Ο Γ. Βαρβιτσιώτης, διαβάζει την Ιστορία: Από τον Ράλλη και τον Ανδρέα στον Τσίπρα

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Η ελληνική πολιτεία αποχαιρέτησε χθες τον ευπατρίδη της πολιτικής Γιάννη Βαρβιτσιώτη, που στα 93 του χρόνια ξεκίνησε το ταξίδι του για το φως!  Έναν άνθρωπο που σημάδεψε με την παρουσία του τη δημόσια ζωή της πατρίδας μας. Έναν πολιτικό με αρχές, έναν πατριώτη, αλλά πάνω απ' όλα έναν άνθρωπο που υπηρέτησε με συνέπεια, ήθος και αίσθημα ευθύνης την Ελλάδα.

Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ανήκε σε εκείνη τη γενιά των πολιτικών που πίστευαν ότι η πολιτική δεν είναι προνόμιο, αλλά αποστολή. Σε όλη τη μακρά διαδρομή του στάθηκε σταθερός στις αξίες του, αντιμετώπισε τις δυσκολίες με ψυχραιμία και έθεσε πάντοτε πάνω από όλα το δημόσιο συμφέρον. Υπηρέτησε την πατρίδα από θέσεις μεγάλης ευθύνης, αφήνοντας πίσω του έργο που ξεπερνά τα όρια της εποχής του.

Όμως, κανένας άνθρωπος δεν αποτιμάται μόνο από τα αξιώματα που κατείχε ή τις

Ο επίλογος μιας σπάνιας γενιάς – Αποχαιρετισμός στον Γιάννη Βαρβιτσιώτη

 

Γράφει ο Γιώργος Βουλγαράκης

Υπάρχουν πολιτικοί των οποίων η διαδρομή ξεπερνά τα αξιώματα που κατείχαν. Άνθρωποι που δεν υπήρξαν απλώς μάρτυρες της ιστορίας, αλλά μέρος και συνδιαμορφωτές της. Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ανήκε σε αυτή την κατηγορία πολιτικών.

Με τον θάνατό του ολοκληρώνεται ουσιαστικά η πορεία μιας γενιάς που διαμόρφωσε τη σύγχρονη Κεντροδεξιά και συνέδεσε διαφορετικές ιστορικές περιόδους: την προδικτατορική πολιτική ζωή, την αντίσταση στη δικτατορία, τη Μεταπολίτευση και τις πρώτες δεκαετίες εδραίωσης της δημοκρατίας.

Υπήρξε μία από τις τελευταίες εμβληματικές μορφές εκείνης της γενιάς, ένας από τους τελευταίους πολιτικούς με άμεση, βιωματική σχέση με όλες αυτές τις κομβικές περιόδους της σύγχρονης ιστορίας.

Όσοι συνεργάστηκαν μαζί του - ο γράφων είχε την τύχη να είναι ένας από αυτούς - στη Βουλή, τις Κυβερνήσεις, σε κοινοβουλευτικές επιτροπές ή σε διεθνείς συναντήσεις, γνώρισαν έναν άνθρωπο με σταθερές αρχές, θεσμική συνείδηση και ουσιαστικό ενδιαφέρον για τον δημόσιο διάλογο.

Εκπρόσωπος μιας γενιάς που, παρά το κλίμα της εποχής, δεν διολίσθησε ποτέ στον

Αριστεροδεξιές συγκλίσεις & στενές επαφές τρίτου τύπου…

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Όταν η Ελλάδα δέχθηκε δυο φορές επιθέσεις τα τελευταία χρόνια, αυτές αντιμετωπίστηκαν με τελείως διαφορετικό τρόπο.

Η πρώτη επίθεση ήταν τότε, επί Τσίπρα, που δεκάδες χιλιάδες παράνομοι μετανάστες πέρασαν ανενόχλητοι τα σύνορα, γέμισαν κάθε πλατεία των ελληνικών πόλεων και τελικά οι περισσότεροι μαζεύτηκαν στην Ειδομένη, μπροστά στα κλειστά σύνορα. Τα οποία τα έκλεισαν οι Ευρωπαίοι για να ελεγχθούν οι ατέλειωτες ροές. Η Ελλάδα της Αριστεράς, άνοιξε τα σύνορα για να περάσει κάθε καρυδιάς καρύδι κι όχι μόνο οι αναξιοπαθούντες από τοπικούς πολέμους σε Ασία κι Αφρική.

