Ας μην παίζουν κάποιοι με τα εθνικά θέματα

 

Γράφει ο Ζαχαρίας Ζούπης

Ας πάρουμε τα γεγονότα από την αρχή. Έχει αξία. Όλες τις τελευταίες μέρες υπάρχει ένταση στο Αιγαίο για τις έρευνες για την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου. Το γαλλικό ερευνητικό πλοίο «Abeille Marengo» πρόκειται να αναχωρήσει με κατεύθυνση την ευρύτερη περιοχή των ερευνών. Η Ελλάδα εξέδωσε σχετική Navtex, η Τουρκία θεωρεί ότι δεν ενημερώθηκε όπως είχε ζητήσει και εξέδωσε αντι-Navtex. Λίγη ώρα μετά την έκδοση της ελληνικής NAVTEX, η Τουρκία αντέδρασε με δική της, στην οποία δεν περιορίζεται απλώς στην ανακοίνωση δικών της συντεταγμένων για τις έρευνες, αλλά σε σκληρό ύφος τονίζει ότι «όλες οι ερευνητικές δραστηριότητες σε θαλάσσιες περιοχές που υπάγονται στην τουρκική δικαιοδοσία πρέπει να συντονίζονται με τις αρμόδιες τουρκικές αρχές».

Μάλιστα το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας ανέβασε τους τόνους. Σε

Παρέμβαση ΗΠΑ για το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου

 Σε φάση πλήρους επανεκκίνησης εισέρχονται οι διεργασίες για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας και Κύπρου, καθώς το ερευνητικό σκάφος Abeille Marengo ετοιμάζεται να πιάσει εκ νέου δουλειά στην περιοχή των ερευνών.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται ως απότοκος ενός έντονου παρασκηνιακού μαραθώνιου, με τη Γαλλία να αναλαμβάνει ρόλο καταλύτη προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή διεξαγωγή των εργασιών και να αποφευχθούν ανεπιθύμητες επιπλοκές στο πεδίο.

Στο παιχνίδι των πιέσεων εισέρχονται πλέον δυναμικά και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Μέσω της διπλωματικής οδού σε Άγκυρα, Αθήνα και Λευκωσία, η Ουάσινγκτον στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα ότι τέτοιου υποδομές δεν επιτρέπεται να μπλοκάρονται από ενστάσεις ή αμφισβητήσεις. Η αμερικανική παρέμβαση, που ευθυγραμμίζεται με τις πρόσφατες τοποθετήσεις του Μάρκο Ρούμπιο στην ελληνική πρωτεύουσα, αναμένεται να μεταφερθεί και προφορικά στην τουρκική πλευρά από τον Αμερικανό πρέσβη Τομ Μπαράκ.

Το παρασκήνιο της γαλλικής ενημέρωσης

και η απουσία αιτήματος άδειας

Την ίδια ώρα, στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό της Αθήνας πυροδοτήθηκε

Αλήθεια, ο Σπανούλης δεν θα ήθελε τον Ναν στην Εθνική;

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Στα αθλητικά δρώμενα και εκτός της αγωνιστικής επικαιρότητας, κορυφαίο θέμα των ημερών ήταν η απόκτηση διαβατηρίου Κατάρ από τον Κέντρικ Ναν, προκειμένου να μπορεί να παίζει σε μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις.

Δυστυχώς, τρία χρόνια παραμονής στη χώρα μας, του κορυφαίου Αμερικανού που αγωνίζεται στην Ευρώπη κι η Ελλάδα δεν ασχολήθηκε μαζί του για να μπορεί να παίζει στην Εθνική μας ομάδα. Και δη ενός παίκτη που αβίαστα μπορεί να χαρακτηριστεί πυρηνικός επιστήμων των καλαθιών και του «σκοραρίσματος»! Ενός τομέα που υστερεί η Εθνική μας.

