Τα δυο ΠαΣοΚ κι ο …όρκος πίστης που ζητά ο Δούκας

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Το ΠΑΣΟΚ αποφεύγει να προκαταλάβει το μέλλον του. Δεν κατονομάζει συνεργασίες, δεν κλείνει πόρτες, δεν προαναγγέλλει συμμαχίες. Χώρια ότι κάποια στελέχη του -όπως ο λαλίστατος εκπρόσωπος Τύπου που όλο μιλάει χωρίς να λέει τίποτα-  νομίζουν ότι ζούμε στα μέσα του περασμένου αιώνα και μιλάνε για… Δεξιά!! Μόνο … «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά» δεν φωνάζει κάθε λίγο και λιγάκι…

Όπως και νάναι, στο «ανδρουλακικό» ΠαΣοΚ ισχυρίζονται ότι

πρώτα μιλά η κάλπη, ύστερα οι αποφάσεις.

Για τον Χάρη Δούκα, όμως, αυτή η στάση δεν αρκεί. Ζητά κάτι πιο σαφές, πιο δεσμευτικό, σχεδόν καταστατικό: ένα συνέδριο που θα αποκλείει ρητά κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία.

Το αίτημα έχει ενδιαφέρον, όχι τόσο για το περιεχόμενό του ,όσο για τη λογική του. Τα κόμματα συνήθως

Λέσχη …ανησυχούντων Νομού Μεσσηνίας ή… κοίτα ποιος μιλάει

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Την ώρα που κάθισα να γράψω το καθημερινό μου άρθρο δεν ήξερα τι θα γράψω, σκεφτόμουν. Να γράψω για τη Συνταγματική αναθεώρηση; Το έχω κάνει και θα το ξανακάνω όταν ανοίξει επισήμως η συζήτηση. Να γράψω για τις νέες δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι η βελόνα κινήθηκε για το ΠαΣοΚ, αλλά προς τα κάτω; Μόλις προχθές το έκανα. Να γράψω για την επανεκλογή Κουτσούμπα στο ΚΚΕ και την… αγωνία που περάσαμε μη τυχόν και δεν εκλεγεί με 99,9%; Αγωνία αντίστοιχη με το αν θα ξημερώσει αύριο; Τι να γράψω;

Όμως, στην Ελλάδα ποτέ δεν πλήττει κάποιος. Μόλις άνοιξα τον υπολογιστή, βρήκα τη φωτογραφία που συνοδεύει αυτές τις σκέψεις… Κι ιδού το θέμα.

Καραμανλής – Σαμαράς, συμπολίτες Καλαματιανοί πια, συνταξιούχοι της Λέσχης ανησυχούντων νομού Μεσσηνίας! Δύο πολιτικά φαντάσματα σε κοινή εμφάνιση, με

Σύνταγμα: Με το μέλλον ή με το παρελθόν;

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Η συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος που άνοιξε ο πρωθυπουργός, ουσιαστικά αποτελεί φυγή προς το μέλλον. Είναι μια συνειδητή πολιτική επιλογή που κοιτά πέρα από τον εκλογικό κύκλο και τις μικροκομματικές ισορροπίες. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το Σύνταγμα, όπως όλα τα Συντάγματα του κόσμου, πρέπει να εναρμονίζονται στην εκάστοτε εποχή και να διορθώνονται τα παρωχημένα άρθρα ή και θεσμοί που έχουν αποδειχτεί δυσλειτουργικοί.

Στη χώρα μας, η Αριστερή αντιπολίτευση έχει «τορπιλίσει» πολλές φορές το μέλλον. Φωτεινό παράδειγμα το άρθρο 16 για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, που είχαν όλες οι χώρες της υφηλίου, εκτός από τη χώρα μας. Ένα άρθρο-σύμβολο ιδεολογικής αγκύλωσης, που στέρησε ευκαιρίες από χιλιάδες νέους και ενίσχυσε την εκπαιδευτική μετανάστευση. Στην προηγούμενη αναθεώρηση, είχε συμφωνήσει για την αναθεώρηση αυτού του

Θανατολάγνοι που ονομάζουν τη σήψη … «ρεπορτάζ»

 

Γράφει  ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Μέσα σε δυο ημέρες, στη χώρα μας, είχαμε δυο θλιβερά δυστυχήματα με 12 φέρετρα και δεκάδες ανθρώπους των οικογενειών των νεκρών, με αγιάτρευτες πληγές στις ψυχές τους. Μιλάμε για κορυφαία δράματα, για ζωές που δεν θα ξαναγυρίσουν, όσο κι αν τις «αναλύσουν» οι τηλεοπτικοί μαυρογιαλούροι του πένθους.

