρια της λογικής, ειδικά από τότε που ο πρώην σύντροφός του εξελέγη πρόεδρος του Eurogroup!

Κι όσοι δεν παρακολούθησαν τη διένεξη ανάμεσα στους δυο στη Βουλή, θα πρέπει να την αναζητήσουν στο διαδίκτυο. Ειδικά την κορυφαία ατάκα του Πιερρακάκη προς τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ… «μην γίνεστε Λαφαζάνης»!!!

Όσοι γνωρίζουν, επίσης, ισχυρίζονται ότι η κολόνια της έντασης (sic) του Ανδρουλάκη προς τον Πιερρακάκη, δεν είναι καινούργια, αλλά έχει παλιό άρωμα. Δεν μπορεί να κατανοήσει πώς ένας τύπος που δεν είναι ενταγμένος σε μηχανισμούς, έφτασε να γίνει ο αναμορφωτής του ελληνικού δημοσίου, κορυφαίος υπουργός της ΝΔ, δημοφιλέστατος και πρόεδρος του Eurogroup!

Ο Ανδρουλάκης, γνωρίζει ότι ο Πιερρακάκης ήταν ένα απλό μέλος του

Η Αθήνα και τα μηνύματα από τις κάλπες στις ΗΠΑ

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Έχω την αίσθηση ότι η ήττα του Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, αποτελεί την αρχή του τέλους του πολιτικού εκχυδαϊσμού, της αυθαιρεσίας, της αναξιοπρέπειας, της αγένειας, του ναρκισσισμού και της συνεχούς αναζήτησης εχθρών. Αλλά αυτό θα φανεί στο εγγύς κι απώτερο μέλλον.

Τώρα, οφείλουμε να συζητήσουμε και αναλύσουμε την εκλογική υποχώρηση των Ρεπουμπλικάνων. Που είναι σαφές ότι  δεν αιφνιδίασε την Αθήνα. Το αποτέλεσμα κινήθηκε κοντά στις προβλέψεις των δημοσκοπήσεων, επιβεβαιώνοντας τις πολιτικές πιέσεις που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ.

Τόσο στο Μέγαρο Μαξίμου όσο και στο υπουργείο Εξωτερικών είχαν ήδη αποτιμήσει τις δυσκολίες που θα μπορούσε να προκαλέσει η συγκεκριμένη εκλογική αναμέτρηση στον Αμερικανό πρόεδρο και στη δυνατότητά του να προωθήσει απρόσκοπτα την πολιτική του ατζέντα.

Στην ελληνική πρωτεύουσα, πάντως, αξιολογείται θετικά η εκλογή έξι Αμερικανών ελληνικής καταγωγής στη Βουλή των Αντιπροσώπων, καθώς και η εκλογική επιτυχία

Επιτέλους ας σοβαρέψει ο δημόσιος διάλογος

Γράφει ο Ζαχαρίας Ζούπης

 Μένουν έξι επτά, μπορεί και οκτώ μήνες μέχρι τις εκλογές και ελπίζω ο δημόσιος διάλογος, η αντιπαράθεση να προσγειωθεί λίγο, να σοβαρέψει και ως προς την θεματολογία και ως προς τις ατάκες που εκτοξεύονται. Mάλλον όμως με την ελπίδα θα μείνω. Κατανοώ την αδυναμία της Κεντροαριστεράς να αναδείξει κόμμα που θα μπορεί να είναι αντίπαλο δέος στον Κ. Μητσοτάκη και να μαίνεται πόλεμος μεταξύ ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ για την δεύτερη θέση. Κατανοώ επίσης την κρυφή ελπίδα το κόμμα Σαμαρά που όλο έρχεται και ακόμα δεν έχει εμφανιστεί, να κόψει όσο το δυνατόν περισσότερους ψήφους από την ΝΔ για να λειτουργήσει σαν βοηθός των κομμάτων της Κεντροαριστεράς, μήπως και μπουν στο παιχνίδι απρόσμενα.

Ας ληφθεί όμως υπόψη, ότι όσο ο Κ. Μητσοτάκης και η Ν.Δ προηγείται με πάνω από