Αλήθεια, αυτόν τον παίκτη δεν τον ήθελε ο Σπανούλης στην Εθνική, ούτως ώστε να πιέσει προκειμένου να πάρει ελληνικό διαβατήριο; Ή προτιμά τον γηραιό Ουόκαπ που το …μακρύ χέρι του προφυλακισμένου ηγέτη της ΕΟΚ, επέβαλλε ως Έλληνα, για να παίζει ως τέτοιος και στο ελληνικό πρωτάθλημα;

Μα τι να λέμε τώρα; Η Εθνική ομάδα είναι άλλος ένας τομέας που το σύστημα έχωσε

Κίμι Αντονέλι: Το παιδί που δεν φοβήθηκε την ταχύτητα

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Στα 20 του χρόνια, ο Αντρέα Κίμι Αντονέλι είναι ο νέος βασιλιάς της Formula 1. Ο νεότερος παγκόσμιος πρωταθλητής στην ιστορία του σπορ. Πίσω από τον τίτλο, όμως, κρύβεται μια ιστορία πολύ μεγαλύτερη από τις νίκες, τις pole position και τα τρόπαια. Μια ιστορία πίστης, αφοσίωσης, σκληρής δουλειάς και ενός παιδιού που έμαθε να κυνηγά το όνειρό του χωρίς να βιάζεται να μεγαλώσει.

Υπάρχουν στιγμές στον αθλητισμό που μοιάζουν να έχουν γραφτεί πριν αυτές πραγματοποιηθούν. Και δη από κάποιον που αγαπά τις μεγάλες ιστορίες.

Η Κυριακή 1η Νοεμβρίου 2026 ήταν μία από αυτές. Στην Πόλη του Μεξικού, ο Κίμι Αντονέλι πέρασε τη γραμμή του τερματισμού στην τρίτη θέση και, χωρίς να χρειάζεται να κερδίσει τον αγώνα, κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα της Formula 1!

Στα 20 του χρόνια έγινε ο νεότερος πρωταθλητής που γνώρισε ποτέ το άθλημα, ξεπερνώντας το ρεκόρ του Σεμπάστιαν Φέτελ. Έγινε, επίσης, ο πρώτος Ιταλός παγκόσμιος πρωταθλητής μετά τον Αλμπέρτο Ασκάρι, το 1953. Εννέα νίκες, επτά pole position και μια σεζόν που τον έφερε στην κορυφή, απέναντι σε ονόματα όπως ο Μαξ Φερστάπεν, ο Λιούις Χάμιλτον, ο Λεκλέρ, ο Νόρις, ο Πιάστρι και πρωτίστως ο Τζορτζ Ράσσελ, ο ομόσταυλός του στη Mercedes!

Κι όμως, πίσω από τους αριθμούς υπάρχει κάτι που δεν μετριέται με βαθμούς: η διαδρομή ενός παιδιού που δεν έχασε ποτέ την επαφή με αυτό που αγαπούσε.

Ένα παιδί, ένα καρτ κι ένα βλέμμα που έλεγε τα πάντα

Ο Αντρέα Κίμι Αντονέλι γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 2006 στην Μπολόνια της Ιταλίας. Μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου ο μηχανοκίνητος αθλητισμός δεν ήταν μια μακρινή φαντασίωση. Ο πατέρας του, Μάρκο, υπήρξε οδηγός αγώνων και το παιδί

Οι εμμονές Ανδρουλάκη κι οι ρούμποι Πιερρακάκη στον αντίπαλό του

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Πολιτικής μα και παραπολιτικής λογικής η σημερινή προσέγγισή μας στην επικαιρότητα.

Όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, ισχυρίζονται ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης διακατέχεται από βαθύτατα πολιτικά συμπλέγματα απέναντι στον πάλαι ποτέ σύντροφό του, Κυριάκο Πιερρακάκη. Συμπλέγματα που υπερβαίνουν πια τα όρια της λογικής, ειδικά από τότε που ο πρώην σύντροφός του εξελέγη πρόεδρος του Eurogroup!

Κι όσοι δεν παρακολούθησαν τη διένεξη ανάμεσα στους δυο στη Βουλή, θα πρέπει να την αναζητήσουν στο διαδίκτυο. Ειδικά την κορυφαία ατάκα του Πιερρακάκη προς τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ… «μην γίνεστε Λαφαζάνης»!!!