Τόσο στη μια, όσο και στην άλλη περίπτωση, είναι σαφές ότι υπάρχουν  κορυφαίες ευθύνες. Μα αυτές θα τις βρει η έρευνα — όχι τα πάνελ των αδαών που βαφτίζουν την άγνοια «ρεπορτάζ» και την υστερία «ενημέρωση».

Σκέφτομαι πόσο κυνικά παρουσιάζουν τα γεγονότα τα ΜΜΕ. Είδαν αίμα κι έτρεξαν. Αίμα και συναίσθημα. Η δημοσιογραφία

Οι λογοκριτές της Αριστεράς κι ο Σάκης Μουμτζής

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Η Αριστερά, όταν αδυνατεί να επιβάλει τις απόψεις της με επιχειρήματα, καταφεύγει διαχρονικά στη φίμωση, στον εκβιασμό και στη λογοκρισία. Πρόκειται για κλασικές πρακτικές ολοκληρωτικών καθεστώτων, κρυμμένες πίσω από τον μανδύα της …«προοδευτικότητας».

Μάθατε, φαντάζομαι, τι έγινε από τους …προοδευτικούς … Αριστερούς στον Βόλο. Όπου η Ισραηλινή κοινότητα, σε συνεργασία με την περιφέρεια Θεσσαλίας οργάνωσαν εκδήλωση για την ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος. Μάλιστα, προσκάλεσαν ως ομιλητή τον εξαίρετο πολιτικό αναλυτή, Σάκη Μουμτζή. Εκείνος αποδέχτηκε την

Το βιολί τους οι Κύπριοι…

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Έχουμε αναφερθεί κι άλλες φορές στο περίφημο καλώδιο ενέργειας ανάμεσα στην Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ, από το οποίο θα είναι ωφελημένοι κυρίως οι Κύπριοι,  αφού σήμερα πληρώνουν την ηλεκτρική ενέργεια σχεδόν 2,5- 3 φορές περισσότεροι απ’ όσο οι Έλληνες!

Έχουμε αναφέρει πολλές φορές ότι η σύνδεση  Ισραήλ–Κύπρου–Ελλάδας δεν  αποτελεί μόνο σημαντικό οικονομικό έργο, αλλά είναι κορυφαία πολιτική/ στρατηγική κίνηση, που ενισχύει τη θέση της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο και μειώνει την ενεργειακή εξάρτηση της από τρίτες χώρες…

Τέλος έχουμε αναφερθεί επανειλημμένως στο γεγονός ότι η Λευκωσία «πυροβολεί» αυτό το έργο,  παρ’ ότι έχει συμφωνήσει κι υπογράψει. Βλέπετε, στην Κύπρο

Η κατρακύλα της Άννας Διαμαντοπούλου

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Υπάρχουν πολιτικές παρεμβάσεις που σε εξοργίζουν. Υπάρχουν κι άλλες που σε ανησυχούν. Η πρόσφατη τοποθέτηση της Άννας Διαμαντοπούλου για την κατάργηση της ενεργειακής συμφωνίας με τις ΗΠΑ δεν ανήκει σε καμία από τις δύο κατηγορίες. Ανήκει σε μια τρίτη, πιο σκοτεινή: σε εκείνες που σε ωθούν ν’ αναρωτηθείς πώς γίνεται μια πολιτικός με ευρωπαϊκή διαδρομή να καταλήγει πυλώνας του πουτινισμού στην Ελλάδα και μάλιστα στην πιο σοβαρή εκδοχή του.

