Η …κανονικότητα του Τσίπρα!

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Το ακούσαμε κι αυτό. Ο Αλέξης Τσίπρας από τους Δελφούς μας είπε έρχεται πάλι στα κοινά, «για να επιστρέψει στο πολιτικό σύστημα η κανονικότητα και στη χώρα η σταθερότητα».

Δεν ξέρω αν όσοι τον άκουσαν έσκασαν στα γέλια ή σεβάστηκαν τον χώρο και τις συνθήκες του forum. Όμως, είναι βέβαιο ότι όλοι θυμήθηκαν την …κανονικότητα της Novartis, την …κανονικότητα των βοσκοτόπων του Καλογρίτσα, την…κανονικότητα των κλειστών τραπεζών, την…κανονικότητα ενός ψευδούς δημοψηφίσματος, την…κανονικότητα και…σταθερότητα των ανείπωτων ψεμάτων, γραφικοτήτων και τελικά την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας για έναν αιώνα! Χώρια την…κανονικότητα κατάδικου υπουργού του!
Και μαζί με αυτά, την …κανονικότητα της υπερφορολόγησης που γονάτισε τη μεσαία τάξη, την…κανονικότητα της γιγαντιαίας ανεργίας, την …κανονικότητα της ανασφάλειας στις επενδύσεις και της φυγής νέων ανθρώπων στο εξωτερικό. Την … κανονικότητα μιας οικονομίας που στεκόταν με το ζόρι όρθια, κουβαλώντας το βάρος μιας ατελείωτης διαπραγμάτευσης χωρίς πυξίδα. Και την…κανονικότητα ενός κυβερνητικού θιάσου που

ΔΕΗ: Από «σκουπίδι» επί ΣΥΡΙΖΑ, μέγας ευρωπαίος παίκτης

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Λίγο πριν την πτώση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, το 2019, δεν υπήρχε οικονομικός αναλυτής που να μη προοιώνιζε την κατάρρευση και πτώχευση της ΔΕΗ. Οι αστέρες της Αριστεράς που τη διοικούσαν για αρκετά χρόνια, είχαν συσσωρεύσει καθαρά χρέη άνω των 3 δις ευρώ, ενώ οι ζημιές ξεπερνούσαν το 1,5 δις!! Χώρια που είχε καταταγεί στην κατηγορία των «σκουπιδιών από τον S&Ρ, την μητρική εταιρεία των Standard & Poor's.  Μιλάγαμε όλοι για επερχόμενη εθνική τραγωδία.

Τότε, ο Μητσοτάκης νίκησε στις εκλογές και παρέδωσε την υπό κατάρρευση ΔΕΗ στα χέρια ενός νέου ανθρώπου, με γνώση κι εμπειρία από τη διεθνή αγορά ενέργειας, τον Γιώργο Στάσση. Εκείνος, με έντονα χαρακτηριστικά διορατικότητας κι αποτελεσματικότητας, πήρε μια χρεοκοπημένη εταιρεία και προχώρησε στο βαθύ μετασχηματισμό της. Πήρε μια εταιρεία χαρακτηρισμένη ως «σκουπίδι» και τη μετέτρεψε σε κορυφαίο ανταγωνιστικό και κυρίως βιώσιμο ενεργειακό παράγοντα.

Σήμερα, επτά χρόνια μετά, η ΔΕΗ αποτελεί την κορυφαία εταιρεία της χώρας. Κυρίως δε, αποτελεί

Από τα βαρέλια…ρέγγας στα βαρέλια πετρελαίου

Γράφει η Αφροδίτη Ν. Σακελλαροπούλου

Η μεγάλη περιπέτεια των δυο πολέμων και κυρίως αυτού στο Ιράν, επηρεάζει τις γεωπολιτικές εξελίξεις κι έχει εκτοξεύσει τις τιμές του πετρελαίου σε ιστορικά υψηλά.

Ακούμε συνεχώς για τις τιμές βαρελιού για το «μαύρο χρυσό». Κι οι περισσότεροι δεν γνωρίζουμε τι ακούμε και πολλές φορές τι λέμε.

