«Ή εμείς ή κανείς»: Το rebranding που σκοντάφτει στο παλιό αρχείο

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Ο Αλέξης Τσίπρας αλλιώς περίμενε το rebranding του. Ίσως του τα είχαν πει αλλιώς οι καλοπληρωμένοι συμβουλάτορές του, ίσως άλλα του υπόσχονταν οι δυο επιχειρηματικοί όμιλοι που τον έχουν πάρει από το χέρι με τα ΜΜΕ τους και τον προβάλλουν παντοιοτρόπως.

Μα δεν έχει φτάσει καν το ποσοστό που έλαβε ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές. Η δε βελόνα των μετρήσεων είναι κολλημένη, αν όχι πτωτική. Βλέπετε, εκτός άλλων, ήταν απογοητευτική κι η εμφάνιση-εικόνα του στη ΔΕΘ.

Ο Τσίπρας, εσχάτως έχει «χωθεί» για τα καλά στο πεδίο της ιλαρότητας!

Τι άλλο μπορεί να σκεφτεί κάποιος που τον ακούει να λέει ότι αν υπάρχει κάποιος που μπορεί να νικήσει τον Μητσοτάκη, αν υπάρξει αλλαγή, μόνο αυτός μπορεί να τη φέρει;

Τρελαίνει κόσμο ο Τσίπρας.

Θεωρεί ότι μπορεί να νικήσει τον Μητσοτάκη, όταν όπου έχουν βρεθεί αντίπαλοι χάνει πανηγυρικά και συστηματικά.

Θεωρεί ότι μπορεί να νικήσει τον Μητσοτάκη, όταν βρίσκεται δημοσκοπικά από 10 έως 12-13 μονάδες πίσω κι όταν έχει χαώδη διαφορά από εκείνον στην  πρωθυπουργική καταλληλότητα!

Θεωρεί ότι θα γυρίσει ως πρωθυπουργός, αλλά αγνοεί ότι

Η δημόσια γλώσσα

 

Γράφει ο Νίκος Βατόπουλος

Το χάρισμα ενός πολιτικού ή ενός κατόχου θεσμικής θέσης είναι η γλώσσα. Η γλώσσα μεταφέρει το περιεχόμενό της. Αλλά η γλώσσα έχει επίσης κανόνες, όχι απλώς γραμματικούς ή συντακτικούς, αλλά κανόνες ήθους. Το ήθος της γλώσσας αντανακλά την παιδεία, την εμπειρία, τη γνώση, την ψυχολογία, την καλλιέργεια, την ευφυΐα, την αυτοκυριαρχία. Ο χειρισμός της γλώσσας είναι, με άλλα λόγια, κάτι που απαιτεί εκπαίδευση. Προϋποθέτει την κατανόηση αυτής της διάστασης και είναι αυτή που συνοδεύει το αποτύπωμα ενός προσώπου στον δημόσιο χώρο. Το έργο σφραγίζει το αποτύπωμα, αλλά η γλώσσα το επικοινωνεί, η γλώσσα εκπροσωπεί τον δημόσιο λειτουργό και τον συνδέει με την κοινωνία.

Όλα αυτά, τα προφανή μάς θυμίζουν ότι δεν κάνουν όλοι για όλες τις δουλειές. Η δημόσια διοίκηση προϋποθέτει

Η Καρυστιανού η … κβαντική ιατρική και η… κβαντική απορία

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Είναι γνωστό ότι η Μαρία Καρυστιανού επικαλείται την…κβαντική ιατρική. Ακόμη υπάρχει στην ιστοσελίδα της αυτός ο όρος.

Όμως, όποιον γιατρό κι αν ρωτήσεις, θα σου πει ότι κάτι τέτοιο δεν υπάρχει. Το είπε προσφάτως κι ο υπουργός Υγείας. Κι αυτό δεν αποτελεί «εύρημα» των ημερών και της επικαιρότητας που δημιουργήθηκε από το ζήτημα Μαζωνάκη. Είναι κάτι εκ των πραγμάτων αντικειμενικό.

