Μεταξύ μας με καφέ και με τσιγάρο (Νο 52)

Το εβδομαδιαίο χρονογράφημα του grpost,

δια χειρός Πέμυς Γκανά

Τα νεύρα μου…

Κοίτα τώρα να δεις τι έπαθα ...

Έκανα μια ωραιότατη βόλτα στην εξοχή και σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας τις όμορφες εικόνες.

Τον ήλιο που παιχνίδιζε στα γαλάζια νερά της θάλασσας, την μυρωδιά της αρμύρας, τα παιδιά στα ποδήλατα, τα γέλια τους ...

Που τέτοια τύχη όμως.

Τι το θελα και άνοιξα την τηλεόραση ...

- Συμβουλή, πετάξτε τις τηλεοράσεις ακόμα κι από το παράθυρο, εάν είναι δυνατόν…

Μου μαύρισαν την ψυχή, σας λέω, και με

EYAEΡΑ...Τα μικροΜέγαλα!

Γράφει

η Εύα Τσαροπούλου

Το πράγμα είχε φανεί απ' την αρχή: ο γάμος δεν θα γινόταν όπως τον ονειρευόμουν. Και για όλα έφταιγε εκείνο το καταραμένο μανίκι! Ένα μανίκι, χοντροκομμένο, καθόλου όπως το είχα φανταστεί. Ήταν φουσκωτό, με μια κορδέλα στη μέση, έμοιαζα με θηλυκό Σβαρτζενέγκερ, απλώς με πιο μακριά μπούκλα!

Από την ώρα που είδα το μανίκι, είχα χάσει πλέον κάθε διάθεση γι αυτήν την τελετή, λες κι όλη η επένδυση που είχα κάνει σε αυτό το γάμο κρεμόταν απ'την κορδέλα του!

Δικαιώθηκα άλλωστε, διότι όλη η

Ο τσογλανισμός ως πολιτική

Γράφει

ο Γιώργος Φλωρίδης

 Την ώρα που ο Τούρκος Πρωθυπουργός έφευγε νικητής και τροπαιούχος από τη σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το προσφυγικό, ο κ. Τσίπρας έγραφε στο twitter τις γνωστές επαρχιώτες ανοησίες του περί της έλλειψης εκνευρισμού των Ελλήνων πιλότων στις εμπλοκές τους με τους Τούρκους πιλότους. 

Ήταν αρκετή μια ειρωνική και ταυτόχρονα αυστηρή αντίδραση των

Στον αέρα οι εκλογές ή … είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα…

Γράφει

ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

«Γίναμε ρεζίλι των σκυλιών και χλεύη του Τσίπρα», είπε χαρακτηριστικά στον γράφοντα βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, εξ εκείνων που ο λόγος του είναι πάντα μετρημένος, εμπεριστατωμένος και ουδόλως εμφορούμενος από στοιχεία λαϊκισμού.

Κι όντως έτσι είναι. Στο υπεροπλλαπλάσιο μάλιστα.

Το βέβαιο είναι ότι στο εσωτερικό της αξιωματικής αντιπολίτευσης τίποτα δεν κινείται κι

Στην υγειά των ιθαγενών…

Γράφει

ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

«Το ντέρμπι είναι στημένο κι από πριν ξεπουλημένο κι εσύ πνίγεσαι με δίχρωμα κασκόλ…

Ελλάς, τι θα γίνει φίλε μου μ’ εμάς;»…

Επίκαιροι στίχοι που καταδεικνύουν το στημένο πολιτικό σκηνικό και τα αδιέξοδά του.

Προσέξτε.

Βγήκε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας κι άρχισε να λέει –χωρίς να έχει καμιά δουλειά περί τούτου- ότι δεν είναι επαρκής ο

Αυτοκτονίες και ΜΜΕ

Γράφει

ο Μιχάλης Δεμερτζής

«Τώρα δηλαδή με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Κυβέρνηση, αυτοκτονίες δεν γίνονται;».

Ατάκα που ακούγεται αρκετά, ειδικά μετά την παρέλαση της 28^ης Οκτωβρίου.

Εκεί το βασικό (ρητορικό) ερώτημα ήταν «Γιατί δεν έγιναν επεισόδια φέτος;».