Όσοι γνωρίζουν, επίσης, ισχυρίζονται ότι η κολόνια της έντασης (sic) του Ανδρουλάκη προς τον Πιερρακάκη, δεν είναι καινούργια, αλλά έχει παλιό άρωμα. Δεν μπορεί να κατανοήσει πώς ένας τύπος που δεν είναι ενταγμένος σε μηχανισμούς, έφτασε να γίνει ο αναμορφωτής του ελληνικού δημοσίου, κορυφαίος υπουργός της ΝΔ, δημοφιλέστατος και πρόεδρος του Eurogroup!

Ο Ανδρουλάκης, γνωρίζει ότι ο Πιερρακάκης ήταν ένα απλό μέλος του

Η Αθήνα και τα μηνύματα από τις κάλπες στις ΗΠΑ

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Έχω την αίσθηση ότι η ήττα του Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, αποτελεί την αρχή του τέλους του πολιτικού εκχυδαϊσμού, της αυθαιρεσίας, της αναξιοπρέπειας, της αγένειας, του ναρκισσισμού και της συνεχούς αναζήτησης εχθρών. Αλλά αυτό θα φανεί στο εγγύς κι απώτερο μέλλον.

Τώρα, οφείλουμε να συζητήσουμε και αναλύσουμε την εκλογική υποχώρηση των Ρεπουμπλικάνων. Που είναι σαφές ότι  δεν αιφνιδίασε την Αθήνα. Το αποτέλεσμα κινήθηκε κοντά στις προβλέψεις των δημοσκοπήσεων, επιβεβαιώνοντας τις πολιτικές πιέσεις που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ.

Τόσο στο Μέγαρο Μαξίμου όσο και στο υπουργείο Εξωτερικών είχαν ήδη αποτιμήσει τις δυσκολίες που θα μπορούσε να προκαλέσει η συγκεκριμένη εκλογική αναμέτρηση στον Αμερικανό πρόεδρο και στη δυνατότητά του να προωθήσει απρόσκοπτα την πολιτική του ατζέντα.

Στην ελληνική πρωτεύουσα, πάντως, αξιολογείται θετικά η εκλογή έξι Αμερικανών ελληνικής καταγωγής στη Βουλή των Αντιπροσώπων, καθώς και η εκλογική επιτυχία

Επιτέλους ας σοβαρέψει ο δημόσιος διάλογος

Γράφει ο Ζαχαρίας Ζούπης

 Μένουν έξι επτά, μπορεί και οκτώ μήνες μέχρι τις εκλογές και ελπίζω ο δημόσιος διάλογος, η αντιπαράθεση να προσγειωθεί λίγο, να σοβαρέψει και ως προς την θεματολογία και ως προς τις ατάκες που εκτοξεύονται. Mάλλον όμως με την ελπίδα θα μείνω. Κατανοώ την αδυναμία της Κεντροαριστεράς να αναδείξει κόμμα που θα μπορεί να είναι αντίπαλο δέος στον Κ. Μητσοτάκη και να μαίνεται πόλεμος μεταξύ ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ για την δεύτερη θέση. Κατανοώ επίσης την κρυφή ελπίδα το κόμμα Σαμαρά που όλο έρχεται και ακόμα δεν έχει εμφανιστεί, να κόψει όσο το δυνατόν περισσότερους ψήφους από την ΝΔ για να λειτουργήσει σαν βοηθός των κομμάτων της Κεντροαριστεράς, μήπως και μπουν στο παιχνίδι απρόσμενα.

Ας ληφθεί όμως υπόψη, ότι όσο ο Κ. Μητσοτάκης και η Ν.Δ προηγείται με πάνω από

Ο ανεπανάληπτος κι αδευτέρωτος αξιότιμος κύριος Κέντρικ Ναν

 

Γράφει η Αφροδίτη Ν. Σακελλαροπούλου

 Προχθές το βράδυ, στα ψηλά της Movistar Arena στη Μαδρίτη, έβλεπα όσα έκανε στο παρκέ ο Κέντρικ Ναν και δεν πίστευα στα μάτια μου! Όπως οι χιλιάδες θεατές του παιγνιδιού του Παναθηναϊκού με τη θρυλική Ρεάλ, αλλά και εκατομμύρια τηλεθεατών. Ο άνθρωπος αυτός, εκτός από το ότι νίκησε πάλι τη βαρύτητα, έκανε κατορθώματα που δεν μπορεί να κάνει ένας απλός θνητός. Εκτός όλων των άλλων, έβαλε 33 πόντους, εκ των οποίων τους 23, σε ένα μόνο δεκάλεπτο, το τελευταίο!!! Ανεπανάληπτο, ασύλληπτο, αδευτέρωτο!!!

