Από το «δεν έχω οξυγόνο» η απειλή του… «θα φύγω από τη χώρα»

 

Γράφει  ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Το έχουμε γράψει, το έχουμε ξαναγράψει, μα κάποια πράγματα που είναι αλήθειες ή βαθιές πεποιθήσεις, επαναλαμβάνονται. Ειδικά όταν ευνοούνται από νέα στοιχεία και την επικαιρότητα.

Είτε αρέσει λοιπόν σε κάποιους, είτε όχι, η Μαρία Καρυστινού αποτελεί δημιούργημα της γραφικής κι ανερμάτιστης Αριστεράς κι εκείνων που νόμιζαν ότι αν την στηρίζουν μέσω των ΜΜΕ που διαθέτουν, θα ρίξουν τον Μητσοτάκη. Κι εδώ που τα λέμε, δεν είναι λίγο πράγμα να μαζεύεται ένα εκατομμύριο κόσμος στο Σύνταγμα και παραπλανημένος να φωνάζει …δεν έχω οξυγόνο. Ούτε είναι ψιλά γράμματα όσα καλλιεργούσαν κάποιοι για τα …χαμένα βαγόνια και τα ξυλόλια, προς όφελός της και… για … γροθιές στον Μητσοτάκη. Ή νομίζετε ότι ήταν τυχαία η εκτόξευση της δημοτικότητάς της στο 32%, που την έκανε να νομίζει ότι θα εκλεγεί πρωθυπουργός; Το έλεγε κιόλας…

Κάπως έτσι γράφονται οι πολιτικές αυταπάτες: πρώτα με δημοσκοπικούς αριθμούς,

«Ή εμείς ή κανείς»: Το rebranding που σκοντάφτει στο παλιό αρχείο

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Ο Αλέξης Τσίπρας αλλιώς περίμενε το rebranding του. Ίσως του τα είχαν πει αλλιώς οι καλοπληρωμένοι συμβουλάτορές του, ίσως άλλα του υπόσχονταν οι δυο επιχειρηματικοί όμιλοι που τον έχουν πάρει από το χέρι με τα ΜΜΕ τους και τον προβάλλουν παντοιοτρόπως.

Μα δεν έχει φτάσει καν το ποσοστό που έλαβε ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές. Η δε βελόνα των μετρήσεων είναι κολλημένη, αν όχι πτωτική. Βλέπετε, εκτός άλλων, ήταν απογοητευτική κι η εμφάνιση-εικόνα του στη ΔΕΘ.

Ο Τσίπρας, εσχάτως έχει «χωθεί» για τα καλά στο πεδίο της ιλαρότητας!

Τι άλλο μπορεί να σκεφτεί κάποιος που τον ακούει να λέει ότι αν υπάρχει κάποιος που μπορεί να νικήσει τον Μητσοτάκη, αν υπάρξει αλλαγή, μόνο αυτός μπορεί να τη φέρει;

Τρελαίνει κόσμο ο Τσίπρας.

Θεωρεί ότι μπορεί να νικήσει τον Μητσοτάκη, όταν όπου έχουν βρεθεί αντίπαλοι χάνει πανηγυρικά και συστηματικά.

Θεωρεί ότι μπορεί να νικήσει τον Μητσοτάκη, όταν βρίσκεται δημοσκοπικά από 10 έως 12-13 μονάδες πίσω κι όταν έχει χαώδη διαφορά από εκείνον στην  πρωθυπουργική καταλληλότητα!

Θεωρεί ότι θα γυρίσει ως πρωθυπουργός, αλλά αγνοεί ότι

Η δημόσια γλώσσα

 

Γράφει ο Νίκος Βατόπουλος

Το χάρισμα ενός πολιτικού ή ενός κατόχου θεσμικής θέσης είναι η γλώσσα. Η γλώσσα μεταφέρει το περιεχόμενό της. Αλλά η γλώσσα έχει επίσης κανόνες, όχι απλώς γραμματικούς ή συντακτικούς, αλλά κανόνες ήθους. Το ήθος της γλώσσας αντανακλά την παιδεία, την εμπειρία, τη γνώση, την ψυχολογία, την καλλιέργεια, την ευφυΐα, την αυτοκυριαρχία. Ο χειρισμός της γλώσσας είναι, με άλλα λόγια, κάτι που απαιτεί εκπαίδευση. Προϋποθέτει την κατανόηση αυτής της διάστασης και είναι αυτή που συνοδεύει το αποτύπωμα ενός προσώπου στον δημόσιο χώρο. Το έργο σφραγίζει το αποτύπωμα, αλλά η γλώσσα το επικοινωνεί, η γλώσσα εκπροσωπεί τον δημόσιο λειτουργό και τον συνδέει με την κοινωνία.

Όλα αυτά, τα προφανή μάς θυμίζουν ότι δεν κάνουν όλοι για όλες τις δουλειές. Η δημόσια διοίκηση προϋποθέτει

Η Καρυστιανού η … κβαντική ιατρική και η… κβαντική απορία

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Είναι γνωστό ότι η Μαρία Καρυστιανού επικαλείται την…κβαντική ιατρική. Ακόμη υπάρχει στην ιστοσελίδα της αυτός ο όρος.

Όμως, όποιον γιατρό κι αν ρωτήσεις, θα σου πει ότι κάτι τέτοιο δεν υπάρχει. Το είπε προσφάτως κι ο υπουργός Υγείας. Κι αυτό δεν αποτελεί «εύρημα» των ημερών και της επικαιρότητας που δημιουργήθηκε από το ζήτημα Μαζωνάκη. Είναι κάτι εκ των πραγμάτων αντικειμενικό.

Για σκεφτείτε όμως: Ποιος ασχολήθηκε τόσο καιρό μ’ αυτό που δηλώνει η μάνα των Τεμπών και το οποίο ΔΕΝ υπάρχει; Βλέπετε, μέχρι πριν από λίγο καιρό η περί ου ο λόγος ήταν κάτι ως …ιερό πρόσωπο. Ποιος να την ακουμπήσει; Ποιος να της ζητήσει εξηγήσεις; Ποιο κανάλι να πάει ενάντια στο ρεύμα;

Μα τώρα που με ραγδαίο τρόπο η Καρυστιανού αποκαθηλώνεται, η δημοτικότητά της καταρρέει και βγαίνει στο φως η μπουρδολογία της …κβαντικής ιατρικής, κάποιοι λένε τα αυτονόητα, το επισημαίνουν, το γράφουν με μεγάλα γράμματα.

Προσέξτε: Αναφέρεται στην ιστοσελίδα της Καρυστιανού:

«Η μεγάλη μου επιθυμία να θεραπεύω χωρίς πολλά φάρμακα, με οδήγησε σε

Το κτύπημα κάτω από τη ζώνη Φαραντούρη στη Σδούκου κι η σιωπή του Ανδρουλάκη…

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Υπάρχουν κάποιοι πολιτικοί που συστηματικά αντιπαρατίθενται με μη πολιτικά επιχειρήματα και πολλές φορές επιχειρούν κτυπήματα κάτω από τη ζώνη στους πολιτικούς τους αντιπάλους. Βλέπουμε κατ’ επανάληψη τέτοιους στους τηλεοπτικούς -κυρίως- δέκτες. Ειδικά όταν δεν διαθέτουν ή τους τελειώνουν τα πολιτικά επιχειρήματα και ξεκινούν τις προσωπικές επιθέσεις. Και όταν, ακόμη κι αυτές δεν αρκούν, επιστρατεύονται τα υπονοούμενα, η χυδαιότητα και ο σεξισμός.