Ας το δούμε αναλυτικά λοιπόν.

Όλα ξεκίνησαν, στα τέλη της δεκαετίας του 1850, όταν στις ΗΠΑ άρχισε η εξόρυξη πετρελαίου. Κυρίως στην Πενσυλβάνια. Μα δεν είχαν πού να το αποθηκεύουν και πώς να το μεταφέρουν. Πήραν λοιπόν τα ξύλινα βαρέλια που αποθήκευαν τις …ρέγγες ή τις … μπίρες κι έβαλαν μέσα πετρέλαιο. Αυτό ήταν. Λύθηκε ένα μεγάλο πρόβλημα.

Μα προέκυψε ένα άλλο. Τα βαρέλια είχαν

Πόσες φορές θα …«πέσει» ακόμη ο Μητσοτάκης;

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Το γράφουμε και το ξαναγράφουμε. Οι ολιγάρχες που έχουν στην κατοχή τους την συντριπτική πλειοψηφία των Μέσων Ενημέρωσης, επιθυμούν αδύναμες κυβερνήσεις, που θα μπορούν να τις ελέγχουν. Εξ ου κι ο συνεχής και συστηματικός πόλεμος προς τον Μητσοτάκη.  Με δημοσιεύματα που κάθε λίγο και λιγάκι προαναγγέλλουν αυτό που επιθυμούν… Την πτώση του!

Πότε… εν κινήσει με αντικαταστάτη του τον Δένδια! Πότε με παραίτηση της κυβέρνησης υπό το βάρος σκανδάλων. Τα οποία αποδεικνύονται …μουσαντένια. Πότε με το ένα και πότε με το άλλο σενάριο. Άλλωστε σ’ αυτή τη χώρα, από σενάρια και ιστορίες συνωμοσίας…άλλο τίποτα…

Τις προηγούμενες ημέρες, βούιζε η Βουλή και τα δημοσιογραφικά γραφεία από ψιθύρους επιτηδείων και διάφορα δημοσιεύματα/σενάρια, ότι 60 βουλευτές της ΝΔ θα

Το λάθος Ανδρουλάκη με τον τουρκόφιλο Σάντσεθ

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Στη Χαριλάου Τρικούπη, τις δυο τελευταίες ημέρες, η ατμόσφαιρα είναι ηλεκτρισμένη. Επικρατεί εκνευρισμός. Από τη μία, οι ψίθυροι και οι ενδείξεις για πολιτική σύγκλιση του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου με τον Αλέξη Τσίπρα και από την άλλη, οι δημοσκοπήσεις που παραμένουν στάσιμες, σαν να έχουν κολλήσει σε έναν φαύλο κύκλο. Και όλα αυτά, ενώ ο ίδιος ο Τσίπρας δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί πλήρως στο νέο πολιτικό σκηνικό.

Το συμπέρασμα είναι δύσκολο να αγνοηθεί: το καράβι δεν τραβάει. Ο Νίκος Ανδρουλάκης μπορεί να εμφανίζεται ισχυρός εντός του κόμματος και να αποτελεί «μάστορα» των μηχανισμών, όμως εκτός των τειχών η απήχησή του δείχνει περιορισμένη. Δεν είναι τυχαίο ότι στην καταλληλόλητα για πρωθυπουργός καταγράφει ποσοστά σημαντικά χαμηλότερα από εκείνα του κόμματός του.

Όμως το ζήτημα δεν είναι μόνο ηγετικό. Είναι και ουσίας. Είναι η απουσία

Τουρκία- Ισραήλ & ελληνική …πατριωτική Δεξιά

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Η ακραία ρητορική Ερντογάν για το Ισραήλ, η στήριξη της Τουρκίας στις Μουσουλμανικές Αδελφότητες, η στήριξη στο Ιράν, οι διευκολύνσεις σε Χαμάς και Χεζμπολάχ, είναι σύμφυτες με την τουρκική εξωτερική πολιτική. Σαν ένα νήμα που υφαίνεται επίμονα στον χρόνο, δένοντας επιλογές με ιδεολογίες και στρατηγικές εμμονές. Δυστυχώς, όλα αυτά έχουν διαποτίσει την τουρκική γνώμη εδώ και χρόνια, με αποτέλεσμα τη δαιμονοποίηση του Ισραήλ από το 93% των Τούρκων — το μεγαλύτερο ποσοστό στον πλανήτη!

