Η ΕΡΤ έκοψε το «Παιδί» μα η Σεούλ το βράβευσε!»

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Η περυσινή σειρά της ΕΡΤ, «Το Παιδί», ήταν μια καταπληκτική κωμωδία, η θεαματικότητα της οποίας ξεπέρασε κατά πολύ τα συνήθη δεδομένα της κρατικής τηλεόρασης. Αρκεί να τονιστεί ότι ξεπέρασε τα 18 εκατομμύρια «views» στο ERTFLIX, ενώ οι κριτικές που εισέπραξε στα ΜΜΕ ήταν διθυραμβικές. Μια σειρά που κατάφερε να κερδίσει το κοινό, να ξεχωρίσει και να αποδείξει ότι η δημόσια τηλεόραση μπορεί να παράγει έργο με απήχηση και αξία.

Όμως, για κάποιον ακατανόητο λόγο, η διοίκηση της ΕΡΤ, με πρόεδρο τον Ιωάννη Παπαδόπουλο, αποφάσισε να μη συνεχιστεί για δεύτερη χρονιά η σειρά! Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι υπήρχε αρχικά θετική εισήγηση για τη συνέχιση της εξαιρετικής κωμωδίας. Μα, αυτή τη σειρά επέλεξε η ΕΡΤ για να κάνει οικονομίες, παρά τις έντονες αντιδράσεις τηλεθεατών και πρωταγωνιστών. Σαν να αποφάσισε να κόψει το κλαδί πάνω στο οποίο καθόταν, αδιαφορώντας για τους καρπούς που είχε ήδη προσφέρει.

Κι είναι χαρακτηριστικό ότι οι πρωταγωνιστές και οι συντελεστές της σειράς

Νάντια Κωνσταντοπούλου: Η φωνή που έμεινε χαμηλόφωνα στη μνήμη

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Δέκα ακριβώς χρόνια από τη «φυγή» της εξαιρετικής Νάντιας Κωνσταντοπούλου (9 Οκτωβρίου 2016), της κορυφαίας Κυρίας του

λεγόμενου ελαφρού μας τραγουδιού, θα θυμηθούμε στιγμιότυπα από τη «χρυσή» διαδρομή της στα μουσικά μας δρώμενα.

Μια γυναίκα, με κρυστάλλινη φωνή, δωρικότητα στις ερμηνείες της, ευγένεια, κομψότητα κι έμφυτη αρχοντιά.

Το τραγούδι και η απόλυση

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από εκείνο το απομεσήμερο που η Νάντια Κωνσταντοπούλου είχε έρθει στο studio του «Αιγαίο, 88.3 FM» για να συζητήσουμε «στιγμιότυπα» της σπουδαίας πορείας της και ν’ ακούσουμε  τραγούδια της. Όπου, άρχισε να ξεδιπλώνει όλη την καριέρα της, τα βραβεία της σε φεστιβάλ, την συνύπαρξή της με τον Τάκη Μωράκη.

«Το τραγούδι ήταν η ζωή μου», είπε. «Η σκηνή ήταν το σπίτι μου», συνέχισε.

Την είχα ρωτήσει πώς έγινε τραγουδίστρια σε μια εποχή που δεν ήταν και το πιο εύκολο πράγμα. «Ήταν περιπέτεια», μου είχε πει. Και συνέχισε: «Εργαζόμουν στη δισκοθήκη της Εθνικής Ραδιοφωνίας και τραγουδούσα παντού… όπου βρισκόμουν τραγουδούσα. Είχα γίνει φίλη με όλους τους τραγουδιστές. Ένα βράδυ που η Μούσχουρη δεν μπορούσε να τραγουδήσει στα «Αστέρια»

Γιατί η διεύρυνση αποτελεί δύναμη κι όχι αλλοίωση φυσιογνωμίας, όπως λέει ο Σαμαράς

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 

Η πρώτη φορά που η ΝΔ «βγήκε από το δεξιό καβούκι» της ήταν επί Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ο ιδρυτής της έβαλε στη Ρηγίλλης σημαντικά στελέχη του Κέντρου, όπως τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τον Θανάση Κανελλόπουλο και τον Παύλο Βαρδινογιάννη, που ανέλαβαν κορυφαία υπουργεία. Αργότερα συνεργάστηκαν με τη ΝΔ ο Ιωάννης Πεσμαζόγλου και η Βιργινία Τσουδερού, προερχόμενοι από το ΚΟΔΗΣΟ.