Για σκεφτείτε όμως: Ποιος ασχολήθηκε τόσο καιρό μ’ αυτό που δηλώνει η μάνα των Τεμπών και το οποίο ΔΕΝ υπάρχει; Βλέπετε, μέχρι πριν από λίγο καιρό η περί ου ο λόγος ήταν κάτι ως …ιερό πρόσωπο. Ποιος να την ακουμπήσει; Ποιος να της ζητήσει εξηγήσεις; Ποιο κανάλι να πάει ενάντια στο ρεύμα;

Μα τώρα που με ραγδαίο τρόπο η Καρυστιανού αποκαθηλώνεται, η δημοτικότητά της καταρρέει και βγαίνει στο φως η μπουρδολογία της …κβαντικής ιατρικής, κάποιοι λένε τα αυτονόητα, το επισημαίνουν, το γράφουν με μεγάλα γράμματα.

Προσέξτε: Αναφέρεται στην ιστοσελίδα της Καρυστιανού:

«Η μεγάλη μου επιθυμία να θεραπεύω χωρίς πολλά φάρμακα, με οδήγησε σε

Το κτύπημα κάτω από τη ζώνη Φαραντούρη στη Σδούκου κι η σιωπή του Ανδρουλάκη…

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Υπάρχουν κάποιοι πολιτικοί που συστηματικά αντιπαρατίθενται με μη πολιτικά επιχειρήματα και πολλές φορές επιχειρούν κτυπήματα κάτω από τη ζώνη στους πολιτικούς τους αντιπάλους. Βλέπουμε κατ’ επανάληψη τέτοιους στους τηλεοπτικούς -κυρίως- δέκτες. Ειδικά όταν δεν διαθέτουν ή τους τελειώνουν τα πολιτικά επιχειρήματα και ξεκινούν τις προσωπικές επιθέσεις. Και όταν, ακόμη κι αυτές δεν αρκούν, επιστρατεύονται τα υπονοούμενα, η χυδαιότητα και ο σεξισμός.

Αυτό ακριβώς συνέβη με τον ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη, που μετά από συνεχείς κομματικές μεταπηδήσεις, βρήκε στέγη στη Χαριλάου Τρικούπη.

Σε τηλεοπτική αντιπαράθεση με την Αλεξάνδρα Σδούκου, ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ επέλεξε να της πει ότι, την εποχή που εκείνος βρισκόταν στη ΔΕΠΑ, εκείνη «χαριεντιζόταν με υπουργούς»!!!! Μια φράση «ντροπή»! Χυδαιότητα! Μια φράση πέραν κάθε πολιτικού επιχειρήματος. Δεν είναι κριτική. Δεν είναι αντιπαράθεση. Είναι προσωπικός υπαινιγμός με σαφή σεξιστική χροιά. Είναι κτύπημα κάτω από τη ζώνη σε μια γυναίκα.

Και μάλιστα απέναντι σε μια γυναίκα που έχει κάθε δικαίωμα να βρίσκεται στην

Τσίπρας: Το αφήγημα αλλάζει, η ιστορία ποτέ!

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Τα μάθατε φαντάζομαι. Οι πανάκριβοι Γάλλοι σύμβουλοι ( Publicis Communications) που σχεδίασαν κι υλοποίησαν το Rebranding του Τσίπρα, έχουν αρχίσει να του κλείνουν συνεντεύξεις σε διάφορα ευρωπαϊκά ΜΜΕ.

Στη Γαλλία, έδωσε συνέντευξή στην Κεντροαριστερή  «Le Monde». Είχε τίτλο  «Ήρθε η ώρα να πω την αλήθεια μου», αναφέρθηκε εκτενώς στο παρασκήνιο της διαπραγμάτευσης του 2015, το δημοψήφισμα και την έξοδο της Ελλάδας από τα μνημόνια, παραδεχόμενος παράλληλα ότι του λείπει η ενεργός πολιτική.

Στο Βέλγιο, τον πήγαν στη «Le Soir», που κινείται στον Κεντρώο χώρο κι απευθύνεται στην πολιτική και οικονομική ελίτ των Βρυξελλών και της Βαλονίας. Διαθέτει, μάλιστα, σημαντική επιρροή στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης στο γαλλόφωνο Βέλγιο. Με όσα είπε, άσκησε δριμύτατη κριτική στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη και ανέπτυξε το πρόγραμμα του κόμματός του. Κι ούτε λίγο, ούτε πολύ, είπε ότι …γνωρίζει πια τη δουλειά του πρωθυπουργού κι ότι είναι έτοιμος ν’ αναλάβει πάλι!!!

