Τριανταφύλλου, όπως Πρωτοψάλτη, Νταλάρας, Δημουλά & Ράμφος…

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Στα χρόνια της αντιμνημονιακής υστερίας, τότε που ο «θυμός» φοριόταν σαν τίτλος τιμής και η άρνηση βαφτιζόταν ελπίδα, ένα παράδοξο άρχισε να ξεδιπλώνεται: η Αριστερά, που ιστορικά διεκδικούσε τη συγγένεια με το πνεύμα, βρέθηκε να το αντιμετωπίζει με καχυποψία, ακόμη και με εχθρότητα. Πάντα η Αριστερά πορευόταν όπως τη συμφέρει κάθε στιγμή.

Ήταν η εποχή που κάποιοι καλλιτέχνες -που δεν τους λες και Δεξιούς ή φιλελεύθερους- κατάλαβαν ότι εκτός μνημονίων δεν αντέχει η χώρα. Κι η Αριστερά τους πολέμησε με μένος.

Θυμάμαι πόσα τράβηξε η Άλκηστις Πρωτοψάλτη στην καραντίνα, όταν βγήκε στις άδειες γειτονιές της Αθήνας να τραγουδήσει, προσπαθώντας να δώσει νότες αισιοδοξίας και να σπάσει τη μοναξιά. Το τι άκουσε από τον ΣΥΡΙΖΑ το ξέρουμε όλοι. Ο Μπακογιάννης που την

Σημίτης και Κυριάκος Μητσοτάκης

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Όταν στις 30 Ιουνίου 1996 εξελέγη πρόεδρος του ΠαΣοΚ ο Κώστας Σημίτης, το «βαθύ» κόμμα δεν τον αποδέχτηκε σχεδόν ποτέ. Τον θεωρούσε …Δεξιό και …ξένο σώμα. Τον ανεχόντουσαν, επειδή τους είχε στην εξουσία οκτώ χρόνια και δη με ψήφους πέραν του ΠαΣοΚ. Κι όμως, είχε ανδρωθεί μέσα στο ΠαΣοΚ κι αποτελούσε κορυφαία προσωπικότητα της Χαριλάου Τρικούπη, έστω κι αν δεν εντάχθηκε ποτέ σε μηχανισμούς και καπετανάτα. 

Το ίδιο θα μπορούσε να πει κάποιος για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Κι εκείνος ανδρώθηκε στη Ρηγίλλης, μα για μεγάλη μερίδα του κομματικού μηχανισμού και του νεοδημοκρατικού κατεστημένου, θεωρείται ξένος. Θεωρείται …μη Δεξιός, πολύ μεταρρυθμιστής για την συντήρηση της Πειραιώς, ενώ κατηγορείται ότι πήγε στη ΝΔ επήλυδες και τεχνοκράτες που υπερκέρασαν τους ιθαγενείς. Μάλιστα, πολλοί είναι εκείνοι που εκτιμούν ότι ο Μητσοτάκης, όπως ο Σημίτης,  είναι πολύ μπροστά από το κόμμα του, το οποίο αδυνατεί να τον παρακολουθήσει.

Κι αυτό το τελευταίο καταδεικνύεται ακόμη περισσότερο με την υπόθεση

Οι «τυχαίες» υποθέσεις της Λάουρα Κοβέσι: κυνήγι (πολιτικών) μαγισσών

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν σταματά να καυχάται για την αύξηση των υπό διερεύνηση υποθέσεων σε όλη την Ευρώπη, δίνοντας στοιχεία και αριθμούς. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν μας έχει πει ποια ήταν η κατάληξη των υποθέσεων που αφορούσαν πολιτικά πρόσωπα. Η «σοδειά» είναι μικρή.

Γιατί είναι άλλο πράγμα να εξαρθρώνεις –πάντα με τη συνδρομή των τοπικών αρχών– εγκληματικά δίκτυα που επιδίδονται σε απάτες περί τον ΦΠΑ, τα παράνομα προϊόντα που φθάνουν στα λιμάνια, τα φορτία με τα λαθραία τσιγάρα και άλλο πράγμα να αποδείξεις ότι πίσω από τα κυκλώματα αυτά βρίσκονται πολιτικά πρόσωπα.

Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, το έδαφος υπήρξε εύφορο, διότι η αντιπολίτευση δεν έχει προτάσεις, δεν πείθει και επομένως καταφεύγει στη σκανδαλολογία. Η αρχή έγινε με τις υποκλοπές – μπερδεύοντας σκόπιμα τις νόμιμες επισυνδέσεις με τις παρακολουθήσεις με παράνομα λογισμικά.

Οπότε ο ΟΠΕΚΕΠΕ και τα προβλήματα με τις αγροτικές επιδοτήσεις (που υπάρχουν σε όλες τις χώρες, με το Olaf να έχει δηλώσει πως το συχνότερο φαινόμενο είναι το land grabbing, δηλαδή η αρπαγή γης που δεν σου ανήκει) βρήκαν το αναγκαίο υπόβαθρο, αυτό των

Ο Σαμαράς κι η σαλαμοποίηση της Κοβέσι

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι οι βουλευτές που εμπλέκονται με τον βούρκο του ΟΠΕΚΕΠΕ και ανεξαρτήτως από την όποια βαρύτητα των αδικημάτων τους, δεν κινήθηκαν μέσα σε πλαίσια νομιμότητας και παρήγαγαν ηθική απαξία. Σαν σκιές που βαραίνουν τη δημόσια συνείδηση, αφήνοντας πίσω τους έναν απόηχο φθοράς.