Αυτό ακριβώς συνέβη με τον ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη, που μετά από συνεχείς κομματικές μεταπηδήσεις, βρήκε στέγη στη Χαριλάου Τρικούπη.

Σε τηλεοπτική αντιπαράθεση με την Αλεξάνδρα Σδούκου, ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ επέλεξε να της πει ότι, την εποχή που εκείνος βρισκόταν στη ΔΕΠΑ, εκείνη «χαριεντιζόταν με υπουργούς»!!!! Μια φράση «ντροπή»! Χυδαιότητα! Μια φράση πέραν κάθε πολιτικού επιχειρήματος. Δεν είναι κριτική. Δεν είναι αντιπαράθεση. Είναι προσωπικός υπαινιγμός με σαφή σεξιστική χροιά. Είναι κτύπημα κάτω από τη ζώνη σε μια γυναίκα.

Και μάλιστα απέναντι σε μια γυναίκα που έχει κάθε δικαίωμα να βρίσκεται στην

Τσίπρας: Το αφήγημα αλλάζει, η ιστορία ποτέ!

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Τα μάθατε φαντάζομαι. Οι πανάκριβοι Γάλλοι σύμβουλοι ( Publicis Communications) που σχεδίασαν κι υλοποίησαν το Rebranding του Τσίπρα, έχουν αρχίσει να του κλείνουν συνεντεύξεις σε διάφορα ευρωπαϊκά ΜΜΕ.

Στη Γαλλία, έδωσε συνέντευξή στην Κεντροαριστερή  «Le Monde». Είχε τίτλο  «Ήρθε η ώρα να πω την αλήθεια μου», αναφέρθηκε εκτενώς στο παρασκήνιο της διαπραγμάτευσης του 2015, το δημοψήφισμα και την έξοδο της Ελλάδας από τα μνημόνια, παραδεχόμενος παράλληλα ότι του λείπει η ενεργός πολιτική.

Στο Βέλγιο, τον πήγαν στη «Le Soir», που κινείται στον Κεντρώο χώρο κι απευθύνεται στην πολιτική και οικονομική ελίτ των Βρυξελλών και της Βαλονίας. Διαθέτει, μάλιστα, σημαντική επιρροή στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης στο γαλλόφωνο Βέλγιο. Με όσα είπε, άσκησε δριμύτατη κριτική στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη και ανέπτυξε το πρόγραμμα του κόμματός του. Κι ούτε λίγο, ούτε πολύ, είπε ότι …γνωρίζει πια τη δουλειά του πρωθυπουργού κι ότι είναι έτοιμος ν’ αναλάβει πάλι!!!

Φυσικά, ο Αλέξης Τσίπρας δεν αναφέρθηκε στα πεπραγμένα του που βύθισαν τη

Το μνημόσυνο του Στέφανου Μάνου

Σαράντα ημέρες χωρίς τον Στέφανο Μάνο…Κι οι φίλοι του θα είμαστε το Σάββατο, στις 11.00, στο κοιμητήριο της Κηφισιάς, που θα τελεστεί το μνημόσυνό του.

Ένας άνθρωπος με ξεχωριστή ματιά, καθαρό μυαλό και σπάνια διορατικότητα.

Ένας άνθρωπος που μπορούσε να βλέπει πιο μακριά από το σήμερα και να οραματίζεται μια Ελλάδα διαφορετική — μια Ελλάδα με μεγάλα έργα, με δρόμους, υποδομές και δημιουργία, που τελικά άφησε το σπουδαίο του αποτύπωμα.

Ένας άνθρωπος που είδε και πίστεψε πρώτος σε πράγματα που τότε έμοιαζαν μακρινά.

Η απουσία του είναι βαθιά. Η παρουσία του, όμως, θα παραμένει ζωντανή μέσα μας — στις κουβέντες μας, στις αναμνήσεις μας και σε κάθε τι που μας θυμίζει τη μοναδική του ματιά και την αγάπη του για την Ελλάδα. 

Reuters: Πέντε συμπεράσματα από τις περιφερειακές εκλογές στη Γερμανία

 

Ισχυρές αναταράξεις στο γερμανικό πολιτικό σκηνικό προκάλεσαν οι περιφερειακές εκλογές της Κυριακής (20/09) στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και στο Βερολίνο, με τους Χριστιανοδημοκράτες του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς να καταγράφουν σημαντικές απώλειες και την Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) να ενισχύεται αισθητά.

Αυτά είναι τα πέντε βασικά συμπεράσματα που προκύπτουν από τις κάλπες στα δύο γερμανικά κρατίδια, σύμφωνα με το Reuters:

1.   Ο Μερτς αποδυναμώθηκε, αλλά δεν αποχωρεί –

τουλάχιστον προς το παρόν

Τα αποτελέσματα αποτελούν σημαντικό πλήγμα για τον Φρίντριχ Μερτς και το CDU, καθώς ψηφοφόροι του κόμματος στράφηκαν προς την AfD, την ώρα που αυξάνονται οι αμφιβολίες για το κατά πόσον ο 70χρονος καγκελάριος μπορεί να αναζωογονήσει τη γερμανική οικονομία και να περιορίσει το κόστος ζωής.

Ο Μερτς βρίσκεται αντιμέτωπος με τα χαμηλότερα ποσοστά αποδοχής που έχει καταγράψει καγκελάριος από τότε που άρχισαν να τηρούνται σχετικά στοιχεία. Ο ίδιος

Κεντροαριστερά: Ελπίζοντας στο κόμμα Σαμαρά

 

Γράφει ο Ζαχαρίας Ζούπης

Πέντε έρευνες κοινής γνώμης την προηγούμενη εβδομάδα είναι αρκετές για να έχουμε μια καλή εικόνα των πολιτικών συσχετισμών μετά τη Δ.Ε.Θ, που θα μπορούσε να θεωρηθεί εναρκτήρια της προεκλογικής περιόδου στην οποία έχουμε εισέλθει. Πολύ περισσότερο, όταν και οι πέντε δίνουν την ίδια εικόνα. Η Ν.Δ συνεχίζει να είναι κυρίαρχη, να εμφανίζει ποσοστά 30%-31% έχοντας διαφορά 13-14% από την ΕΛΑΣ που βρίσκεται κατά μ.ο στο 16%-17% και το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στο 11.5%-12.5%.

Ο Πρωθυπουργός προηγείται στην καταλληλότητα για Πρωθυπουργός με 29%-30% έναντι 14%-15% του Α. Τσίπρα και γύρω στο 8% του Ν. Ανδρουλάκη. Προηγείται όμως και ως προς την αξιοπιστία ότι αυτά που δεσμεύτηκε θα τα κάνει, όπως και ως προς την ικανότητα να χειριστεί τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής.

