Αλαφούζος – Αγγελικούση: restart των συζητήσεων

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Οι νέοι διαφαινόμενοι κλυδωνισμοί στον Παναθηναϊκό με την επικείμενη απομάκρυνση του προπονητή Ράφα Μπενίτεθ από τον «πράσινο» πάγκο, δεν θα είναι κάτι πρωτόγνωρο για τον ισχυρό άνδρα της ΠΑΕ. Άλλωστε, από την ημέρα που ενεπλάκη στα κοινά του τριφυλλιού, μάλλον δεν υπάρχει ημέρα νηνεμίας. Σαν να ταξιδεύει το καράβι σε θάλασσα που δεν γαληνεύει ποτέ. Σε τέτοιο σημείο, που ενώ έχει διαθέσει του κόσμου τα εκατομμύρια στην ΠΑΕ, δεν έχει ούτε ανάλογα αποτελέσματα, ούτε την αναγνώριση του «πράσινού» κόσμου. Βλέπετε, οι παλινωδίες του, οι επήρειες ανθρώπων που δεν ταιριάζουν καν με την αναμφισβήτητη ευπρέπειά του, έχουν πληγώσει ανεπανόρθωτα τον σύλλογο.

Ο Γιάννης Αλαφούζος, μετά τόσα χρόνια στο τιμόνι της ΠΑΕ, είναι αμφίβολο αν έχει ακόμη προσωπική εικόνα των τεκταινομένων στο ποδόσφαιρο. Όταν ενεπλάκη, είναι αμφίβολο αν γνώριζε τι έχει στο εσωτερικό της η μπάλα. Μπορεί κάποιος σήμερα να ισχυριστεί ότι το έμαθε;

Μόνο και μόνο όταν δίπλα του εξακολουθούν να περιφέρονται άνθρωποι που

υπό την εποπτεία τους σπαταλήθηκαν εκατομμύρια επί εκατομμυρίων, αποτελεί ερωτηματικό προθέσεων. Το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός έχει γίνει επί ημερών Αλαφούζου, «νεκροταφείο» προπονητών και ονείρων, είναι αναμφισβήτητο. Και κάθε όνειρο που σβήνει, βαραίνει ακόμη περισσότερο τη φανέλα.

Μα όταν κάνεις συνεχείς λανθασμένες επιλογές και τελικά πληρώνεις ακριβά το τίμημα, μπορεί να «ματώνει» την τσέπη σου, αλλά πληγώνει ανελέητα και το σκαρί της ομάδας. Πληγώνει το κύρος της, την ίδια την ιστορία της. Γιατί, υπάρχουν πληγές που δεν τις γιατρεύουν ούτε τα χρήματα ούτε ο χρόνος.

Ο Γιάννης Αλαφούζος έχει ένα μέγα πλεονέκτημα που πρέπει να του το αναγνωρίσουν οι πάντες. Δεν ενεπλάκη στο βρόμικο παρασκήνιο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Του προτάθηκε, του υποδείχτηκαν οι τρόποι κι εμφατικά αρνήθηκε. Του βγάζει το καπέλο κάποιος γι’ αυτό.

Μα ο τρόπος που λειτουργεί, αποφασίζει και καθορίζει την «πράσινη» ιστορία, δεν οδηγεί την ομάδα της πρωτεύουσας σε δρόμους πέραν εκείνων που βαδίζουν οι κομπάρσοι. Κι η αλήθεια είναι ότι κομπάρσος έχει καταστεί ο Παναθηναϊκός των εκατομμυρίων οπαδών. Η ομάδα που ήταν “Panathinaikos”, η «Πανάθα» των φίλων της, παραπαίει από τότε που αποσύρθηκε ο Γιώργος Βαρδινογιάννης. Κι όταν παραπατά ένας γίγαντας, τρέμει μαζί του και η μνήμη του κόσμου του.

Το βέβαιο είναι ότι δεν μπορεί να συνεχίζεται αυτή η διαδρομή της ανυποληψίας. Άλλωστε δεν ταιριάζει ούτε στον ίδιο τον Αλαφούζο, σε σχέση με τις άλλες επιχειρήσεις του αλλά και την προσωπικότητά του.