Το αντίθετο, σε γενικές γραμμές, συμβαίνει στο Ισραήλ. Σε δημοσκόπηση του περασμένου Δεκεμβρίου, μόλις το 12% των Ισραηλινών θεώρησε ότι η Τουρκία μπορεί να είναι αξιόπιστος φίλος κι εταίρος. Οι Ισραηλινοί, σε συντριπτική πλειοψηφία, θεωρούν

Ψυχή…χρυσόψαρου!

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Ας λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Αυτή η κυβέρνηση έχει κάνει σημαντικά πράγματα για τη χώρα. Την έχει πάει πολλά βήματα μπροστά. Από την Οικονομία, την Άμυνα, την Ενέργεια, τις Διεθνείς σχέσεις και τόσα άλλα. Μα πολλά από αυτά μένουν στη σκιά, αφού παρασύρεται σε μικροπολιτική και παραπολιτική. Με δική της ευθύνη. Με υπουργούς και βουλευτές που δείχνουν ότι αδυνατούν ν’ ακολουθήσουν τον πρωθυπουργό στον αγώνα ταχύτητας της διακυβέρνησης. Αδυνατούν -ή δεν θέλουν- να υποστηρίζουν το κυβερνητικό έργο.

Προχθές, στη Βουλή, σε μια δύσκολη στιγμή της κυβέρνησης, ήταν πάλι απών ο Νίκος Δένδιας, αφού επέλεξε να πάει ταξίδι στο…Κόσσοβο! Δεν ήταν η πρώτη φορά του υπουργού Άμυνας.  Όπως, κι άλλων υπουργών, βουλευτών ή και κομματικών στελεχών, που  πολλές φορές σιωπούν στα

Ο Πούσκας μαζεύει τα παιδιά του…

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Υπάρχουν στιγμές που ο χρόνος μοιάζει να βαραίνει περισσότερο από όσο αντέχει η μνήμη. Στιγμές που τα ονόματα δεν είναι απλώς πρόσωπα, αλλά κομμάτια μιας εποχής που σιγά σιγά σβήνει. Ο Γιώργος Γονιός δεν είναι πια εδώ. Και μαζί του, φεύγει άλλη μία ψηφίδα από εκείνη τη θρυλική γενιά που έντυσε το ελληνικό ποδόσφαιρο με όνειρα, πάθος και μια αίσθηση αθωότητας που σήμερα μοιάζει μακρινή.

Ο Πούσκας άρχισε να μαζεύει τα παιδιά του… Η σκέψη κι η φράση δεν είναι απλώς συμβολικές. Είναι σχεδόν λυρικές μέσα στη θλίψη τους. Σαν να υπάρχουν κάπου εκεί ψηλά αποδυτήρια, γεμάτα φωνές, γέλια και ιδρώτα, όπου ένας μεγάλος δάσκαλος καλεί ξανά κοντά του τους ποδοσφαιριστές που τον έκαναν περήφανο. Ήδη έχουν φύγει ο Οικονομόπουλος, ο Δημητρίου, ο Δομάζος, ο Καλλιγέρης…
Τώρα και ο Γονιός. Ο κύκλος κλείνει αθόρυβα, όπως αθόρυβα

Το αυτογκολ κι η κολλημένη βελόνα

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Ακούγοντας κάποιος  τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ, στη συζήτηση στη Βουλή για το Κράτος Δικαίου, πέραν του ότι διέκρινε έναν εκδικητικό και άκρως ρεβανσιστικό τόνο, δεν μπορεί να μην αντιλήφθηκε μια χαρακτηριστική γκάφα του. Κάτι που σχολιάστηκε τόσο ανάμεσα σε στελέχη της ΚΟ, όσο και στα δημοσιογραφικά γραφεία.