Καθαρή εικόνα, με ένα ουσιαστικά συμπέρασμα. Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα

Ακράτα- Μεσορρούγι- Γκόλφω & Σπύρος Περεσιάδης

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Περί Σπύρου Περεσιάδη ο λόγος σήμερα. Κι είμαι βέβαιος ότι οι περισσότεροι θ’ αναρωτιόσαστε… ποιος είναι αυτός; Ναι, είναι άγνωστος στο ευρύ κοινό, μα πασίγνωστος αν πούμε ότι είναι ο συγγραφέας της Γκόλφως. Του εμβληματικού έργου που έχει γυρίσει παντοιοτρόπως την Ελλάδα κι όλη την Οικουμένη.

Σκέφτομαι ότι υπάρχουν άνθρωποι που τους θυμάται η Ιστορία. Μα υπάρχουν κι άνθρωποι που τους θυμάται ο τόπος.  Ο Σπύρος Περεσιάδης ανήκει και στις δυο κατηγορίες, κυρίως όμως στη δεύτερη.

Ίσως γιατί ο τόπος δεν ξεχνά ποτέ εκείνον που κάποτε πήρε τη σιωπή του, τα βουνά του, τις φωνές των ανθρώπων του, τους καημούς, τα πανηγύρια, τους έρωτες και τις συμφορές τους και τα έκανε λόγο. Τα έκανε θέατρο. Τα έκανε τραγούδι. Τα έκανε μνήμη.

Και τώρα, ύστερα από εκατόν οκτώ χρόνια από τον θάνατό του, το Μεσορρούγι, το μικρό χωριό της Αιγιάλειας, στα ψηλά της Ακράτας, όπου γεννήθηκε ο Σπυρίδων Περεσιάδης, ετοιμάζεται να τον υποδεχθεί ξανά. Όχι όπως υποδέχεται κανείς έναν νεκρό, αλλά όπως υποδέχεται έναν άνθρωπο που, κατά έναν παράξενο τρόπο, δεν έφυγε ποτέ.

Χθες, στην πλατεία του γενέθλιου τόπου του, αποκαλύφτηκε το μνημείο που αφιερώνεται στον δημιουργό της θρυλικής «Γκόλφως»!

Και είναι σαν να κλείνει ένας κύκλος.

Από το Μεσορρούγι ξεκίνησε ο άνθρωπος. Στην Ακράτα γεννήθηκε το θέατρο. Και από εκεί ξεκίνησε η Γκόλφω για να

Ο Ανδρουλάκης η Βρεττού κι οι ανεπιθύμητοι

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Η παραιτηθείσα από το ΠαΣοΚ και κατευθυνόμενη στο κόμμα Τσίπρα, Ρόζα Βρεττού, άγνωστη στο ευρύ κοινό, ανέφερε ότι φεύγει από το Κίνημα, επειδή ο Ανδρουλάκης το έχει μετατρέψει σε ένα κόμμα μηχανισμών και εύνοιας συγκεκριμένων ανθρώπων. Μίλησε επιπλέον για «εγγενείς γραφειοκρατικές αγκυλώσεις», και καταλογίζει στον Ανδρουλάκη ότι το ΠαΣοΚ «λειτουργεί ως κόμμα και όχι ως Κίνημα», κι ότι επιδεικνύει «ατολμία, έλλειψη πρωτοβουλιών, επιφανειακή πολιτική σύνθεση σε βάρος της ούτως ή άλλως υποτιμημένης από τη σημερινή ηγεσία, εσωκομματικής δημοκρατίας».

Όσοι γνωρίζουν τα ενδότερα, ισχυρίζονται ότι η Βρεττού έχει απομακρυνθεί εδώ και καιρό από το ΠαΣοΚ και δεν ήταν καν παρούσα στο συνέδριο του Κινήματος, ενώ της καταλογίζουν προσωπικά κίνητρα, αφού γνώριζε ότι η πιθανή εκλογή της θα ήταν απίθανη. Επιπλέον, κάποιοι της καταλογίζουν ότι ήθελε να είναι και πάλι στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, όπως το 2007. Της καταλογίζουν επίσης, ότι αποδέχθηκε να καταστεί πιόνι του Τσίπρα, προκειμένου αυτός ν’ αλλάξει την ατζέντα μετά την αποτυχημένη ΔΕΘ.

Να τονίσουμε κι αυτό: Στη Χαριλάου Τρικούπη, όσοι τη γνώριζαν ως υπέρμαχο του

Από…Πρόεδρος της Δημοκρατίας και το 32,2%, στο 4%...

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Η ιστορία με την Καρυστιανού, την άνοδο και την πτώση της, δεν είναι πρωτόγνωρη. Τόσοι και τόσοι ονειρεύτηκαν ότι γίνονται πρωθυπουργοί και πριν τα μάτια τους ανοιγοκλείσουν δυο τρεις φορές, βρέθηκαν φτωχοί συγγενείς και ξεχασμένοι. Πολλοί ήταν εκείνοι -και πιο επώνυμοι κι ικανοί από την Καρυστιανού- που απόλαυσαν την φωτεινή πλευρά του φεγγαριού, πριν βυθιστούν στο σκοτάδι κι εξαφανιστούν από προσώπου γης. Γιατί, η πολιτική είναι ένα παράξενο φεγγάρι: φωτίζει απότομα, θαμπώνει εύκολα και αφήνει στο σκοτάδι όσους πίστεψαν πως το φως τους ανήκει.

Τελευταίο παράδειγμα ο Κασσελάκης. Από το… «με λένε Στέφανο», μέχρι το συνέδριο του…σκυλάδικου, πέρασε περίπου ένας χρόνος. Με την Καρυστιανού πέρασε περισσότερος… Κι έχουμε δρόμο ακόμη μέχρι την ολοκληρωτική αποκαθήλωση.

Η μάνα των Τεμπών, απόλαυσε όλο το φως που της εξασφάλισε η Αριστερά. Μέχρι το Ευρωκοινοβούλιο την περιέφεραν για να… ρίξουν μαζί τον Μητσοτάκη. Και συναυλίες οργάνωσαν μαζί της και πλατείες γέμισαν με διαδηλωτές. Χώρια οι κραυγές για τα ξυλόλια, τα χαμένα βαγόνια κι οι εκπομπές στα κανάλια της ολιγαρχίας. Ήταν η εποχή που οι προβολείς άναβαν όλοι μαζί και το πολιτικό σκηνικό έμοιαζε με σκηνή θεάτρου, όπου όλοι γνώριζαν τον ρόλο τους — ή νόμιζαν πως τον γνώριζαν.

Λεπτομέρεια 1η: Την εποχή που αποκαθηλωνόταν ο Κασσελάκης, άρχισε να ανατέλλει η Καρυστιανού! Όλως… τυχαίως.

Ήταν βλέπετε το εμβληματικό πρόσωπο των συγκεντρώσεων σε Αθήνα. Θεσσαλονίκη και

Χώρα χαχόλων!