Η δεύτερη επίθεση, συνέβη σχεδόν μόλις έγινε πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης, με χιλιάδες μετανάστες να έχουν συγκεντρωθεί στον Έβρο, με την «ευγενική» χορηγία της Τουρκίας. Η αντιμετώπιση του ελληνικού κράτους ήταν διαφορετική, η επίθεση αποκρούστηκε και ταυτοχρόνως ξεκίνησε να κατασκευάζεται ο φράχτης, υπό τις ιαχές άρνησης της Αριστεράς. Γιατί, ως γνωστόν, ο φράχτης δεν προστατεύει σύνορα προσβάλλει πρωτίστως την πολιτική αισθητική όσων πιστεύουν ότι τα σύνορα είναι μια ξεπερασμένη έννοια.

Τα γεγονότα στη Θέουτα, με ορδές κάθε είδους μεταναστών προς ευρωπαϊκό έδαφος,

Μαλβίνα Κάραλη: Το χαμόγελο και τα λόγια με το ξυράφι

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Η Μαλβίνα Κάραλη έχει την τιμητική της σήμερα, στα πλαίσια των κυριακάτικων αναφορών του Emvolos.gr, σε σημαντικούς δημοσιογράφους που έγιναν συνώνυμα της επιτυχίας και ταυτίστηκαν με μεγάλα τηλεοπτικά κοινά ή πολυάριθμους αναγνώστες εφημερίδων, περιοδικών και βιβλίων.

Η Μαλβίνα έχει φύγει από το 2002 κι ακόμη είναι εδώ, δίπλα μου, δίπλα μας, με την ίδια λάμψη που είχε πάντα το άστρο της. Θείο πλάσμα, διαβολικό πλάσμα, τρυφερό πλάσμα, αγαπησιάρικο μα και ηφαίστειο!

Έξυπνη, οξυδερκής, εύστροφη. Αγάπησε στο μέγιστο βαθμό, που έλεγε κι ο Αντώνης Βαρδής. Κι αγαπήθηκε σαν τον ήλιο του Μάη, που τραγουδούσε ο Καλογιάννης…

Μαύρο κοντό μαλλί, γαλανά μάτια που σημαδεύουν στο δόξα πατρί την ψυχή. Και πάντα κόκκινο κραγιόν.

Χορτασμένη απ’ όλα. Χρήματα, έρωτα, αγάπη, καταξίωση, μπινελίκια…Γέλια, πίκρες… «Εγώ τον έρωτα τον αντιλαμβάνομαι σαν την πιο φοβερή χειραψία προς τη ζωή», έλεγε. Και συμπλήρωνε: «Όταν ζηλεύω γίνομαι έξυπνη. Και όταν γίνομαι έξυπνη, τα καταστρέφω όλα»...

Ενίοτε, στους διαδρόμους του «Seven X» που συνυπήρχαμε όταν παρουσίαζε την

Το προσκήνιο και το παρασκήνιο των εχθροπραξιών

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Διαβάσατε φαντάζομαι τα αναλυτικά ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκαν για το έντονο προχθεσινό επεισόδιο ανάμεσα στην ΕΛΑΣ και το ΠαΣοΚ. Μιλάμε για ισχυρές -αν όχι άγριες «πολεμικές εχθροπραξίες», με ανακοινώσεις και αιχμηρές αναφορές.

Ουσιαστικά ο Τσίπρας ανέφερε ότι το ΠαΣοΚ είναι δέσμιο των τραπεζών κι ότι αυξήθηκαν τα χρέη του κι ο Ανδρουλάκης του απάντησε … πες μας ποιος σε χρηματοδοτεί! Η Χαριλάου Τρικούπη μάλιστα, αναφέρθηκε στα διπλά βιβλία του ΣΥΡΙΖΑ για τα οποία είχε κάνει λόγο ο Κασσελάκης κι αναρωτήθηκε αν ο Τσίπρας είναι τόσο πλούσιος,  ώστε να καλύπτει τα έξοδα ενός κόμματος με εργαζόμενους, γραφεία, περιοδείες, ψηφιακές καμπάνιες, εκδηλώσεις με τηλεοπτική κάλυψη εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ…

Τι συνέβη λοιπόν και ακούστηκαν δημοσίως όλα αυτά;

Για πολλούς που δεν παρακολουθούν στενά τα πολιτικά δρώμενα και δη τα πολιτικά παρασκήνια, αυτή η ανοικτή κήρυξη «πολέμου» ήταν κάτι ως κεραυνός εν αιθρία. Για όσους όμως αναζητούν τι συμβαίνει πίσω από τις λέξεις των ρεπορτάζ, ήταν αναμενόμενο.

