Η κολλημένη βελόνα & η πολιτική επιβίωση του Ανδρουλάκη

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Η νέα δημοσκόπηση της Marc για λογαριασμό του «Πρώτου Θέματος», έκρυβε εκπλήξεις. Πριν συζητήσουμε οτιδήποτε, ας δούμε τα αποτελέσματά της, ως προς την εκτίμηση ψήφου:

ΝΔ 32,2% (31,4%)

ΠΑΣΟΚ 13,5% (13%)

Πλεύση Ελευθερίας 9,5% (11,5%)

Ελληνική Λύση 9,2% (10%)

ΚΚΕ 8% (8%)

ΣΥΡΙΖΑ 6,8% (6,4%)

Φωνή Λογικής 3,4% (4,2%)

ΜέΡΑ25 2,9% (2,8%)

Δημοκράτες ΠΚ 2,7% (2,5%)

Νίκη 2,3% (2,2%)

Σπαρτιάτες 1,5% (1,4%)

Νέα Αριστερά 1% (1,4%)

Άλλο κόμμα 7% (5,2%)

Τι βλέπουμε από αυτή; Βλέπουμε ότι τα μικρά/μονοπρόσωπα κόμματα (Φωνή Λογικής, ΜέΡΑ25,  Δημοκράτες, Νίκη 2,3%, Σπαρτιάτες, Νέα Αριστερά), βρίσκονται σχεδόν όλα εκτός Βουλής.

Τι άλλο βλέπουμε; Βλέπουμε τον ΣΥΡΙΖΑ κοντά στις εργοστασιακές του ρυθμίσεις και

Μανιφέστο χωρίς τσίπα, με νέες αυταπάτες

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Με τίτλο «Η κυβερνώσα Αριστερά της νέας εποχής», δόθηκε στη δημοσιότητα το μανιφέστο 20 σελίδων του Αλέξη Τσίπρα, που αποτελεί τον προάγγελο της διακήρυξης του νέου κόμματός του. Μάλιστα, επικοινωνιακά, δεν είναι τυχαίο ότι δημοσιεύθηκε ανήμερα την Πρωτομαγιά.

Οι θέσεις, ο προσανατολισμός είναι ξεκάθαρα Αριστερός και μπλέκει -μάλλον συνειδητά και με στόχευση- τη Σοσιαλδημοκρατία, τη Ριζοσπαστική Αριστερά και την Οικολογία. Μάλιστα, τονίζει ότι αυτές δεν μπορεί να τοποθετούνται στο πολιτικό Κέντρο, αλλά στα Αριστερά του. Κι αυτή τη διαπίστωση, στο φλύαρο Μανιφέστο του, την αποκαλεί … επαναστατική αλλαγή!!

Στο Μανιφέστο Τσίπρα, αναφέρονται πάλι οι φράσεις/έννοιες κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν στις περιοδείες της «Ιθάκης». Δηλαδή, φράσεις εντυπωσιασμού, χωρίς βάθος και ουσία. Ο «νέος πατριωτισμός», η «κυβερνώσα αριστερά», η «εθνική αλλαγή πορείας», η «προοδευτική συμπαράταξη στα αριστερά του Κέντρου», το «συνεργατικό κράτος» και η «νέα πορεία σύγκλισης», είναι μερικές από αυτές.

Το πολιτικό πλαίσιο που καθορίζεται  -της «Σοσιαλδημοκρατίας», της «Ριζοσπαστικής και Ανανεωτικής Αριστεράς»  και της «Πολιτικής Οικολογίας»- αποτελεί ένα χαώδες θεωρητικό σχήμα, όπου