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Όπου σταθείς κι όπου βρεθείς, Μαζωνάκης μπροστά σου. Στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο, στο κρεοπωλείο, στο σούπερ μάρκετ, στο ταξί… Αναλύσεις επί αναλύσεων. Τι είχε, τι έπινε, πώς ζούσε στα κόκκινα, τι φορούσε, πού έβαφε τα νύχια του… Κι ένα σωρό τέτοια… Και… ζεϊμπέκικα στους δρόμους, στις πλατείες, μπροστά σε εκκλησίες και δίπλα στον τάφο του. Κι όλα αυτά με… σέλφι και κοινωνικά δίκτυα. Μέχρι και κάποιους να χοροπηδάνε επάνω σε τάφο είδαμε, να σπάει αυτός από το βάρος και να πέφτουν μέσα!! Ουδείς μίλησε για ασέβεια κι ανίερη πράξη… Ούτε καν η αυθάδης, αγενής και θρασύτατη τηλεόραση, ηθική αυτουργός πολλών…

Την ίδια ώρα, γίνεται χαμός με τις απειλές των Τούρκων, το πετρέλαιο τραβά την ανηφόρα κι έχουμε μπροστά μας έναν πολύ δύσκολο χειμώνα. Ενώ, διεθνείς διαγωνισμοί, μας δείχνουν ότι τα σχολεία κι οι αρνούμενοι την αξιολόγηση εκπαιδευτικοί, παράγουν μαθητές αγράμματους, κοινώς στουρνάρια… Χωρίς κρίση, με μυαλό λάσπη…

Και κάπου εδώ βρίσκεται, ίσως, το πραγματικό πρόβλημα. Είμαστε μια κοινωνία που δυσκολεύεται όλο και περισσότερο να ξεχωρίσει το σημαντικό από το ασήμαντο, το ουσιώδες από

Πένθος με σέλφι, με χορηγό την τηλεθέαση

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Εδώ και κάποιες ημέρες, δεν υπάρχει άλλο θέμα συζήτησης σ’ αυτή τη χώρα, πλην του θανάτου του Μαζωνάκη. Κάτι περισσότερο από εθνικό πένθος. Κάτι περισσότερο από κλάματα, οδυρμούς και συγκίνηση. Κι όλα μαζί, σε πανελλαδική μετάδοση, να φαίνονται σε όλους τα δάκρυα! Λεωφορεία με πιστούς του αοιδού από όλη τη χώρα, τους έφεραν για να τον αποχαιρετίσουν. Αγρυπνία, λέει, ενώ κάποιοι πήδηξαν μέσα στον φρεσκοσκαμμένο τάφο για να πάρουν λίγο από το χώμα που θα τον σκεπάσει. Βγάζοντας και …σέλφι με το φέρετρο μπαγκράουντ, για να λένε μετά, ότι ήταν κι εκείνοι εκεί…

Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα. Όχι στο ότι κάποιοι αγάπησαν πολύ έναν τραγουδιστή. Αλλά στο ότι αισθάνθηκαν την ανάγκη ν’ αποδείξουν δημοσίως πόσο πολύ τον αγάπησαν. Να φωτογραφηθούν με τον θάνατο, να καταγράψουν τη συγκίνησή τους, να τη μοιραστούν, να την πολλαπλασιάσουν και τελικά να τη μετατρέψουν σε δημόσιο θέαμα. Σαν να μην αρκεί πια να πονάς. Πρέπει να φαίνεται ότι πονάς.

Μιλάμε για μεγαλειώδη υπερβολή. Των ΜΜΕ και της κοινωνίας. Μιλάμε για πρωτοφανή ψύχωση, ντυμένη με λαϊκά ρούχα μα και κουστούμια. Με μακό γεμάτο λαδιές μα και …gucci φόρεμα. Ψύχωση ταυτισμένη με τη μεταπολιτευτική μαζική

Αστειότητες με … σοβαρό τρόπο

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό. Το ακούσαμε κι αυτό στη ΔΕΘ.  Σύνθημα vintage από το Μουσείο της Χαριλάου Τρικούπη, που θυμήθηκε ο Ανδρουλάκης και σε γενικές γραμμές το έκανε μεγάλο μέρος της πολιτικής του πρότασης.

Το πρόγραμμα που παρουσιάστηκε είχε αρκετή δόση από το παλιό «λεφτόδεντρο»: παροχές, φορολογικές ελαφρύνσεις, αυξήσεις και νέες δαπάνες, με τον λογαριασμό να παραπέμπεται στο μέλλον. Θα… τα βρούμε κάπως, κάπου και κάποτε… Θα επαναφέρουμε τον 13^ο μισθό, τη 13^η σύνταξη, το ΕΚΑΣ, θα ξεπαγώσουμε τις επικουρικές, θα δώσουμε φοροαπαλλαγές. Έχουμε  «ολιστικό σχέδιο για το δημογραφικό», που θα χρηματοδοτηθεί από τα έσοδα που…  «ΘΑ» προκύπτουν από τη φορολόγηση των υπερκερδών των ολιγοπωλίων και των ουρανοκατέβατων κερδών!!  Το σχέδιο του ΠΑΣΟΚ για την παιδεία είναι κι αυτό… ολιστικό και στοχεύει, όπως δεσμεύθηκε κατά λέξη, «θα κάνουμε ένα ελληνικό δημόσιο σχολείο παράδειγμα για όλη την Ευρώπη»! Εκτός του ολιστικού σχεδίου της Χαριλάου Τρικούπη για την παιδεία

Αντώνης Πυλιαρός: Η φωνή των παρελάσεων & των γηπέδων

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Συνεχίζοντας τα κυριακάτικα αφιερώματα σε σημαντικά πρόσωπα της δημοσιογραφίας, παίρνει σκυτάλη ο Αντώνης Πυλιαρός.  Ο άνθρωπος που συνέδεσε τη φωνή του με τις μεταδόσεις των παρελάσεων, σπέρνοντας ρίγη συγκίνησης και ενθουσιασμού στους Έλληνες. Ο άνθρωπος, επίσης, που έβαζε «ζωντανές» στα σπίτια μας από το ραδιόφωνο, τις μεγάλες στιγμές του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Το ηχόχρωμα που συνέπαιρνε

Υπάρχουν δημοσιογράφοι που τους θυμάσαι για όσα έγραψαν. Άλλους για τις εκπομπές που παρουσίασαν, για τις αποκαλύψεις που έκαναν, για τα πρόσωπα που ανέκριναν ή για τις ειδήσεις που μετέδωσαν.

Μα, υπάρχουν κι εκείνοι που ξεπερνούν το επάγγελμα και γίνονται, σχεδόν χωρίς να το επιδιώξουν, ήχος μιας ολόκληρης εποχής.

Ο Αντώνης Πυλιαρός ανήκει σε αυτή την τελευταία, σπάνια κατηγορία.

Για πολλές δεκαετίες δεν ήταν απλώς ένας άνθρωπος πίσω από ένα μικρόφωνο. Ήταν η φωνή που έμπαινε στο σπίτι. Η φωνή του γηπέδου, η φωνή της μεγάλης αθλητικής στιγμής, η φωνή της είδησης, αλλά και — πάνω απ’ όλα — η φωνή της εθνικής επετείου.

Μια βαθιά, μεταλλική, καθαρή φωνή, με ιδιαίτερο ηχόχρωμα, που δεν

Ψηφοδέλτια κι έτερα πολιτικά – παραπολιτικά, δημοσκοπήσεις -Σαμαράς & Κασιδιάρης

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Σκεφτόμουν μέχρι αργά χθες, τι να γράψω. «Πέρασα» από διάφορα ζητήματα, σοβαρά, σοβαρότερα, σοβαρότατα. Το ένα μου φαινόταν βαρύ, το άλλο ελαφρύ, το τρίτο πολυγραμμένο.