Οι ολιγάρχες που απεργάζονται την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, είχαν εδώ και

Η Δόμνα Μιχαηλίδου & τα νέα fake news του λαϊκισμού

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Υπάρχει κάτι που ενώνει τα πολιτικά άκρα περισσότερο από ό,τι τα χωρίζει: η περιφρόνηση για την αλήθεια. Είτε φοράει τον μανδύα της επαναστατικής «ευαισθησίας» είτε τυλίγεται με τη σημαία του δήθεν πατριωτισμού, ο λαϊκισμός λειτουργεί πάντα με τον ίδιο τρόπο. Διαστρεβλώνει γεγονότα, κατασκευάζει εχθρούς και διαδίδει ψέματα με μοναδικό στόχο το πολιτικό κέρδος.

Αυτό ακριβώς συνέβη και με τις δηλώσεις της Δόμνας Μιχαηλίδου.

Τι είπε πραγματικά; Ότι η ελληνική κοινωνία αποτελείται από διαφορετικές μορφές οικογενειών. Μονογονεϊκές, ανάδοχες, θετές, οικογένειες μετά από διαζύγιο. Και ότι όλες αυτές οι οικογένειες αποτελούνται από Έλληνες πολίτες που δικαιούνται την ίδια φροντίδα από την Πολιτεία.

Ποιος σοβαρός Υπουργός Οικογένειας θα μπορούσε να αγνοήσει την ύπαρξη εκατοντάδων χιλιάδων συμπολιτών του; Κανείς.

Είπε η Μιχαηλίδου, ότι καταργείται η παραδοσιακή οικογένεια; Όχι.

Είπε μήπως ότι η πυρηνική οικογένεια δεν αποτελεί θεμέλιο της κοινωνίας; Ακριβώς το αντίθετο. Δήλωσε ξεκάθαρα ότι θεωρεί την

Από …πρωθυπουργός στην κατηφόρα

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Η παραίτηση του Θανάση Αυγερινού από την επικοινωνιακή  ευθύνη του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Η κρίση στις σχέσεις τους υπέβοσκε εδώ και κάποιες εβδομάδες, ενώ το τελευταίο διάστημα λειτουργούσε παράλληλο Γραφείο Τύπου στο κόμμα, πέραν από εκείνο του Αυγερινού.  Κι είναι χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος, χωρίς να έχει παραιτηθεί από το προσωρινό Πολιτικό Συμβούλιο του κόμματος, αναφέρθηκε  σε ύποπτους και φυτευτούς συμβουλάτορες των διαδρόμων, που  είναι πάντα πρόβλημα για οποιονδήποτε συλλογικό σχηματισμό…

Η παραίτηση Αυγερινού είναι η πλέον ηχηρή απ’ όσες έχουν υποβληθεί το τελευταίο διάστημα, αφού οι διαγκωνισμοί είναι συνεχείς, ανάμεσα σε πρόσωπα που έχουν σπεύσει να ενταχθούν στο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού .  Οι αναφορές κάνουν λόγο για συνεχείς καυγάδες, ενώ κι ο υπερσυγκεντρωτισμός της Μαρίας Γρατσίας δημιουργεί εντάσεις και τελικά παραιτήσεις.

Προσέξτε κι αυτό: Πλην των τριών κορυφαίων συνεργατών της Μαρίας Καρυστιανού

Ανοικτός πόλεμος ΕΛΑΣ με ΠαΣοΚ

 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Αιλιανός

Η μετωπική σύγκρουση ΠαΣοΚ με ΕΛΑΣ το τελευταίο διάστημα, είναι ανελέητη, κυρίως στο παρασκήνιο. Κάθε λίγο και λιγάκι ξεσπά μια αντιπαράθεση, είτε για πρόσωπα που φλερτάρουν και με τα δυο κόμματα, είτε για εξαγγελίες του ενός ή του άλλου, είτε ακόμη ακόμη και για θέσεις τους.

Χθες, μια ανάρτηση του κόμματος Τσίπρα για τα χρέη ΝΔ και ΠαΣοΚ, πυροδότησε την έντονη αντίδραση της Χαριλάου Τρικούπη, αφού το ΠαΣοΚ έσπευσε να απαντήσει δια ερωτήσεως. Ρώτησε δηλαδή, ποιος χρηματοδοτεί το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.

