Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Ένα χρόνο μετά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, στην επέτειό του, οι αντιδράσεις ήταν το άναμμα καντηλιών στο σημείο της φρίκης, κάποιες δηλώσεις συγγενών και αναφορές στα ΜΜΕ. Μια τυπική, βολική μνήμη.
Δυο
χρόνια μετά το τραγικό δυστύχημα, ξαφνικά όλη η κοινωνία θυμήθηκε τα
Τέμπη. Και να οι συναυλίες με εισιτήριο (τα έσοδα ήταν να πάνε στις οικογένειες
των θυμάτων, μα δεν πήγαν), να οι κραυγές και τα αναθέματα μέσα στη Βουλή και
στα φιλόξενα κανάλια της ολιγαρχίας, να κι οι συγκεντρώσεις με συμμετοχή
εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων! Η θλίψη έγινε event, η οργή έγινε προϊόν και
το πένθος πολιτικό εργαλείο.
Χθες, τρίτη επέτειο από το δυστύχημα, είχαν απεργία για τα Τέμπη τα Μέσα μαζικής μεταφοράς και τα πλοία. Αλλά όλοι αυτοί δεν είχαν απεργία στην επέτειο του πρώτου