Είπα λοιπόν, να συζητήσουμε πολλά, εν ολίγοις. Να κάνουμε μια «βουτιά» σε περισσότερα του ενός πολιτικά και παραπολιτικά θέματα.

Κομματικός ανασχηματισμός

Μου λένε ότι ο Μητσοτάκης και το ανώτερο κομματικό επιτελείο της ΝΔ, σκέφτονται να προχωρήσουν σε ευρεία αναδιοργάνωση του κόμματος. Να ενεργοποιήσουν στελέχη, να «ξυπνήσουν» τοπικές επιτροπές, ν’ αλλάξουν γραμματείς τομέων ή και να συγχωνεύουν τομείς. Ο Κυρανάκης θα «τραβήξει» το κουπί της αναδιοργάνωσης κι οι πληροφορίες αναφέρουν ότι τον εμπιστεύεται με κλειστά μάτια ο πρόεδρος της ΝΔ.

Γαλάζια ψηφοδέλτια

Μιας κι είμαστε στα πέριξ του Μοσχάτου, να γράψουμε ότι προχωρούν με πυρετώδεις ρυθμούς οι διεργασίες καταρτισμού των ψηφοδελτίων. Μέχρι στιγμής, λέγεται ότι περισσότερα από 400 νέα πρόσωπα (επιστήμονες και νέοι επιχειρηματίες)  έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να βρίσκονται στα γαλάζια ψηφοδέλτια.

Πόσοι τελικά θα είναι; Άγνωστο. Πάντως, οσονούπω θ’ ανακοινωθούν 80-100 νέα πρόσωπα κι οι νομοί/περιφέρειες που θα είναι υποψήφιοι.

Πράσινοι υποψήφιοι

Από την άλλη πλευρά, στη Χαριλάου Τρικούπη, φαίνεται ότι

Η πολιτική της διανομής & η πολιτική της μεταρρύθμισης

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Κάθε οικονομικό πακέτο που ανακοινώνεται στην τελική ευθεία μιας κυβερνητικής θητείας κουβαλάει αναπόφευκτα μια προεκλογική υποψία. Όταν υπάρχουν διαθέσιμοι πόροι, η κυβέρνηση καλείται να τους επιστρέψει στην κοινωνία, πολύ περισσότερο αν η διαθεσιμότητά τους οφείλεται στις πολιτικές της. Και όταν η κάλπη πλησιάζει, κανείς δεν μπορεί να προσποιηθεί ότι η πολιτική δεν έχει και εκλογικό αποτύπωμα.

Αυτό, όμως, δεν αρκεί για να περιγράψει το πακέτο Μητσοτάκη στη ΔΕΘ.

Υπάρχει ασφαλώς η λογική του «κάτι για όλους»: φορολογούμενοι, συνταξιούχοι, οικογένειες, επαγγελματίες, επιχειρήσεις. Είναι η αναπόφευκτη πολιτική αριθμητική μιας κυβέρνησης που θέλει να διατηρήσει τη σχέση της με μια μεγάλη και ετερόκλητη κοινωνική βάση.

Υπάρχει όμως και κάτι περισσότερο. Η προσπάθεια να μετατραπεί ένα μέρος της δημοσιονομικής δυνατότητας σε αίσθηση ασφάλειας για τα νοικοκυριά, σε μια περίοδο κατά την οποία η ακρίβεια έχει αφήσει βαθύτερο αποτύπωμα από όσο αποτυπώνουν οι στατιστικοί δείκτες.

Το κρίσιμο, επομένως, δεν είναι αν η κυβέρνηση «μοιράζει». Κάποια στιγμή κάθε κυβέρνηση πρέπει να μοιράζει. Το κρίσιμο είναι αν, παράλληλα με τη διανομή, εξακολουθεί να αλλάζει το κράτος και την οικονομία.

Κι εδώ αρχίζει η συζήτηση για τον Κυριάκο Πιερρακάκη.

Ο Πιερρακάκης έχει ένα μάλλον ασυνήθιστο πολιτικό πλεονέκτημα: έχει συνδέσει το

Pisa: Βλέπουμε πια και τη σκόνη της Τουρκίας!!

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Η PISA δεν είναι άλλη μία κατάταξη. Δυστυχώς, για μια ακόμη φορά είναι ο καθρέφτης ενός εκπαιδευτικού συστήματος που επί χρόνια αρνείται να κοιταχτεί στον καθρέφτη.

Τα αποτελέσματα της PISA 2025 θα μπορούσαν να προκαλέσουν σοκ. Κανονικά θα έπρεπε να ανοίξουν μια μεγάλη, δύσκολη και ειλικρινή συζήτηση για το ελληνικό σχολείο. Αντί γι’ αυτό, για ακόμη μία φορά κινδυνεύουμε να ακούσουμε τα γνωστά: φταίει η πανδημία, φταίνε τα κινητά, φταίει το TikTok, φταίει η τηλεκπαίδευση, φταίνε οι γονείς, φταίνε οι μαθητές που «δεν διαβάζουν».

Προσέξτε:  Συνολικά συμμετείχαν 765.000 μαθητές, εκπροσωπώντας συνολικά 33 εκατομμύρια μαθητές από 91 χώρες. Στην Ελλάδα συμμετείχαν 6.858 μαθητές από 229 σχολεία. Οι επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών είναι οι εξής:

– Στις φυσικές επιστήμες συγκέντρωσαν 434 μονάδες, 7 λιγότερες σε σχέση με το 2022. Ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 482 (-3 σε σχέση με το 2022) και της Ε.Ε. 476 (-5 μονάδες).

– Στην κατανόηση κειμένου συγκέντρωσαν 423 μονάδες, 16 λιγότερες σε σύγκριση με

Οι πολίτες θέλουν σταθερότητα και δεν είναι διατεθειμένοι να τα τινάξουν όλα στον αέρα

 

Γράφει ο Ζαχαρίας Ζούπης

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την συνέντευξή του ξεκαθάρισε για άλλη μια φορά τους όρους του πολιτικού παιγνίου, τον εκλογικό στόχο της Ν.Δ, το τι βλέπει για πιθανή Κυβέρνηση συνεργασίας.

Καλά έκανε και είναι αναγκαίο να γίνεται. Ενάμιση και πάνω χρόνια τουλάχιστον έχουμε ακούσει μια σειρά σενάρια που στόχο έχουν τον ίδιο και την Ν.Δ. Πέρυσι την περίοδο των συλλαλητηρίων για τα Τέμπη, τότε δηλαδή την περίοδο της ξυλολιάδας , γραφόταν ότι η Κυβέρνηση πέφτει, ότι τον ρίχνουν οι βουλευτές του, ότι θα γίνει αλλαγή ηγεσίας εν κινήσει μέχρι τις εκλογές, ότι σπεύδει να αλλάξει τον εκλογικό νόμο για να διευκολυνθεί.