Έβλεπα τον Ναν και σκεφτόμουν ότι υπάρχουν κάποιοι παίκτες που εντάσσονται σε  μια ομάδα με στόχο να προσθέσουν ποιότητα, προσωπικότητα, κύρος. Βρίσκουμε αρκετούς τέτοιους. Δύσκολα όμως βρίσκουμε παίκτες που εντάσσονται σε μια ομάδα και

Λάουρα… σιγά μη κλάψω…

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Τα μάθατε φαντάζομαι. Τα μάζεψε κι έφυγε από την ευρωπαϊκή εισαγγελία η Λάουρα Κοβέσι, που επιχείρησε πολλές φορές να κάνει την Ελλάδα … Βιετνάμ! Τέλειωσε η θητεία της κι επέστρεψε στην πατρίδα της χωρίς να στενοχωρηθεί κανένας, αφού είχε δημιουργήσει παντού αντιπάθειες.

Η Κοβέσι ασχολήθηκε με όσα της έπεφτε λόγος μα και για όσα δεν της έπεφτε. Μέχρι και με τον βιολογικό της …Ακράτας ασχολήθηκε, νομίζοντας ίσως, ότι έτσι θα πέσει ο Μητσοτάκης. Μέχρι και με το ζήτημα της ανανέωσης της θητείας των Ελλήνων ευρωπαίων εισαγγελέων, παρεμβαίνοντας απροκάλυπτα σε ζητήματα που αρμοδιότητα είχε η ελληνική πολιτεία που τους είχε διορίσει κι αργότερα ανανέωσε τη θητεία τους. Μόνο που η ελληνική Δικαιοσύνη την ανανέωσε για δυο χρόνια, αντί πέντε που είχε …αποφασίσει η Κοβέσι κι οι ίδιοι…

Κι όχι μόνο αυτό, αλλά στο ζήτημα αυτό, προβοκάρισε τα πράγματα …ανακαλύπτοντας… «απροκάλυπτη απόπειρα εκβίασής της από την Ελλάδα»!!!

Η Κοβέσι, νόμιζε ότι η Ελλάδα είναι… Ρουμανία των ημερών Τσαουσέσκου. Και

Τα σκουλήκια της ΜΚΟ & ο φωτεινός Χατζηγιοβάννης!

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Η είδηση για τη ΜΚΟ των απατεώνων που εκμεταλλεύονταν τον ανθρώπινο πόνο για να ζουν οι ίδιοι πλουσιοπάροχα και σε συνθήκες χλιδής, είναι αποκρουστική κι εξοργιστική συνάμα.

 Αποτελεί ισχυρό χαστούκι στο πρόσωπο της κοινωνίας που «λυγά» μπροστά στον πόνο του συνανθρώπου και κυρίως μπροστά στις ανάσες που λιγοστεύουν για ένα παιδί. Ταυτοχρόνως, αποτελεί σοβαρότατη απειλή για την ίδια τη φιλανθρωπία και για τον ανθρωπισμό. Το τέρας της παλιανθρωπιάς δαγκώνει, πληγώνει…

Κι από την άλλη πλευρά, ένα νέο παιδί. Ένας νεαρός που κλαίει κρυφά από τον πόνο ενός παιδιού, που οι αξίες που του έδωσε η οικογένειά του τον κάνουν να τρέξει να συνδράμει, να προσφέρει. Να γονατίσει μπροστά στην ελπίδα και να παρακαλέσει για τη σωτηρία ενός μωρού. Να ανοίξει τον λογαριασμό του κι να προσφέρει ότι μπορεί.

Ναι, ήξερα τον Τάσο Χατζηγιοβάννη. Παιδί των ποδοσφαιρικών ακαδημιών του Παναθηναϊκού,  από τα παιδιά που αποκαλούνται «κοσμήματα» των γηπέδων μας. Συγκινήθηκα αφάνταστα όταν είδα να βραβεύεται από συναδέλφους του για την