Γράφει
ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Όπου σταθείς κι όπου βρεθείς, Μαζωνάκης μπροστά σου. Στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο, στο κρεοπωλείο, στο σούπερ μάρκετ, στο ταξί… Αναλύσεις επί αναλύσεων. Τι είχε, τι έπινε, πώς ζούσε στα κόκκινα, τι φορούσε, πού έβαφε τα νύχια του… Κι ένα σωρό τέτοια… Και… ζεϊμπέκικα στους δρόμους, στις πλατείες, μπροστά σε εκκλησίες και δίπλα στον τάφο του. Κι όλα αυτά με… σέλφι και κοινωνικά δίκτυα. Μέχρι και κάποιους να χοροπηδάνε επάνω σε τάφο είδαμε, να σπάει αυτός από το βάρος και να πέφτουν μέσα!! Ουδείς μίλησε για ασέβεια κι ανίερη πράξη… Ούτε καν η αυθάδης, αγενής και θρασύτατη τηλεόραση, ηθική αυτουργός πολλών…
Την
ίδια ώρα, γίνεται χαμός με τις απειλές των Τούρκων, το πετρέλαιο τραβά την
ανηφόρα κι έχουμε μπροστά μας έναν πολύ δύσκολο χειμώνα. Ενώ, διεθνείς
διαγωνισμοί, μας δείχνουν ότι τα σχολεία κι οι αρνούμενοι την αξιολόγηση
εκπαιδευτικοί, παράγουν μαθητές αγράμματους, κοινώς στουρνάρια… Χωρίς κρίση, με
μυαλό λάσπη…
Και κάπου εδώ βρίσκεται, ίσως, το πραγματικό πρόβλημα. Είμαστε μια κοινωνία που δυσκολεύεται όλο και περισσότερο να ξεχωρίσει το σημαντικό από το ασήμαντο, το ουσιώδες από