Υπήρξαν αντιδράσεις, αλλά η προσωπικότητα του Καραμανλή τις περιόρισε.

Αλλοίωσαν αυτοί τη φυσιογνωμία της ΝΔ; Κάθε άλλο. Την ενίσχυσαν και αποτέλεσαν πολιτικά αναχώματα απέναντι στον Ανδρέα Παπανδρέου.

Αλλοιώθηκε η φυσιογνωμία της ΝΔ; Κάθε άλλο.  Της έδωσε μεγαλύτερη κοινωνική απήχηση και τη δυνατότητα να διεκδικήσει ευρύτερα ακροατήρια.

Η δεύτερη μεγάλη διεύρυνση έγινε επί Κυριάκου Μητσοτάκη. Παρέλαβε ένα αποστεωμένο κόμμα και σχεδόν διαλυμένο κόμμα και το διεύρυνε ιδεολογικά και πολιτικά, κατακτώντας σημαντικό μέρος του Κέντρου.

Αλλοίωσαν τη φυσιογνωμία της ΝΔ όσοι προσχώρησαν σε αυτήν; Κάθε άλλο. Ενσωματώθηκαν, έδωσαν εκσυγχρονιστικά χαρακτηριστικά και αρκετοί κατέλαβαν θέσεις ευθύνης. Η δε διεύρυνση συνέβαλε στις συνεχείς εκλογικές νίκες της ΝΔ, σε εθνικό και αυτοδιοικητικό επίπεδο.

Το συμπέρασμα είναι σαφές: όταν η ΝΔ

Ο Μάρκος… ο Ρούμπιος και η Ελλάδα

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Για πολλά χρόνια οι επιφανείς Αμερικανοί παράγοντες που επισκέπτονταν την Ελλάδα, χαμογελούσαν, έβγαζαν φωτογραφίες, έλεγαν κάποια πράγματα και μετά πήγαιναν κι έκαναν τα ίδια στην Τουρκία. Λίγες ήταν οι επισκέψεις που είχαν σημαντικό πολιτικό αποτύπωμα. Κάποιες από αυτές, όσο σημαντικές κι αν ήταν, βρέθηκαν σε δεύτερη μοίρα, αφού πρώτευσαν άλλα πράγματα. Όπως στην επίσκεψη Κλίντον, τα μάτια έπεσαν στο λαϊκό δικαστήριο που οργάνωσε ο… κομμουνιστής Καζάκος και τον δίκασε!!!

Η πρόσφατη επίσκεψη του Ρούμπιο δεν είχε μόνο φιλοφρονήσεις και διπλωματικά χαμόγελα. Είχε παρεμβάσεις/μηνύματα με  ιστορικό, στρατηγικό και γεωπολιτικό περιεχόμενο. Και όποιος δεν τα αντιλαμβάνεται, είτε δεν θέλει είτε δυσκολεύεται να ξεφύγει από τις παρωπίδες της μίζερης εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης.

Πνύκα -σύνδεση

της αμερικανικής κληρονομιάς με την ελληνική

Ας ξεκινήσουμε από την Πνύκα. Δεν ήταν ένας τυχαίος χώρος για μια ομιλία με αναφορές στη Δύση, στις ρίζες της, στις αξίες που τη διαμόρφωσαν και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα. Ο Ρούμπιο επέλεξε να μιλήσει από τον τόπο όπου γεννήθηκε η δημοκρατική πολιτική παράδοση, συνδέοντας την ελληνική κληρονομιά με την αμερικανική ταυτότητα και τη διαδρομή του δυτικού πολιτισμού. Από τον Όμηρο μέχρι

