Γράφει
ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Δέκα ακριβώς χρόνια από τη «φυγή» της εξαιρετικής Νάντιας Κωνσταντοπούλου (9 Οκτωβρίου 2016), της κορυφαίας Κυρίας του
λεγόμενου
ελαφρού μας τραγουδιού, θα θυμηθούμε στιγμιότυπα από τη «χρυσή» διαδρομή της στα
μουσικά μας δρώμενα.
Μια
γυναίκα, με κρυστάλλινη φωνή, δωρικότητα στις ερμηνείες της, ευγένεια,
κομψότητα κι έμφυτη αρχοντιά.
Το τραγούδι και η απόλυση
Έχουν
περάσει αρκετά χρόνια
από εκείνο το απομεσήμερο που η Νάντια Κωνσταντοπούλου είχε έρθει στο studio του «Αιγαίο, 88.3 FM»
για να συζητήσουμε «στιγμιότυπα» της σπουδαίας πορείας της και ν’ ακούσουμε τραγούδια της. Όπου, άρχισε να ξεδιπλώνει όλη
την καριέρα της, τα βραβεία της σε φεστιβάλ, την συνύπαρξή της με τον Τάκη
Μωράκη.
«Το
τραγούδι ήταν η ζωή μου», είπε. «Η σκηνή ήταν το σπίτι μου», συνέχισε.
Την είχα ρωτήσει πώς έγινε τραγουδίστρια σε μια εποχή που δεν ήταν και το πιο εύκολο πράγμα. «Ήταν περιπέτεια», μου είχε πει. Και συνέχισε: «Εργαζόμουν στη δισκοθήκη της Εθνικής Ραδιοφωνίας και τραγουδούσα παντού… όπου βρισκόμουν τραγουδούσα. Είχα γίνει φίλη με όλους τους τραγουδιστές. Ένα βράδυ που η Μούσχουρη δεν μπορούσε να τραγουδήσει στα «Αστέρια»