Τα ίδια γράφονταν επί μήνες, το ίδιο μονότονα , το ίδιο βαρετά κι ας διαψεύδονταν εκ των πραγμάτων. Εκατοντάδες άρθρα και βαθυστόχαστες αναλύσεις περιέγραφαν βασικά το πολιτικό τέλος βασικά του Κ. Μητσοτάκη. Το ίδιο διαψεύστηκαν και όλα όσα γράφτηκαν για πρόωρες εκλογές και ότι πανικόβλητος θα πάει να κάνει το Φθινόπωρο εκλογές. Το παραμύθι αυτό μπήκε

Ανάλυση Politico: Ο Μερτς χωρίς σχέδιο «διάσωσης» απέναντι στην Ακροδεξιά

 

Η γερμανική Ακροδεξιά επιχειρεί να μετατρέψει τη σαρωτική εκλογική της νίκη σε τελειωτικό χτύπημα κατά του Φρίντριχ Μερτς και των δοκιμαζόμενων συντηρητικών του. Ο καγκελάριος δεν φαίνεται να έχει σαφή απάντηση για το πώς θα αντιμετωπίσει την κατάσταση, σύμφωνα με ανάλυση στο Politico.

Ο Μερτς δεν φάνηκε να έχει συγκεκριμένο σχέδιο για τη διάσωση του ίδιου και του κόμματός του, καθώς η κυβέρνησή του βρίσκεται αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη πολιτική κρίση που έχει αντιμετωπίσει μέχρι σήμερα, πέρα από αόριστες υποσχέσεις ότι, 16 μήνες μετά την ανάληψη της καγκελαρίας, θα γίνει καλύτερος και θα αφουγκράζεται περισσότερο τους πολίτες.

«Είμαστε όλοι βαθιά συγκλονισμένοι», δήλωσε ο Μερτς χθες, Δευτέρα, μετά την άνοδο της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) σε νέο ιστορικό υψηλό στις εκλογές του Σαββατοκύριακου στη Σαξονία-Ανχαλτ, ενώ η στήριξη προς τη Χριστιανοδημοκρατική Ενωση (CDU) μειώθηκε περισσότερο από το μισό.

«Αυτή είναι η χειρότερη εκλογική ήττα που έχει υποστεί το CDU εδώ και χρόνια – ή ακόμη και δεκαετίες», πρόσθεσε ο καγκελάριος, τονίζοντας: «Φυσικά, θα πρέπει να υπάρξουν συνέπειες».

Το ποιες θα είναι αυτές παραμένει, ωστόσο, ασαφές. Τα απογοητευτικά ποσοστά

Κλέβουν προγράμματα μεταξύ τους και … μοιράζουν λεφτά

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, στην αντιπολίτευση γίνεται το «έλα να δεις»! Ο ένας κατηγορεί τον άλλο ότι του κλέβει το πρόγραμμα. Δηλαδή, αντιπολίτευση, ο κλέψας του κλέψαντος…

Ξεκίνησε η Καρυστιανού. Όταν τη ρώτησαν για το Οικονομικό της πρόγραμμα, απάντησε ότι δεν το ανακοινώνει, επειδή θα της το κλέψει ο Τσίπρας! Ξεκαρδίστηκε το παρδαλό κατσίκι…

Μετά, ο Τσίπρας πήγε στη Θεσσαλονίκη κι ανακοίνωσε το δικό του πρόγραμμα. Θα μοιράσει λεφτά στους φοιτητές, θα καθιερώσει δωρεάν συγκοινωνίες, θα μοιράσει 50 χιλιάδες σπίτια (εννοείται, αφού πρώρα τα κτίσει) και θα φορολογήσει τους πλούσιους. Με ριφιφί (όπως ερμηνεύτηκε) ακόμη και στις θυρίδες των τραπεζών!

Τότε ποιος είδε τον Ανδρουλάκη και τον αναγνώρισε… Βγάζοντας φωτιά από μύτη, αυτιά και μάτια, κατηγόρησε τον Τσίπρα ότι τον έκλεψε. Ότι «αντέγραψε πλήρως» την περυσινή ομιλία του στη ΔΕΘ!

Καταλαβαίνετε; Αντί ο Ανδρουλάκης να καταγγείλει τον λαϊκισμό και την ουτοπία, αντί να εγκαλέσει τον Τσίπρα για «αστείες» εξαγγελίες, βγήκε να κλάψει σαν το παιδάκι που

Θεσσαλονίκη: Χωρίς ν’ αλλάζεις δρόμο… αλλάζεις αιώνα

 

Γράφει ο Στέλιος Νίκας

Αυτή η υπόθεση με την ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων της Θεσσαλονίκης, μεταφέρει το νου σε χρόνια που η δημιουργική φαντασία του Στέφανου Μάνου βρισκόταν στην κορύφωση της. Βεβαίως, στο σπουδαίο αυτό έργο δεν είχε ανάμειξη ο μακαρίτης κορυφαίος οραματιστής, αλλά είναι σαν να ήταν εκεί. Το ίδιο θα έλεγε κάποιος και για τον έτερο ρομαντικό της δημιουργίας, τον Αντώνη Τρίτση. Κι «επίγονοί» τους μπορούν να χαρακτηριστούν η υπουργός Πολιτισμού κι ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης.

Η αλήθεια είναι ότι οι «ήχοι» της ΔΕΘ σκέπασαν την παρουσία της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη, του δημάρχου Θεσσαλονίκης Στέλιου Αγγελούδη και του διευθύνοντος συμβούλου της «Ανάπλαση δημοσίων χώρων ΑΕ» -που διενήργησε τους αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, Χρόνη Ακριτίδη.

Όμως, παρά τούτο, το έργο παραμένει κορυφαίο και  αναδεικνύει στο έπακρο τον πολιτισμό της Θεσσαλονίκης από την αρχαιότητα.  Κι όπως ανέφερε στην ομιλία του ο Χρόνης Ακριτίδης, «υπάρχουν κάποιες στιγμές

Μητσοτάκης στη ΔΕΘ: Παροχές χωρίς λεφτόδεντρα

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Ας λέμε τα πράγματα με το όνομά τους: Ο Μητσοτάκης στη ΔΕΘ, δεν ανέφερε την παραμικρή παροχή που δεν είναι «μετρημένη» κι  ότι την αντέχει ο κρατικός κορβανάς χωρίς να απαιτηθούν νέοι φόροι.  Ήταν ένας συντηρητικός και κυρίως σοβαρός πρωθυπουργός που γνωρίζει μέχρι πού μπορεί να φτάσει, χωρίς να βάλει σε νέες περιπέτειες τους Έλληνες.

Ταυτοχρόνως όμως, ήταν κι εξόχως καινοτόμος και προοδευτικός. Ο αποταμιευτικός κουμπαράς που ανακοίνωσε για κάθε παιδί, μπορεί να λειτουργήσει και ως δημογραφικό κίνητρο, με συμμετοχή τόσο των γονέων, όσο και του κράτους. Ένα μέτρο, κατά το οποίο το παιδί μπορεί να λαμβάνει ως κι 60 χιλιάδες ευρώ, μόλις ενηλικιωθεί.

Σημαντικό μέτρο του Μητσοτάκη, αποτελεί η κλιμάκωση της κατώτατης αμοιβής στα 1000 ευρώ καθαρά. Κι είναι σημαντικό, επειδή είναι αδιανόητο γεγονός να διαθέτει η Ελλάδα τόσους πολλούς εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, με αμοιβές κάτω των χιλίων ευρώ. Σε τελική ανάλυση, αν μια επιχείρηση δεν μπορεί να πληρώσει 17 χιλιάδες ευρώ (το πλήρες κόστος ενός εργαζομένου για να του μείνουν 14 χιλιάδες καθαρά), ας βρει τρόπους να διορθώσει τη δομή της.