Οι αλλοτινές «πράσινες» διευρύνσεις & η πλαδαρή του σήμερα…

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Θυμάμαι σαν να είναι χθες τα… μεγαλόπρεπα λόγια του Ανδρουλάκη, με τα οποία απέκλειε από το ΠαΣοΚ όσους το… χτύπησαν ως σύγχρονοι γενίτσαροι. Μα είπαμε, μεγάλα λόγια. Λόγια που δεν άντεξαν ούτε στον χρόνο ούτε στην πρώτη σοβαρή δοκιμασία. Λόγια γεμάτα ασυνέπεια. Τα οποία στη συνέχεια τα αντικατέστησε με άλλα που έλεγαν ότι …μπορούν να πάνε στο ΠαΣοΚ μόνο όσοι δεν το πλήγωσαν και δεν έχουν εμπλακεί σε καταστάσεις που έχουν πληγώσει το δημόσιο συμφέρον. Αυτό το τελευταίο δεν χρειαζόταν, δεν φαντάζεται κάποιος ότι θα έπαιρναν πάλι …Άκηδες!

Έτσι λοιπόν, είδαμε τις τελευταίες ημέρες να επιστρέφει στη Χαριλάου Τρικούπη ο πολύς Μιχελογιαννάκης, ενώ είχε επιστρέψει και ο Θεοδόσης Πελεγρίνης! Προφανώς είναι στα υπ’ όψιν για τον μελλοντικό ψυχαγωγικό σχεδιασμό. Ενώ οσονούπω αναμένονται η Νίνα Κασιμάτη, η Μυρτώ Κοροβέση κι η Θεοδώρα Τζάκρη.

Όμως, η τελευταία σοδειά ήταν του Αποστολάκη. Του ναυάρχου. Ο οποίος, αφού ως αρχηγός πήγαινε για ψάρεμα με τον Καμμένο, έχει γυρίσει όλα τα κόμματα. ΠαΣοΚ, ΣΥΡΙΖΑ, υπουργός Πολιτικής Προστασίας του Μητσοτάκη για μια ώρα και μετά

Σαμαράς: Λάθος δήλωση σε λάθος στιγμή

 

Γράφει ο Ζαχαρίας Ζούπης

Νομίζω ότι ο Αντώνης Σαμαράς κάνει ήδη λάθη πριν καν εμφανιστεί το υπό ίδρυση κόμμα από πέρυσι. Υπάρχουν βέβαια αρκετοί που λένε ότι εξ αρχής η ίδρυση νέου κόμματος είναι λάθος έτσι κι αλλιώς. Ωστόσο, σε Δημοκρατία ζούμε και όποιος θέλει φτιάχνει κόμμα και στο τέλος η κάλπη θα δείξει. Ας μείνουμε όμως στα λάθη ξεκινώντας από ένα πρόβλημα που έχει στο εγχείρημα.  

Δυο δημοσκοπήσεις (OPINION POLL, GPO) από αυτές που δημοσιοποιήθηκαν αναδείκνυαν ότι οι περισσότεροι πολίτες θεωρούν ότι κατά βάση παίρνει αυτή την πρωτοβουλία για προσωπικές διαφορές με τον Κ. Μητσοτάκη.

Σύμφωνα με την έρευνα της GPO (Εφημερίδα Παραπολιτικά, 19/9) το 65,3% των πολιτών θεωρούσε ότι ή κριτική του Αντώνη Σαμαρά στην ηγεσία της Ν.Δ στοχεύει στην αποδυνάμωση του Κ. Μητσοτάκη και το 55,2% ότι οι διαφορές του Αντώνη Σαμαρά με τον Κ. Μητσοτάκη είναι προσωπικές. Αντίστοιχα ήταν τα ευρήματα της OPINION POLL(ACTION 24, 16/9). Φαντάζομαι ότι είναι εύκολα κατανοητό, πως αυτά τα

Άντε γεια Κώστα! Η ΝΔ προχωρά κι οι λίγοι μένουν πίσω…

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Προχθές η ΝΔ είχε τα γενέθλια της και διοργάνωσε εκδήλωση για να τιμήσει τα 52 χρόνια από εκείνο το απομεσήμερο του Οκτωβρίου, το 1974, που ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έδωσε στη δημοσιότητα την ιδρυτική της διακήρυξη.