Αλαφούζος – Αγγελικούση: restart των συζητήσεων

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Οι νέοι διαφαινόμενοι κλυδωνισμοί στον Παναθηναϊκό με την επικείμενη απομάκρυνση του προπονητή Ράφα Μπενίτεθ από τον «πράσινο» πάγκο, δεν θα είναι κάτι πρωτόγνωρο για τον ισχυρό άνδρα της ΠΑΕ. Άλλωστε, από την ημέρα που ενεπλάκη στα κοινά του τριφυλλιού, μάλλον δεν υπάρχει ημέρα νηνεμίας. Σαν να ταξιδεύει το καράβι σε θάλασσα που δεν γαληνεύει ποτέ. Σε τέτοιο σημείο, που ενώ έχει διαθέσει του κόσμου τα εκατομμύρια στην ΠΑΕ, δεν έχει ούτε ανάλογα αποτελέσματα, ούτε την αναγνώριση του «πράσινού» κόσμου. Βλέπετε, οι παλινωδίες του, οι επήρειες ανθρώπων που δεν ταιριάζουν καν με την αναμφισβήτητη ευπρέπειά του, έχουν πληγώσει ανεπανόρθωτα τον σύλλογο.

Ο Γιάννης Αλαφούζος, μετά τόσα χρόνια στο τιμόνι της ΠΑΕ, είναι αμφίβολο αν έχει ακόμη προσωπική εικόνα των τεκταινομένων στο ποδόσφαιρο. Όταν ενεπλάκη, είναι αμφίβολο αν γνώριζε τι έχει στο εσωτερικό της η μπάλα. Μπορεί κάποιος σήμερα να ισχυριστεί ότι το έμαθε;

Μόνο και μόνο όταν δίπλα του εξακολουθούν να περιφέρονται άνθρωποι που

Ανδρουλάκης και 4ήμερο: Πολιτική φούσκα με άρωμα λαϊκισμού

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Κι ύστερα μου λένε κάποιοι, ότι ο Ανδρουλάκης δεν έχει πάθει… ΣΥΡΙΖΑ. Λίγες ώρες πριν τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς κι επειδή τα συνθήματα κι οι πορείες στους δρόμους, οι αφισοκολλήσεις σε κολώνες της ΔΕΗ και τοίχους, είναι παλιομοδίτικα, σκέφτηκε να γιορτάσει την εργατιά με πρόταση τετραήμερης εβδομαδιαίας απασχόλησης, χωρίς μείωση μισθού. Σαν πυροτέχνημα που λάμπει για δευτερόλεπτα και μετά αφήνει καπνό.

Αντί να σκούζει με τον Κουτσούμπα και τον Φάμελο «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» ή «η 1η Μάη δεν είναι αργία, είναι του λαού η απεργία», κρατώντας κόκκινα γαρύφαλλα, σκέφτηκε να πρωτοτυπήσει. Μόνο που η πρωτοτυπία του μοιάζει με φτηνό ριμέικ παλιού έργου.

Είπαμε όμως. Γίνεται ΣΥΡΙΖΑ, αντιγράφει τον ΣΥΡΙΖΑ. Την πρόταση αυτή την είχε

Πολιτικό ατόπημα με πέντε υπογραφές

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Τα μάθατε φαντάζομαι. Πέντε βουλευτές της ΝΔ, οι  Αθανάσιος Ζεμπίλης (Ευβοίας), Ανδρέας Κατσανιώτης ( Αχαΐας), Ξενοφών Μπαραλιάκος ( Πιερίας), Γιάννης Οικονόμου ( Φθιώτιδας) και Ιωάννης Παππάς (Δωδεκανήσου), σχετικά άγνωστοι -πλην Οικονόμου- θέλησαν να κάνουν θόρυβο για να γίνουν γνωστοί και να τους μάθει η Ελλάδα. Όλοι τους, έχοντες σχέσεις με τους πρώην πρωθυπουργούς που αντιμάχονται την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Πήγαν λοιπόν, στην εφημερίδα του ολιγάρχη που αντιπολιτεύεται σφόδρα τη ΝΔ και την κυβέρνηση και δημοσίευσαν ένα άρθρο με το οποίο ουσιαστικά επιτέθηκαν στον πρωθυπουργό κι αμφισβήτησαν τον τρόπο που κυβερνά τη χώρα εδώ κι επτά χρόνια. Δηλαδή, οι βουλευτές αυτοί, ξύπνησαν ένα πρωί μετά από επτά χρόνια, σε περίοδο που η κυβέρνηση βάλλεται πανταχόθεν ακόμη και με ελεεινά ψέματα κι ανακάλυψαν ότι για όλα τα δεινά της Ελλάδας ευθύνεται το επιτελικό κράτος.  Κάτι, που ένας εξ αυτών -ο Οικονόμου- δεν είχε ανακαλύψει όσο ήταν υπουργός και κυβερνητικός εκπρόσωπος!!! Το ανακάλυψε μόλις βρέθηκε εκτός…