Είναι απίστευτο αυτό που έκανε η Διαμαντοπούλου. Δηλαδή να ζητήσει να τιναχθεί στον αέρα ο Κάθετος Διάδρομος και η στρατηγική συνεργασία με τις ΗΠΑ στο LNG!! Κάτι που υπονομεύει ευθέως τον βασικό μοχλό απεξάρτησης της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο και κυρίως τα εθνικά συμφέροντα. Ειδικά με τη ματιά προς Ανατολάς της χώρας, που η Ελλάδα καθίσταται πανίσχυρη με τη

Αναζητώντας τα χαμένα μας τραγούδια

 Γράφει ο Δημήτρης Καπράνος

 Όταν έχεις μπλέξει με την μουσική από πολύ μικρός, δεν μπορείς να αντισταθείς σε έναν διαγωνισμό για το τραγούδι που θα εκπροσωπήσει την χώρα μας στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision...

Κάθισα, λοιπόν και άκουσα. Κανένα από τα υποψήφια τραγούδια, δεν μπόρεσα να καταλάβω. Κατ΄ αρχάς, δεν ξέρω το κατά πόσον αυτά που άκουσα ...είναι τραγούδια.

Θα μου πείτε τώρα ότι το τραγούδι είναι ένα από τα πολλά είδη μουσικής και, ότι η μουσική, όπως την γνωρίσαμε οι παλαιότεροι, έχει αλλάξει.

Και κάπου το καταλαβαίνω. Για εμάς, τους πιο παλαιούς, «ένα τραγούδι για να είναι' τραγούδι ,θέλει μια μουσική», που έλεγε ο Κηλαηδόνης.

Θα πείτε επίσης «μα, τί ήθελες να ακούσεις; Τον Φώτη

Αγανάκτηση που έμαθε να κλείνει δρόμους, αλλά όχι να ανοίγει μυαλά.

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Σχεδόν δυο μήνες στους δρόμους! Σχεδόν δυο μήνες με υψωμένη τη γροθιά και τα τρακτέρ σαν τανκς! Σχεδόν δυο μήνες με σκληρούς της …επανάστασης να εμφανίζονται σαν να βγαίνουν από σπηλιές και να τραγουδούν όσα η καθοδήγηση από το ΚΚΕ επιτάσσει.

Σχεδόν δυο μήνες στους δρόμους! Μια …επανάσταση που κορυφώνεται τις ώρες των δελτίων ειδήσεων της τηλεόρασης και τις ώρες των «ζωντανών» εκπομπών. Κι έτσι η …επανάσταση φορούσε γαλότσες, μιλούσε σε δελτία των οκτώ και γύριζε σπίτι πριν κρυώσει το φαγητό.

Σχεδόν δυο μήνες στους δρόμους! Με συνδικαλιστές που έρχονται από το βαθύ παρελθόν, όπως τα δημοσιογραφικά κλισέ, που είναι ίδια κι απαράλλαχτα μ’ εκείνα της δεκαετίας του ’80 και του ‘90… Με προτεταμένα μικρόφωνα, σαν εκείνα που ο

Άσε μας ρε Φοίβο…

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Υπάρχει κάτι σχεδόν συγκινητικό –αν δεν ήταν τόσο εξοργιστικό– στον τρόπο με τον οποίο ορισμένοι καλλιτέχνες ανακαλύπτουν ξαφνικά τα όρια της πολιτικής τους στράτευσης. Μέχρι χθες, με υψωμένη γροθιά, μικρόφωνο στο χέρι και δήμους να πληρώνουν τις συναυλίες τους, ήταν πρόθυμοι να σταθούν δίπλα σε κάθε «σύμβολο» με …προοδευτικό πρόσημο.  Σήμερα, μόλις το σύμβολο ξεστομίσει κάτι που «χαλάει» το …προοδευτικό προφίλ, πέφτουν από τα σύννεφα.

Ο Φοίβος Δεληβοριάς , ας πούμε, εξ εκείνων που έτρεχε δίπλα στην Καρυστιανού και πρωτοστάτησε στην περιβόητη συναυλία, ταμένος στην υπόθεση «Αριστερά» και γνωστός για τις προνομιακές του σχέσεις με πρόσωπα των ΜΜΕ που έλκουν την καταγωγή τους από αυτή, έπεσε από τα σύννεφα μόλις άκουσε τις δηλώσεις της για τις αμβλώσεις. Δήλωσε μάλιστα ότι  « πρέπει να κρατηθούν αποστάσεις».

Τα ανθρώπινα δικαιώματα, λέει, δεν μπαίνουν σε διαβούλευση.

Μπα; Τώρα το θυμήθηκε; Δεν καταλάβαινε άραγε με την