Κι από αυτή την σημαντική ημέρα, ήταν απόντες δυο πρώην πρόεδροι της ΝΔ. Ο Σαμαράς κι ο Μεϊμαράκης. Και καλά, ο Σαμαράς έχει τις εμμονές του και σε τελική ανάλυση μισεί τη ΝΔ, όπως έκανε πάντα οσάκις δεν ήταν αυτός πρόεδρός της… Μα κι ο Μεϊμαράκης; Ακόμη δεν μπορεί να ξεπεράσει την ήττα του από τον Μητσοτάκη το 2016; Παρά το γεγονός ότι εν συνεχεία ο Μητσοτάκης τον τίμησε, αν όχι τον ευεργέτησε, τοποθετώντας τον υποψήφιο για τον περιζήτητο θώκο του ευρωβουλευτή; Τι να πει κάποιος; Τι; Κι οι δυο επέτρεψαν στις μικροαντιζηλίες τους να επικρατήσουν, την ώρα που η παράταξη/κόμμα που τόσο τους τίμησε, γιόρταζε!

Αλλά υπάρχει μια απουσία που έχει πολύ μεγαλύτερο πολιτικό βάρος. Κι αυτή είναι του Κώστα Καραμανλή!

Κι αν μπορεί κάποιος να πει πολλά για τους Σαμαρά και Μεϊμαράκη, τι να πει για τον πολύ Κώστα Καραμανλή; Τον ανιψιό του Εθνάρχη που πίστεψαν κι εμπιστεύθηκαν όλοι οι συνοδοιπόροι της ΝΔ κι εκείνος τους «άδειασε» κυβερνώντας με τον … Προκόπη Παυλόπουλο κι οδηγώντας τη χώρα στη χρεοκοπία; Τον άνθρωπο που έζησε στη σιωπή

Ντόρα Μπακογιάννη: Η κάρτα, η Κρουέλα και οι ανεμοδούρες

 

Γράφει η Νεκταρία Σταμούλη

 Οι πολιτικές καταβολές και επιρροές είναι κοινές, όμως Κυριάκος Μητσοτάκης και Ντόρα Μπακογιάννη ανήκουν σε τελείως διαφορετικές γενιές και σίγουρα είναι τελείως διαφορετικοί χαρακτήρες. Η μία είναι boomer και ο άλλος Gen X, η μία κερνάει σοκολατάκια στο σαλόνι της και ο άλλος γυρίζει βίντεο στο TikTok. Η σχέση των δύο έχει περάσει από πολλά σκαμπανεβάσματα, με την πολιτική να μπλέκεται με τους δεσμούς αίματος και να περιπλέκει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Οι σύμμαχοί της τονίζουν πως η Μπακογιάννη είναι πάντα σταθερή στις απόψεις της και δεν κάνει συμβιβασμούς, ενώ είναι αρκετά πιο συναισθηματική και γειωμένη στην κοινωνία από τον πιο ορθολογιστή Μητσοτάκη. Από την άλλη, πολλοί αναφέρουν ότι έχει έναν υπεροπτικό χαρακτήρα που μπορεί να γίνει απωθητικός πολλές φορές, όπως όταν θεωρείται ότι κάνει υποδείξεις.