Μιλάμε για «χοντρό» αυτογκόλ! Αφορούσε την αναφορά του στις κουμπαριές μελών της ΝΔ, σε σχέση με τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ξέχασε όμως, ότι ο ίδιος είναι ο μοναδικός που έχει κουμπάρο προφυλακισμένο για την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ. Στραβοκλωτσιά ολκής, που έκανε βουλευτές του ΠαΣοΚ ν’ ανταλλάσσουν ματιές απορίας. Κάποιοι, ασφαλώς σκεπτόντουσαν την κολλημένη βελόνα, την ώρα που του το υπενθύμιζε ο Μητσοτάκης.

Ξέρετε κάτι; Η εμφάνιση ενός οργίλου Ανδρουλάκη, ενός συνεχούς εριστικού εκπροσώπου Τύπου κι οι θυμωμένες ειρωνείες διαφόρων βουλευτών που εμφανίζονται στα τηλεοπτικά παράθυρα, δεν μπορεί να

Η νέα Ελλάδα που διαμορφώνεται, η άρνηση χωρίς πρόταση & η σιωπή των ΜΜΕ

 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μάριος Χρυσικόπουλος

Εδώ κι αρκετά χρόνια, ειδικά από τα πρώτα της κρίσης, ακούμε και ξανακούμε τη φράση κλισέ, περί αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου στην Οικονομία. Αυτό θα ήταν κατανοητό, αν ο καθένας που μιλά για κάτι τέτοιο, μας έλεγε και τι εννοεί. Μας έλεγε με ποιον τρόπο και σε ποια κατεύθυνση επιθυμεί ν’ αλλάξει το παραγωγικό μας μοντέλο. Μα δεν το κάνει.

Προσέξτε λοιπόν: Αλιεύοντας από διάφορες ιστοσελίδες κι εφημερίδες που εξειδικεύονται στην Οικονομία και στο επιχειρείν, μπορεί κάποιος να δει ότι μόνο το τελευταίο εξάμηνο έχουν υπογραφεί οι εξής συμφωνίες.

1.     Φεβρουάριος 2026, το MEGA deal για τα Ναυπηγεία μεταξύ ΟΝΕΧ και Hanwha με πολιτική στήριξη ΗΠΑ και Ελλάδας , που θα περιλαμβάνει ναυπήγηση πολεμικών και ενεργειακών πλοίων, με προοπτική συμμετοχή σε projects εκτός Ελλάδος.

2.     Νοέμβριος 2025, 20ετής συμφωνία LNG με Αμερικάνικη εταιρεία και συμμετοχή ΑΚΤΩΡ, ΔΕΠΑ και Venture Global. H Ελλάδα γίνεται πύλη εισόδου Αμερικάνικου LNG στην Ευρώπη.

3.     Συμφωνίες 2026 μακροχρόνιες διανομής LNG σε Ουκρανία, Βουλγαρία, Βαλκάνια. Η Ελλάδα γίνεται Energy hub ΝΑ Ευρώπης.

4.     Νοέμβριος 2025,  4η Φρεγάτα με συμμετοχή της Ελληνικής Βιομηχανίας.

5.     «Τρέχει» τώρα ΜΟU με Fincantieri για φρεγάτες και εκσυγχρονισμό με συμμετοχή Ελληνικών ναυπηγείων.

6.     Δεκέμβριος 2025, τριμερής Ελλάδα- Κύπρος - Ισραήλ για Ενέργεια, υποδομές και IMEC. Η Ελλάδα θα μπει σε νέο Παγκόσμιο Εμπορικό διάδρομο και με την αναβάθμιση του λιμανιού της Ελευσίνας θα γίνει νέα πύλη εισόδου -πλην του Πειραιά- του εμπορίου στην Ευρώπη.

Σ’ αυτά δεν υπολογίζουμε την συμφωνία για τις εξορύξεις στο Ιόνιο που υπεγράφη