Μιλάμε για βαρύτατο ατόπημα. Μιλάμε για κτύπημα των πέντε κάτω από τη μέση του

Ξεχνά ο Ανδρουλάκης το 4-2-1 με τον Παπαμιμίκο;

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Ομολογώ ότι δεν έχω καταλάβει για ποιον λόγο ο Μητσοτάκης δεν βγαίνει να καταγγείλει -με διευθύνσεις και ονόματα- για ποιον λόγο η νομενκλατούρα του υψηλού επιχειρείν και μεγαλοϊδιοκτήτες των ΜΜΕ, πολεμάνε με λύσσα την κυβέρνησή του. Για ποιον λόγο μαίνεται πόλεμος στα παρασκήνια και κάθε λίγο και λιγάκι ξεκινά μια διαφορετική υπόθεση φθοράς που πληγώνει το σώμα της κυβέρνησης. Για ποιον λόγο η αντιπολίτευση «παίζει» μπάλα με την παλαβομάρα… υποστηρίζοντας απίθανα πράγματα.

Συζητούσα χθες με κορυφαίο στέλεχος μεγάλου ΜΜΕ. Ή φράση που επαναλάμβανε με την ίδια συχνότητα που ρουφούσε το τσιγάρο του, ήταν…«Να πέσει ο Μητσοτάκης». Όταν τον ρώτησα ποιος να έρθει, έλαβα την απάντηση: «Δεν με ενδιαφέρει, μόνο να πέσει ο Μητσοτάκης». Κάπου εκεί άλλαξα συζήτηση, μα και σ’ αυτή του ποδοσφαίρου που ακολούθησε, επαναλάμβανε το ίδιο:

Κοβέσι: Το σόου, η υποκρισία και οι αλήθειες

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Πριν από δώδεκα χρόνια, όταν η εισαγγελέας Βάσω Παπανδρέου ερευνούσε την υπόθεση των υποβρυχίων που…έγερναν, ο Βενιζέλος και το ΠαΣοΚ εκτόξευαν καταγγελίες εις βάρος της και ζητούσε από τον Άρειο Πάγο πειθαρχική έρευνα εναντίον της. Τότε την κατήγγειλαν, σήμερα την επικαλούνται. Σήμερα, ο Βενιζέλος λέει άλλα, με αφορμή την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ και την ίδια εισαγγελέα, με ολοφάνερη ιδιοτέλεια. Βλέπετε, η μνήμη στην πολιτική συχνά κρατά όσο βολεύει. Πίστευε, ότι θα είναι ο ίδιος πρόεδρος της Δημοκρατίας κι αφού δεν έγινε μάχεται πια τον Μητσοτάκη…

Θυμήθηκα αυτή την ιστορία των υποβρυχίων, με αφορμή τις συνεχείς διαρροές ονομάτων στελεχών της ΝΔ για τις υποθέσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και το κούνημα του δακτύλου της Ευρωπαίας εισαγγελέως Κοβέσι, στο φόρουμ των Δελφών. Ένα κούνημα δακτύλου με έντονο πολιτικό άρωμα. Η οποία, μας είπε ότι το θέμα είναι συνώνυμο της διαφθοράς.

Σοβαρά τώρα; Την ώρα που οι παράνομες επιδοτήσεις αφορούν πολλές χώρες που

Η …κανονικότητα του Τσίπρα!

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Το ακούσαμε κι αυτό. Ο Αλέξης Τσίπρας από τους Δελφούς μας είπε έρχεται πάλι στα κοινά, «για να επιστρέψει στο πολιτικό σύστημα η κανονικότητα και στη χώρα η σταθερότητα».