Εξίσου σημαντικό μέτρο, που δεν έτυχε ιδιαίτερης προσοχής από ΜΜΕ κι αναλυτές, αποτελεί η

Έλενα Κατρίτση Ευγένεια, αξιοπρέπεια, καθαρό βλέμμα

Γράφει  ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 

Συνεχίζοντας τα κυριακάτικα αφιερώματα σε σημαντικά πρόσωπα της δημοσιογραφίας, παίρνει σκυτάλη η Έλενα Κατρίτση.

Μια γυναίκα που σήμερα βρίσκεται εκτός τηλεόρασης, αλλά έχει αφήσει ισχυρό το αποτύπωμά της στη μικρή οθόνη. Αποτύπωμα

σοβαρότητας, εγκυρότητας και φωτεινού προσώπου.

Και τι δεν έχει κάνει στην πορεία της. Αστυνομικό ρεπορτάζ, κεντρικό δελτίο ειδήσεων στο δεύτερο πρόγραμμα της ΕΡΑ, «60 λεπτά χωρίς μοντάζ (1993-1994) μαζί με τον Κώστα Χαρδαβέλλα στο Mega. Το

«Prive» (1999-2006). Το 2006 εργάστηκε στον Alpha, όπου παρουσίασε τις εκπομπές Αν (2006-2007) και Ούτε γάτα ούτε ζημιά (2007-2008). Το 2008 συνεργάστηκε με την κρατική τηλεόραση όπου παρουσίαζε την εκπομπή Προσωπικά. Προβαλλόταν από τη ΝΕΤ (2008-2013), από τη ΝΕΡΙΤ (2014-2015) και τέλος από την ΕΡΤ1 (2016-2022). Τον Φεβρουάριο του 2022 αποφάσισε να ολοκληρώσει την εκπομπή μετά από 14 χρόνια^.

Σκέφτομαι ότι δεν τη γνώρισα ποτέ, δεν συνεργαστήκαμε, δεν αλλάξαμε ποτέ μια λέξη.  Μπορεί λοιπόν να μην έχω προσωπικά βιώματα από μια κοινή πορεία, μα είναι ολοφάνερο από τη διαδρομή της, ότι δεν την ενδιέφερε ποτέ το προφανές. Δεν στάθηκε απέναντι στους ανθρώπους για να τους μετρήσει σε επιτυχίες, πρωτοσέλιδα, βραβεία και αριθμούς. Στάθηκε απέναντί τους ως κάποια που ξέρει πως η αληθινή ιστορία αρχίζει συνήθως εκεί όπου τελειώνει η δημόσια εικόνα. Κι έτσι, πίσω από τον γνωστό τραγουδιστή αναζήτησε το παιδί που κάποτε ονειρευόταν. Πίσω από τον ηθοποιό, τον

Rebranding με ριφιφί στις …θυρίδες

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Γράφαμε και χθες για το νέο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης του Τσίπρα, με τεράστιο ύψος υποσχέσεων. Γράφαμε ότι άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς, με νέα ταξίματα σε ορίζοντα τετραετίας, φενάκες σε ορίζοντα δεκαετίας και λοιπές …κοινωνικές συμφωνίες και εγγυήσεις. Γράφαμε ότι ακρογωνιαίος λίθος της πολιτικής Τσίπρα είναι η …. επανακρατικοποίηση της ΔΕΗ, την οποία έσωσε ο Στάσης. Κι ότι είναι απορίας άξιο που δεν ζήτησε (ακόμη) την επανακρατικοποίηση του ΟΤΕ και της Ολυμπιακής… Γράφαμε για τον πατριωτικό φόρο που θα βάλει στους πλούσιους και τι θα μας δώσει ο Τσίπρας. Κι αναρωτιόμαστε -όπως όλοι- πού θα τα βρει για να μας τα δώσει.

Η απάντηση δεν άργησε να έρθει. Όταν κατάλαβαν στην ΕΛΑΣ τι ανοησίες είπε ο Τσίπρας για την Οικονομία, έβγαλαν στη δημοσιότητα τον αναπληρωτή «υπουργό Οικονομικών» της ΕΛΑΣ  να μιλήσει για τη φορολόγηση των θυρίδων. Δηλαδή, θα…

Τσίπρας: Πολλά τραγούδια, λίγα στάχυα…

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 «Άνθρακες ο θησαυρός» ή «πολλή φασαρία για το τίποτα», θα μπορούσε να πει κάποιος πολιτικός ή οικονομικός παρατηρητής για τις αναμενόμενες εξαγγελίες Τσίπρα για την Οικονομία.

Ο πρώην πρωθυπουργός, ανέβηκε στο βήμα και μ’ εκείνον τον θεατρικό στόμφο που χαρακτηρίζει τους λόγους του και τελικά κατέληξε πάλι σε υποσχέσεις για νέες …φρεναπάτες! Ταξίματα σε ορίζοντα τετραετίας, φενάκες σε ορίζοντα δεκαετίας και λοιπές …κοινωνικές συμφωνίες και εγγυήσεις.

Νέο πελώριο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, κάτι ως …άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς…   Με απίστευτες αντιφάσεις, τέτοιες που μόνο κάποιος που δεν έχει σχέση με την Οικονομία και τις διαδικασίες της μπορεί να προτείνει. Δηλαδή, από τη μια η στήριξη της παραγωγικής αναγέννησης της χώρας (καινοτομία, βιομηχανία κλπ) και από την άλλη με… εφαρμογή άλλων κανόνων στο τραπεζικό σύστημα, έξω από τα ειωθότα παγκοσμίως!

Με ακρογωνιαίο λίθο την …επανακρατικοποίηση της ΔΕΗ! Την οποία ο ίδιος είχε…διαλύσει! Κι είναι απορίας άξιο που

Σαμαράς: Το πρόβλημα δεν είναι η ΝΔ, είναι το «εγώ» του

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Είναι κατανοητή η ανθρώπινη αδυναμία των περισσότερων πολιτικών -και δη των πολιτικών ηγετών- να πουν αντίο στην ενεργό πολιτική. Πιάνουν στασίδι και απαιτούν από τους αντικαταστάτες ή εν συνόλω από τους επόμενους, να τους «προσκυνούν». Να τους κάνουν σημεία αναφοράς, ακόμη και να ακολουθούν τις δικές τους θελήσεις ή πολιτικές.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν υπεραμύνονται μιας ιδέας, αλλά  τη δική τους υπαρξιακή ανάγκη να βρίσκονται «επικεφαλής»! Κι είναι χαρακτηριστικά τα λόγια που είχε πει κάποτε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Ντιν Άτσεσον: «Όταν  εγκαταλείπεις μια μεγάλη θέση ευθύνης είναι σα να πεθαίνεις  λίγο».

Το έχουμε δει επανειλημμένως. Ειδικά στον τόπο μας, όπου συχνά τους πολιτικούς, τους χωρίζει από την πολιτική μόνο κάποια βαριά ασθένεια ή η ώρα του μεγάλου τους ταξιδιού. Αυτό το φαινόμενο είναι και εθισμός και συνεχής ναρκισσιστική ανάδραση, αναφορικά με την εξουσία.