Φυσικά, ο Αλέξης Τσίπρας δεν αναφέρθηκε στα πεπραγμένα του που βύθισαν τη

Το μνημόσυνο του Στέφανου Μάνου

Σαράντα ημέρες χωρίς τον Στέφανο Μάνο…Κι οι φίλοι του θα είμαστε το Σάββατο, στις 11.00, στο κοιμητήριο της Κηφισιάς, που θα τελεστεί το μνημόσυνό του.

Ένας άνθρωπος με ξεχωριστή ματιά, καθαρό μυαλό και σπάνια διορατικότητα.

Ένας άνθρωπος που μπορούσε να βλέπει πιο μακριά από το σήμερα και να οραματίζεται μια Ελλάδα διαφορετική — μια Ελλάδα με μεγάλα έργα, με δρόμους, υποδομές και δημιουργία, που τελικά άφησε το σπουδαίο του αποτύπωμα.

Ένας άνθρωπος που είδε και πίστεψε πρώτος σε πράγματα που τότε έμοιαζαν μακρινά.

Η απουσία του είναι βαθιά. Η παρουσία του, όμως, θα παραμένει ζωντανή μέσα μας — στις κουβέντες μας, στις αναμνήσεις μας και σε κάθε τι που μας θυμίζει τη μοναδική του ματιά και την αγάπη του για την Ελλάδα. 

Reuters: Πέντε συμπεράσματα από τις περιφερειακές εκλογές στη Γερμανία

 

Ισχυρές αναταράξεις στο γερμανικό πολιτικό σκηνικό προκάλεσαν οι περιφερειακές εκλογές της Κυριακής (20/09) στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και στο Βερολίνο, με τους Χριστιανοδημοκράτες του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς να καταγράφουν σημαντικές απώλειες και την Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) να ενισχύεται αισθητά.

Αυτά είναι τα πέντε βασικά συμπεράσματα που προκύπτουν από τις κάλπες στα δύο γερμανικά κρατίδια, σύμφωνα με το Reuters:

1.   Ο Μερτς αποδυναμώθηκε, αλλά δεν αποχωρεί –

τουλάχιστον προς το παρόν

Τα αποτελέσματα αποτελούν σημαντικό πλήγμα για τον Φρίντριχ Μερτς και το CDU, καθώς ψηφοφόροι του κόμματος στράφηκαν προς την AfD, την ώρα που αυξάνονται οι αμφιβολίες για το κατά πόσον ο 70χρονος καγκελάριος μπορεί να αναζωογονήσει τη γερμανική οικονομία και να περιορίσει το κόστος ζωής.

Ο Μερτς βρίσκεται αντιμέτωπος με τα χαμηλότερα ποσοστά αποδοχής που έχει καταγράψει καγκελάριος από τότε που άρχισαν να τηρούνται σχετικά στοιχεία. Ο ίδιος

Κεντροαριστερά: Ελπίζοντας στο κόμμα Σαμαρά

 

Γράφει ο Ζαχαρίας Ζούπης

Πέντε έρευνες κοινής γνώμης την προηγούμενη εβδομάδα είναι αρκετές για να έχουμε μια καλή εικόνα των πολιτικών συσχετισμών μετά τη Δ.Ε.Θ, που θα μπορούσε να θεωρηθεί εναρκτήρια της προεκλογικής περιόδου στην οποία έχουμε εισέλθει. Πολύ περισσότερο, όταν και οι πέντε δίνουν την ίδια εικόνα. Η Ν.Δ συνεχίζει να είναι κυρίαρχη, να εμφανίζει ποσοστά 30%-31% έχοντας διαφορά 13-14% από την ΕΛΑΣ που βρίσκεται κατά μ.ο στο 16%-17% και το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στο 11.5%-12.5%.

Ο Πρωθυπουργός προηγείται στην καταλληλότητα για Πρωθυπουργός με 29%-30% έναντι 14%-15% του Α. Τσίπρα και γύρω στο 8% του Ν. Ανδρουλάκη. Προηγείται όμως και ως προς την αξιοπιστία ότι αυτά που δεσμεύτηκε θα τα κάνει, όπως και ως προς την ικανότητα να χειριστεί τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής.