Δεν ξέρω αν όσοι τον άκουσαν έσκασαν στα γέλια ή σεβάστηκαν τον χώρο και τις συνθήκες του forum. Όμως, είναι βέβαιο ότι όλοι θυμήθηκαν την …κανονικότητα της Novartis, την …κανονικότητα των βοσκοτόπων του Καλογρίτσα, την…κανονικότητα των κλειστών τραπεζών, την…κανονικότητα ενός ψευδούς δημοψηφίσματος, την…κανονικότητα και…σταθερότητα των ανείπωτων ψεμάτων, γραφικοτήτων και τελικά την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας για έναν αιώνα! Χώρια την…κανονικότητα κατάδικου υπουργού του!
Και μαζί με αυτά, την …κανονικότητα της υπερφορολόγησης που γονάτισε τη μεσαία τάξη, την…κανονικότητα της γιγαντιαίας ανεργίας, την …κανονικότητα της ανασφάλειας στις επενδύσεις και της φυγής νέων ανθρώπων στο εξωτερικό. Την … κανονικότητα μιας οικονομίας που στεκόταν με το ζόρι όρθια, κουβαλώντας το βάρος μιας ατελείωτης διαπραγμάτευσης χωρίς πυξίδα. Και την…κανονικότητα ενός κυβερνητικού θιάσου που

ΔΕΗ: Από «σκουπίδι» επί ΣΥΡΙΖΑ, μέγας ευρωπαίος παίκτης

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Λίγο πριν την πτώση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, το 2019, δεν υπήρχε οικονομικός αναλυτής που να μη προοιώνιζε την κατάρρευση και πτώχευση της ΔΕΗ. Οι αστέρες της Αριστεράς που τη διοικούσαν για αρκετά χρόνια, είχαν συσσωρεύσει καθαρά χρέη άνω των 3 δις ευρώ, ενώ οι ζημιές ξεπερνούσαν το 1,5 δις!! Χώρια που είχε καταταγεί στην κατηγορία των «σκουπιδιών από τον S&Ρ, την μητρική εταιρεία των Standard & Poor's.  Μιλάγαμε όλοι για επερχόμενη εθνική τραγωδία.

Τότε, ο Μητσοτάκης νίκησε στις εκλογές και παρέδωσε την υπό κατάρρευση ΔΕΗ στα χέρια ενός νέου ανθρώπου, με γνώση κι εμπειρία από τη διεθνή αγορά ενέργειας, τον Γιώργο Στάσση. Εκείνος, με έντονα χαρακτηριστικά διορατικότητας κι αποτελεσματικότητας, πήρε μια χρεοκοπημένη εταιρεία και προχώρησε στο βαθύ μετασχηματισμό της. Πήρε μια εταιρεία χαρακτηρισμένη ως «σκουπίδι» και τη μετέτρεψε σε κορυφαίο ανταγωνιστικό και κυρίως βιώσιμο ενεργειακό παράγοντα.

Σήμερα, επτά χρόνια μετά, η ΔΕΗ αποτελεί την κορυφαία εταιρεία της χώρας. Κυρίως δε, αποτελεί

Από τα βαρέλια…ρέγγας στα βαρέλια πετρελαίου

Γράφει η Αφροδίτη Ν. Σακελλαροπούλου

Η μεγάλη περιπέτεια των δυο πολέμων και κυρίως αυτού στο Ιράν, επηρεάζει τις γεωπολιτικές εξελίξεις κι έχει εκτοξεύσει τις τιμές του πετρελαίου σε ιστορικά υψηλά.

Ακούμε συνεχώς για τις τιμές βαρελιού για το «μαύρο χρυσό». Κι οι περισσότεροι δεν γνωρίζουμε τι ακούμε και πολλές φορές τι λέμε.

Ας το δούμε αναλυτικά λοιπόν.

Όλα ξεκίνησαν, στα τέλη της δεκαετίας του 1850, όταν στις ΗΠΑ άρχισε η εξόρυξη πετρελαίου. Κυρίως στην Πενσυλβάνια. Μα δεν είχαν πού να το αποθηκεύουν και πώς να το μεταφέρουν. Πήραν λοιπόν τα ξύλινα βαρέλια που αποθήκευαν τις …ρέγγες ή τις … μπίρες κι έβαλαν μέσα πετρέλαιο. Αυτό ήταν. Λύθηκε ένα μεγάλο πρόβλημα.

Μα προέκυψε ένα άλλο. Τα βαρέλια είχαν