Τώρα λοιπόν, ετοιμάζεται να αλλάξει πάλι προπονητή. Τον καλύτερο που ήρθε ποτέ στην Ελλάδα, βάσει βιογραφικού. Μα και τον προπονητή που είναι εδώ και χρόνια σε μια συνεχή παρακμιακή πορεία. Ποιον ρώτησε όταν τον έφερε; Κανέναν! Τώρα θα πληρώσει περισσότερα από οκτώ εκατομμύρια για αποζημίωση. Ήδη πληρώνει ακόμη τις αποζημιώσεις του συνταξιούχου Τερίμ που τον έφερε επειδή του το είπε ο παραγωγός του Survivor, πληρώνει κάποιου Αλόνσο και του επίσης παρηκμασμένου Βιτόρια, που έφερε ο άνθρωπος της εμπιστοσύνης του… Λάθη που στοιβάζονται σαν πέτρες πάνω στο ίδιο κουρασμένο οικοδόμημα και συνεχίζονται χωρίς να γίνονται γνώση κι εμπειρία.

Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έφερε στον Παναθηναϊκό ως προπονητή κάποιον… Φάμπρι, που γέλαγαν μαζί του και τα πόμολα στις πόρτες του Κορωπίου. Προσέλαβε τον Στραματσιόνι, που έκανε δεκάδες πανάκριβες μεταγραφές κι όσους ήταν τότε δίπλα στον Ιταλό, τους έχει ακόμη συνεργάτες του!! Έφερε κάποιον… Πογιάτος, τον… Μπόλονι… Μιλάμε για προπονητικές ασημαντότητες. Κι όταν ακόμη προσέλαβε προπονητές με αξία, κύρος και σεβασμό από την «πράσινη» εξέδρα, ο ίδιος ήταν εκείνος που τους «καθάρισε» σαν αυγά! Χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις των Δώνη και Γιοβάνοβιτς…

Για να μη λέμε πολλά. Αυτός ο ευπρεπής άνθρωπος, αυτός ο άνθρωπος που έχει βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη πετώντας χρήματα στη θάλασσα, ΔΕΝ μπορεί να έχει πολύ μέλλον στον Παναθηναϊκό, με τόση αμφισβήτηση. Γιατί, με χαμένη την πίστη κι την εμπιστοσύνη  της εξέδρας, όλα γίνονται πιο βαριά.

Όπως αναφέρουν, λοιπόν, πληροφορίες από το λιμάνι και τους ναυτιλιακούς κύκλους, ο ίδιος φέρεται να επανεξετάζει τη θέση του στην ηγεσία του Παναθηναϊκού κι ίσως να μην περιμένει την ολοκλήρωση του γηπέδου στον Βοτανικό. Ο Γιάννης Αλαφούζος, όπως ισχυρίζονται πρόσωπα του περιβάλλοντός του, αναζητά τον κατάλληλο χρόνο απεγκλωβισμού του από την ΠΑΕ. Όχι μόνο επειδή η αμφισβήτησή του αποτελεί σαράκι για την ομάδα, όχι μόνο επειδή η εσωστρέφεια αποτελεί καρκίνωμα στα κύτταρα της ομάδας, μα κι επειδή η τρέχουσα συγκυρία μάλλον ευνοεί την αλλαγή σελίδας. Κι ο ίδιος, επιθυμεί να βρει την καλύτερη λύση που θα εγγυάται την καλύτερη προοπτική για την επόμενη ημέρα του Παναθηναϊκού.

Προσέξτε: Παρ’ ότι η ίδια κι η οικογένειά της τηρούν σιγή ιχθύος, η Μαρία Αγγελικούση αποτελεί κορυφαία προσωπικότητα που μπορεί να κυβερνήσει τον Παναθηναϊκό. Το δε όνομά της έχει επιστρέψει πάλι στο προσκήνιο.

Η Μαρία Αγγελικούση, ηγείται ενός κορυφαίου ναυτιλιακού ομίλου, εκ των σημαντικότερων παγκοσμίως. Κι οικονομική ισχύ που μπορούν να συντηρήσουν κι εκτοξεύσουν… δέκα Παναθηναϊκούς! Το δε προσωπικό της κύρος και σοβαρότητα εγγυώνται ότι το «τριφύλλι» θα ξεφύγει από τις λογικές που επιβάλλουν οι λογής λογής παθογένειες.

Να ξαναπούμε, ότι υπάρχει έντονη κινητικότητα στο παρασκήνιο. Επαφές, σκέψεις, συζητήσεις. Θα καταλήξουν κάπου όλα αυτά; Ουδείς γνωρίζει και μπορεί να εκφραστεί με βεβαιότητα, δεδομένου ότι σ’ αυτές τις γιγαντιαίες business υπάρχουν πολλοί αστάθμητοι παράγοντες.

Μα η αναγκαιότητα να διεκδικήσει πάλι ο Παναθηναϊκός, τον κορυφαίο ρόλο του στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αποτελεί πια υπαρξιακή ανάγκη. Γιατί ο Παναθηναϊκός δεν ιδρύθηκε για να παρακολουθεί την ιστορία, αλλά για να τη γράφει.