Καθαρή εικόνα, με ένα ουσιαστικά συμπέρασμα. Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα

Ακράτα- Μεσορρούγι- Γκόλφω & Σπύρος Περεσιάδης

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Περί Σπύρου Περεσιάδη ο λόγος σήμερα. Κι είμαι βέβαιος ότι οι περισσότεροι θ’ αναρωτιόσαστε… ποιος είναι αυτός; Ναι, είναι άγνωστος στο ευρύ κοινό, μα πασίγνωστος αν πούμε ότι είναι ο συγγραφέας της Γκόλφως. Του εμβληματικού έργου που έχει γυρίσει παντοιοτρόπως την Ελλάδα κι όλη την Οικουμένη.

Σκέφτομαι ότι υπάρχουν άνθρωποι που τους θυμάται η Ιστορία. Μα υπάρχουν κι άνθρωποι που τους θυμάται ο τόπος.  Ο Σπύρος Περεσιάδης ανήκει και στις δυο κατηγορίες, κυρίως όμως στη δεύτερη.

Ίσως γιατί ο τόπος δεν ξεχνά ποτέ εκείνον που κάποτε πήρε τη σιωπή του, τα βουνά του, τις φωνές των ανθρώπων του, τους καημούς, τα πανηγύρια, τους έρωτες και τις συμφορές τους και τα έκανε λόγο. Τα έκανε θέατρο. Τα έκανε τραγούδι. Τα έκανε μνήμη.

Και τώρα, ύστερα από εκατόν οκτώ χρόνια από τον θάνατό του, το Μεσορρούγι, το μικρό χωριό της Αιγιάλειας, στα ψηλά της Ακράτας, όπου γεννήθηκε ο Σπυρίδων Περεσιάδης, ετοιμάζεται να τον υποδεχθεί ξανά. Όχι όπως υποδέχεται κανείς έναν νεκρό, αλλά όπως υποδέχεται έναν άνθρωπο που, κατά έναν παράξενο τρόπο, δεν έφυγε ποτέ.

Χθες, στην πλατεία του γενέθλιου τόπου του, αποκαλύφτηκε το μνημείο που αφιερώνεται στον δημιουργό της θρυλικής «Γκόλφως»!

Και είναι σαν να κλείνει ένας κύκλος.

Από το Μεσορρούγι ξεκίνησε ο άνθρωπος. Στην Ακράτα γεννήθηκε το θέατρο. Και από εκεί ξεκίνησε η Γκόλφω για να

Ο Ανδρουλάκης η Βρεττού κι οι ανεπιθύμητοι

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Η παραιτηθείσα από το ΠαΣοΚ και κατευθυνόμενη στο κόμμα Τσίπρα, Ρόζα Βρεττού, άγνωστη στο ευρύ κοινό, ανέφερε ότι φεύγει από το Κίνημα, επειδή ο Ανδρουλάκης το έχει μετατρέψει σε ένα κόμμα μηχανισμών και εύνοιας συγκεκριμένων ανθρώπων. Μίλησε επιπλέον για «εγγενείς γραφειοκρατικές αγκυλώσεις», και καταλογίζει στον Ανδρουλάκη ότι το ΠαΣοΚ «λειτουργεί ως κόμμα και όχι ως Κίνημα», κι ότι επιδεικνύει «ατολμία, έλλειψη πρωτοβουλιών, επιφανειακή πολιτική σύνθεση σε βάρος της ούτως ή άλλως υποτιμημένης από τη σημερινή ηγεσία, εσωκομματικής δημοκρατίας».

Όσοι γνωρίζουν τα ενδότερα, ισχυρίζονται ότι η Βρεττού έχει απομακρυνθεί εδώ και καιρό από το ΠαΣοΚ και δεν ήταν καν παρούσα στο συνέδριο του Κινήματος, ενώ της καταλογίζουν προσωπικά κίνητρα, αφού γνώριζε ότι η πιθανή εκλογή της θα ήταν απίθανη. Επιπλέον, κάποιοι της καταλογίζουν ότι ήθελε να είναι και πάλι στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, όπως το 2007. Της καταλογίζουν επίσης, ότι αποδέχθηκε να καταστεί πιόνι του Τσίπρα, προκειμένου αυτός ν’ αλλάξει την ατζέντα μετά την αποτυχημένη ΔΕΘ.

Να τονίσουμε κι αυτό: Στη Χαριλάου Τρικούπη, όσοι τη γνώριζαν ως υπέρμαχο του