Στην ίδια λογική ακολούθησαν κι άλλα, όπως αυτό που θέσαμε στην αρχή.

Τώρα λοιπόν που οι αυτοκτονίες δεν είναι της μόδας, ας δούμε λίγο το ζήτημα με ψυχραιμία, έχοντας ως βάση μας την προ διμήνου έρευνα, όπως αυτή δημοσιεύτηκε στην

Είναι θέμα άποψης (Νο 9): Περιοδεύων θίασος…

Γράφει:  

η Αλεξάνδρα Γρηγορίου

Κι επειδή η ευρύτερη περιοχή μας φλέγεται, χρειάζεται μια αχτίνα γέλιου και φάρσας, ένας περιοδεύων θίασος που σπάει τη μονοτονία των σοβαρών και μεγάλων θεμάτων. 

Κι αυτό ακριβώς αναλάβαμε εμείς να δώσουμε στις κρίσιμες ώρες που διέρχεται η περιοχή…

Όλα μπορούν να τ’ αρνηθούν για την Ελλάδα κι όλα μπορεί να τα χάσαμε αλλά υπάρχει κάτι που δε μπορεί να το πάρει κανείς. Και δεν είναι κάτι άλλο βέβαια απ’ τη

Στο Καλντερίμι (Νο 151)

Η εβδομαδιαία στήλη με τα πολιτικά –παραπολιτικά σχόλια του grpost, τις Τυπολογίες και το Αθλητικό Καλντερίμι, δια χειρός Νίκου Γ. Σακελλαρόπουλου

1^η ενότητα

Πολιτικά –Παραπολιτικά σχόλια

@ Καλημέρα, καλημέρα…

Καλώς ήρθατε στην παρέα που έγινε συνήθεια…

Κι όλο μεγαλώνει κάθε εβδομάδα.

151 εβδομάδες και συνεχίζουμε ακάθεκτοι…

Με τη συμπαράστασή σας.

@ Με το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών,  παρακολουθήσαμε άλλη μια επικοινωνιακή φιέστα του Τσίπρα με συμμέτοχο τον Καμμένο και τον Παυλόπουλο.

Ειδικά ο τελευταίος δεν έχει καμιά δουλειά να

Μεταξύ μας με καφέ και με τσιγάρο (Νο51)

Το εβδομαδιαίο χρονογράφημα του grpost

δια χειρός Πέμυς Γκανά

Ωρέ που πάμε;

Καλημέρες, καλημέρες, καλημέρες!

Τι πάει να πει που τις βλέπω;

Ολούθε τις βλέπω ...

Άντε και λίαν συντόμως, που θα εκπληρωθεί επιτέλους και ο λόγος του Πατέρα Παίσιου, θα έχομεν και την Πόλη...

Πίσω.

Αμέ!

Θα ξυπνήσει και ο Μαρμαρωμένος με τα χρυσά σπαθιά και τις πορφύρες, θα λάμψει η οικουμένη όλη από το μεγαλείο της φυλής μας, και αφού πέρασαν τα χρόνια και οι καιροί, όλα δικά μας θα γίνουν και πάλι!!!

Τι;

Και οι Τούρκοι κάτοικοι της

ΕΥΑερα: «Μπαλώνοντας τα σπασμένα μου φτερά»

Γράφει

η Εύα Τσαροπούλου

Αν ρωτάς πώς είναι, έχει κόκκινο πρόσωπο, πράσινα μάτια, αίμα για γεύση. 

Σου σπάει το τύμπανο απ’ τις κραυγές της, σου μαυρίζει την καρδιά απ’ τα δάκρυα που προκαλεί. 

Δεν έχει λογική, είναι ωμή. Σου τσακίζει τα κόκαλα, σου μπλαβίζει το δέρμα, σου σπάει τα δόντια, σου ματώνει το κεφάλι και την ψυχή. 

Δεν μπορείς να μιλήσεις κι όταν τα καταφέρνεις τελικά, μόνο ψέματα λες, γιατί η ντροπή που σου προκαλεί είναι μεγαλύτερη απ’ τον πόνο.

Την έχω δει και τη θυμάμαι ακόμα κι ας ήμουν μικρή…

Δεν θέλω να μιλήσω για αυτήν, απλώς να, είναι που δεν μπορώ να ξεχάσω εκείνο το