Η περίπτωση του Αντώνη Σαμαρά, είναι χαρακτηριστική. Έχοντας προσπεράσει τα μισά της όγδοης (8^ης) δεκαετίας της ζωής του, αδυνατεί

ΔΕΘ: Μπουζούκια, ατάκες , το παπούτσι στον ΓΑΠ & τα αυγά στον Κωνσταντίνο Καραμανλή

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Ξεκινά σε λίγες ημέρες τη λειτουργία της η ΔΕΘ. Μια έκθεση, μια πόλη, μια ιστορία, εκατομμύρια εικόνες, επιχειρηματικές συμφωνίες, πρωθυπουργικές εξαγγελίες με αλήθειες και ψέματα…

Μα υπάρχει  και μια άλλη ΔΕΘ. Εκείνη που αρχίζει όταν κλείνουν οι πύλες της Έκθεσης. Όταν οι κάμερες των δελτίων ειδήσεων αποσύρονται. Όταν οι πολιτικοί, οι υπουργοί, οι βουλευτές, οι επιχειρηματίες, οι δημοσιογράφοι και οι κομματικοί παράγοντες αναζητούν τραπέζι για φαγητό ή —παλαιότερα— πρώτο τραπέζι στα μπουζούκια.

Είναι η ΔΕΘ των «πηγαδακίων», των διαρροών, της ατάκας, των νυχτερινών εξόδων, των πολιτικών φιλοδοξιών, των ερώτων και, πάνω απ' όλα, των φωτογραφιών.

Γιατί στη Θεσσαλονίκη δεν αρκούσε πάντοτε να είσαι υπουργός,  έπρεπε να φαίνεσαι και υπουργός. Και αν μπορούσες να είσαι και δίπλα στον πρωθυπουργό στη φωτογραφία, ακόμη καλύτερα.

Από τα ουζάδικα της Μοδιάνο και τα νυχτερινά κέντρα της δεκαετίας του ’80, μέχρι τα «πηγαδάκια» του Βελλιδείου και τις selfies του 2025, η ΔΕΘ υπήρξε ένα παράλληλο πολιτικό σύμπαν.

Οι ιστορίες που ακολουθούν έχουν αφήσει εποχή. Άλλες διαθέτουν ισχυρή τεκμηρίωση, άλλες έχουν παραπολιτικό χαρακτήρα κι άλλες είναι… ανέκδοτες!

Η μάστιγα της αριστερής λωρίδας

 

Γράφει ο Προκόπης Δούκας

 Πηγαίνοντας ή επιστρέφοντας από διακοπές, αλλά και στην καθημερινότητα, τους συναντάς παντού. Είναι η πλειονότητα των Ελλήνων οδηγών, που θεωρούν δικαίωμά τους και απολύτως φυσιολογικό να καταλαμβάνουν την αριστερή λωρίδα στις οδούς ταχείας κυκλοφορίας. Κάτι που είναι παράνομο και επικίνδυνο – και λέει πολλά για τα συμπλέγματά μας Ο κύριος (ή η κυρία δεν έχει σημασία) με το ιδιωτικό του αυτοκίνητο οδηγεί αμέριμνος στον Κηφισό, στην αριστερή λωρίδα, με το όριο ταχύτητας. Κανένα όχημα δεν υπάρχει δίπλα του. Είναι ήσυχος και απολαμβάνει τη διαδρομή. Νομίζει ότι είναι απολύτως νόμιμος και ότι κανείς δεν μπορεί να ταράξει τη στιβαρή θέση του στον χώρο. Είναι σωστός; Όχι. Σύμφωνα με τον ΚΟΚ, όποιος οδηγεί στην αριστερή λωρίδα, χωρίς να προσπερνά άλλο όχημα, είναι παράνομος. Και το πρόστιμο (που καμία Τροχαία δεν είναι παρούσα για να βεβαιώσει) είναι 200 ευρώ. Δυστυχώς όμως αυτός είναι ο κανόνας στους ελληνικούς αυτοκινητοδρόμους.

Πού θα έπρεπε να κινείται ο οδηγός αυτός; Στην τέρμα δεξιά λωρίδα. Αν αυτή είναι κατειλημμένη από όχημα που βραδυπορεί, μπορεί να βγει στη μεσαία και να το προσπεράσει. Αν και αυτή είναι κατειλημμένη, τότε μπορεί να βγει στην αριστερή λωρίδα για προσπέραση – και αμέσως μετά να κάνει δεξιά. Τι ισχύει για τα φορτηγά και γενικώς για τα βαρέα οχήματα; Απαγορεύεται εντελώς να κινούνται στην αριστερή λωρίδα (πάλι με πρόστιμο 200 ευρώ), μιας και εξ ορισμού βραδυπορούν. Σε μια περίπτωση μόνο επιτρέπεται να κινείσαι με ΙΧ ή δίκυκλο συνεχώς στην

Δημήτρης Λυμπερόπουλος Ο ρεπόρτερ που έζησε με τους «χρυσούς Έλληνες»

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Συνεχίζοντας τα κυριακάτικα αφιερώματα σε σημαντικά πρόσωπα της δημοσιογραφίας, παίρνει σκυτάλη ο Γιώργος Παπαστεφάνου. Ο άνθρωπος που κράτησε όρθια τη μνήμη του ελληνικού Πολιτισμού και δη του τραγουδιού μας.

Υπάρχουν δημοσιογράφοι που καταγράφουν την εποχή τους και άλλοι που μοιάζουν να την κυνηγούν μέχρι να την προλάβουν. Ο Δημήτρης Λυμπερόπουλος ανήκε αναμφισβήτητα στη δεύτερη κατηγορία. Έζησε σχεδόν έναν αιώνα, αλλά το πραγματικό του κεφάλαιο δεν ήταν τα χρόνια, ήταν οι άνθρωποι που συνάντησε, τα ταξίδια που έκανε, οι πόρτες που άνοιξε και οι ιστορίες που κατάφερε να φέρει στην Ελλάδα από έναν κόσμο ο οποίος, τότε, έμοιαζε απείρως μακρινός και… δύσβατος.

Αθλητική Ηχώ - Μορίς Σεβαλιέ

Γεννημένος στην Οιχαλία Μεσσηνίας το 1925, ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του διαδρομή το 1949 από το αθλητικό ρεπορτάζ της εφημερίδας «Εμπρός». Είχε προηγηθεί η «Αθλητική Ηχώ», όπου, εκτός από κείμενα, έκανε και σκίτσα. Η αθλητικογραφία υπήρξε, όπως ο ίδιος έλεγε, ο βασικός του δάσκαλος: τον υποχρέωνε να κάνει έρευνα, να παίρνει συνεντεύξεις, να περιγράφει, να σχολιάζει και, κυρίως, να βρίσκεται εκεί όπου συνέβαινε το γεγονός. Αυτό το «να βρίσκεται εκεί» έμελλε να γίνει ολόκληρη η δημοσιογραφική του φιλοσοφία.

Ήδη το 1951, στην Αλεξάνδρεια, σκιτσάρει και παίρνει συνέντευξη από τον Μορίς Σεβαλιέ. Δεν είναι ακόμη ο διάσημος ρεπόρτερ που θα γίνει αργότερα, αλλά έχει ήδη καταλάβει κάτι που θα τον ακολουθήσει σε όλη του τη ζωή: η μεγάλη δημοσιογραφία