Αναλυτικά η ανάρτηση της ΕΛ.Α.Σ:

«Στο 1,16 δισ. € το «φέσι» από τα «δανεικά και αγύριστα» της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Νέο άλμα σημείωσαν τα χρέη της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ το 2025, φτάνοντας συνολικά τα 1,16 δισ., με το συντριπτικό μέρος των οφειλών να είναι προς τις τράπεζες, την ώρα που υπόσχονται χρηστή διαχείριση των οικονομικών του κράτους, ενώ τολμούν να ασκούν κριτική και να αφήνουν υπόνοιες για τη χρηματοδότηση της ΕΛ.Α.Σ

Οι οφειλές της ΝΔ κατέγραψαν σε ετήσια βάση αύξηση 60,2 εκ. και πλέον ανέρχονται

Η ντροπή του «απαγορεύεται»

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Όσα συνέβησαν στη συναυλία του Μανώλη Μητσιά, όπου ο κληρονόμος του Μάνου Χατζηδάκι του απαγόρευσε να τραγουδήσει τραγούδια του πατέρα του, βλάπτουν σοβαρά τον πολιτισμό και την τέχνη. Θα μπορούσε κάποιος να μιλήσει ακόμη και για κατάχρηση δικαιώματος και, προσβολή του τραγουδιστή και του κοινού.

Ο κληρονόμος του κορυφαίου μουσουργού ισχυρίστηκε ότι προχώρησε σ' αυτή την κίνηση, καθώς το 2026 έχει ανακηρυχθεί από το υπουργείο Πολιτισμού ως αφιερωματικό έτος στον Μάνο Χατζιδάκι και οι συναυλίες και οι εκδηλώσεις με έργα του συνθέτη έχουν ήδη σχεδιαστεί και εγκριθεί αποκλειστικά από την ομάδα του Γιώργου Χατζιδάκι. Λες και ο πολιτισμός λειτουργεί με καθεστώς αποκλειστικής αντιπροσωπείας ή με δικαίωμα franchise πάνω στην έμπνευση.

Η δε ανακοίνωση της απαγόρευσης προκάλεσε την αντίδραση του κόσμου, ο οποίος άρχισε να την αποδοκιμάζει και να φωνάζει «αίσχος» και «ντροπή». Ο Μητσιάς μάλιστα, αντί να ερμηνεύσει τον θρυλικό «Γιάννη, τον φονιά», απήγγειλε απλά τους στίχους του Νίκου Γκάτσου. Μια από τις πιο θλιβερές στιγμές που έχει γνωρίσει τα

Ο νέος «πράσινος» παραλογισμός με την αναθεώρηση του Συντάγματος

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Προχθές, ολοκληρώθηκε η πρώτη ψηφοφορία για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Μια αναθεώρηση αναγκαία σε πολλούς τομείς, αφού η ζωή κι η κοινωνία έχουν προχωρήσει και το Σύνταγμα πρέπει να συμπορευθεί.

Όπως αναμενόταν, η αντιπολίτευση -μικρή και οπισθοδρομική κι ας αυτοαποκαλείται προοδευτική- ψήφισε… «όχι σε όλα». Δεν βρήκε τίποτα θετικό. Με τη στάση αυτή, δεν κατέστη δυνατή η συγκέντρωση των 180 ψήφων που θα επέτρεπαν στην επόμενη Βουλή να ολοκληρώσει την αναθεώρηση με την απλούστερη διαδικασία, μεταθέτοντας ουσιαστικά κρίσιμες αλλαγές στο μέλλον.

Όμως, το «όχι σε όλα», βαρύνει ακόμη περισσότερο το ΠαΣοΚ. Ένα κόμμα που έχει αφήσει ισχυρό αποτύπωμα στην πολιτική ζωή της χώρας και δεν νοείται να συμπεριφέρεται ως κόμμα διαμαρτυρίας και χωρίς σαφή πολιτική θέση.

Θα πει κάποιος, ότι σε μερικά άρθρα, το ΠαΣοΚ δεν ψήφισε «όχι», αλλά «παρών». Μα αυτό δεν αλλάζει την ουσία, που είναι ότι δεν συγκεντρώθηκαν οι 180 ψήφοι που απαιτούνται για την αναθεώρηση στην επόμενη Βουλή. Στάση μη επιτρεπτή, αφού σε