Κάπως ανάλογο ήταν και το τελευταίο επεισόδιο που φάνηκε πως έφερε τριβές στη σχέση μεταξύ των δύο: τα καρφιά της κ. Μπακογιάννη για υπουργούς με αλαζονική συμπεριφορά, τους οποίους καλούσε να «ξεκαβαλικέψουν». «Είναι δική μου ευθύνη να αξιολογώ τους βουλευτές και τους υπουργούς μου», ήταν η απάντηση από τον πρωθυπουργό στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο. Φίλοι και συνεργάτες της Μπακογιάννη θεωρούν ότι η πρώην υπουργός Εξωτερικών είναι «η φωνή της συνείδησης της παράταξης» και «η αρχηγός του φιλελεύθερου Κέντρου» και, παρά τις

Ο Ρούμπιο στην Ελλάδα, για το σήμερα και το αύριο με την Τουρκία εκτός κάδρου

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Σε λίγες ώρες από τη δημοσίευση αυτών των σκέψεων, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και πολλά υποσχόμενος για το μέλλον των ρεπουμπλικανών, Μάρκο Ρούμπιο, θα πατά ελληνικό έδαφος. Είναι ο άνθρωπος που στην κυβέρνηση Τραμπ ελέγχει δυο κορυφαίους μηχανισμούς: την εξωτερική πολιτική και την Εθνική Ασφάλεια των ΗΠΑ.  Μόνο ο Κίσινγκερ το είχε καταφέρει αυτό, με τη διπλή του ιδιότητα να ξεκινά επί Νίξον το 1973 και να συνεχίζεται επί Φορντ μέχρι το 1975.

Άρα, μιλάμε για μια κορυφαία προσωπικότητα της αμερικανικής πολιτικής, που φτάνει στη χώρα μας σε μια κρίσιμη περίοδο για την κυβέρνηση Τραμπ, που εν μέσω δυο πολέμων σε πλήρη εξέλιξη και στην έντονη ενεργειακή αβεβαιότητα έχει κι εκλογές σ’ ένα μήνα.

Διπλωματικοί κύκλοι ισχυρίζονται ότι ο Ρούμπιο είναι «μέγας» παίκτης και θα είναι πρωταγωνιστής στις ΗΠΑ για τα επόμενα πολλά χρόνια.

Προσέξτε: Ο Ρούμπιο γνωρίζει τα θέματα της Ελλάδας όσο κανένας άλλος πολιτικός

Δημήτρης Καπράνος: Ένας άνθρωπος, μια πόλη, μια θάλασσα

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Συνεχίζοντας τα κυριακάτικα αφιερώματα σε σημαντικά πρόσωπα της δημοσιογραφίας, παίρνει σκυτάλη ο Δημήτρης Καπράνος.  Ένας σημαντικός δημοσιογράφος που έχει αφήσει βαθύ αποτύπωμα στον χώρο. Ο άνθρωπος που γνωρίζει τα της Ναυτιλίας σαν την παλάμη του -πρύτανη του Ναυτιλιακού ρεπορτάζ τον αποκαλούν- ο διευθυντής του «Καναλιού 1» σε καλές στιγμές του, ο μουσικός, ο Εθνικός!

Η πόλη μέσα μας…

Σκέφτομαι πολλές φορές αναλογιζόμενος τον Πειραιά από τα ψηλά της Πεντέλης πια, ότι υπάρχουν άνθρωποι που περνούν από μια πόλη. Κι υπάρχουν άλλοι, που η πόλη περνά μέσα τους. Ευτυχώς, ο Πειραιάς διαθέτει πολλούς -κι όχι από τους σύγχρονους εποίκους του- που «στο αίμα τους κυλά» η πόλη.

Για πολλούς εξ ημών, ο Πειραιάς δεν είναι απλώς ο τόπος που γεννηθήκαμε, εργαστήκαμε και ζήσαμε. Είναι το τοπίο της μνήμης μας, η γλώσσα μας, οι άνθρωποί του, οι δρόμοι του, τα λιμάνια του, τα στέκια του, οι φωνές του. Είναι εκείνο το αδιόρατο νήμα που ενώνει τις δεκαετίες της ζωής μας κι η αρμύρα είναι «χωμένη» στο αίμα μας…

Ένας τέτοιος τύπος λοιπόν, είναι ο Δημήτρης Καπράνος. Δημοσιογράφος, μουσικός, συγγραφέας και Πειραιώτης! Ο άνθρωπος που έμαθε από νωρίς να κοιτάζει τη θάλασσα και να