Επίσης, δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι κάποιοι εξ αυτών θα πάνε σπίτια τους, ευρισκόμενοι εκτός ψηφοδελτίων της ΝΔ. Εκτός αν ακολουθήσουν τις υποδείξεις Σαμαρά για ένταξή τους στο κόμμα Καρυστιανού που προωθεί, μαζί με παπάδες, πουτινόφιλους και τον ιδιοκτήτη μεγάλης ΠΑΕ του κέντρου.
Παρεμπιπτόντως, ο Σαμαράς δήλωσε αναφορικά με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ότι… ντρέπεται για όσα συμβαίνουν. Όμως, Μωραίνει Κύριος λαόν ον βούλεται απολέσαι». Αλλιώς θα θυμόταν ότι ως υπουργός Πολιτισμού, διόρισε

Σπίτια τους!

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Δεν υπάρχει άνθρωπος που έχω μιλήσει τις τελευταίες ημέρες, που να μην υποστηρίζει την άποψη ότι όλοι όσοι εμπλέκονται -είτε λίγο είτε πολύ– στον βούρκο του ΟΠΕΚΕΠΕ, πρέπει να είναι εκτός ψηφοδελτίων στις προσεχείς εκλογές. Γιατί, όταν η πολιτική βυθίζεται, συμπαρασύρει μαζί της και την εμπιστοσύνη των πολιτών. Μπορεί κανένας εκ των βουλευτών και υπουργών να αποκόμισε οικονομικό όφελος, μα αποκόμισε …ψήφους. Η παρανομία, μικρή ή μεγάλη, είναι παρανομία. Κι όταν αυτή τη διαπράττουν βουλευτές για ίδιο συμφέρον (ψήφοι), τότε η παρανομία, εκτός του πολιτικού βάρους, φορτώνεται και με ηθικό.

Ας μη ξεχνάμε ότι αυτοί οι βουλευτές (του βούρκου ΟΠΕΚΕΠΕ) ακολούθησαν τον Μητσοτάκη κι άλλους συναδέλφους τους και μέσω αυτών κέρδισαν κι εκείνοι την εμπιστοσύνη της ελληνικής κοινωνίας, επειδή ο πρωθυπουργός δημιούργησε την προσδοκία μιας Ελλάδας που προχωρά στη θεραπεία τόσων και τόσων παθογενειών. Κι αυτοί τον «πούλησαν», όπως «πούλησαν» συναδέλφους τους κι όσους τους εμπιστεύθηκαν. Είναι σοβαρή παθογένεια το ρουσφέτι, ανηθικότητα και καρκίνωμα. Κι οι «οπεκεπέδες» συνέχισαν τον …«μαυρογιαλουρισμό»… σαν να μην πέρασε μια μέρα από τις

Μεταρρύθμιση είναι να ποινικοποιηθεί το ρουσφέτι

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Αυτός ο βούρκος του ΟΠΕΚΕΠΕ, αποτυπώνει πλήρως την κοινωνική διαστρωμάτωση της χώρας και την Ελλάδα των δυο ταχυτήτων. Δεν είναι απλώς μια στρέβλωση, είναι κανονικότητα που βρωμάει και ζέχνει.

Μικροδιάβολοι, καταφερτζήδες, που ζουν με επιδοτήσεις και ψηφίζουν όποιον τις εξασφαλίζει, ακόμη και παρανομώντας, μια κοινωνία με μικροκομπιναδόρους, λαμόγια και ζήτουλες για να σβήσουν μια κλήση …20 ευρώ. Μια κοινωνία που παζαρεύει την αξιοπρέπειά της για ψίχουλα. Που έχουν 3 στρέμματα και δηλώνουν 33, που έχουν 30 κατσίκια και δηλώνουν …300!

Κοντά τους πολιτικοί που επιβιώνουν ως …Γκρούεζες με εξυπηρετήσεις, ρουσφετάκια και μικροκομπινούλες. Πάντα για το καλό των …συμπολιτών τους, δηλαδή … των ίδιων. Το θέατρο είναι παλιό, οι ηθοποιοί ίδιοι και το εισιτήριο το πληρώνει ο φορολογούμενος.

Αυτή την κοινωνία κι αυτούς τους πολιτικούς τους βλέπουμε να πρωταγωνιστούν πάλι, στον βούρκο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Με βαθιές ρίζες στο πελατειακό σύστημα, είναι κυρίως αυτοί οι πατριώτες της περιβόητης Λαϊκής Δεξιάς που…γκρινιάζουν ότι η ΝΔ … έχασε τη

Ποιοι «σπρώχνουν» σε εκλογές τώρα

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Εδώ και δυο-τρεις ημέρες έχει κορυφωθεί η κινητικότητα πέριξ του σεναρίου εκλογών. Συνετέλεσε σ’ αυτό κι η απάντηση Χατζηδάκη στον πρόεδρο του ΠαΣοΚ που ζήτησε εκλογές από το βήμα της Bουλής! «Τα αιτήματα ενίοτε γίνονται αποδεκτά», είπε χαρακτηριστικά ο  Χατζηδάκης, σχολιάζοντας: «Zητάτε εκλογές και μου θυμίσατε το αρνί που ζητά να έρθει το Πάσχα». Κι η ειρωνεία, σαν ψιλή βροχή, έπεσε πάνω στην αίθουσα αφήνοντας πίσω της μια αίσθηση προαναγγελίας.

Η αλήθεια είναι ότι εισηγούνται στον Μητσοτάκη να προχωρήσει σε εκλογές, ακόμη και δικοί του/κοντινοί άνθρωποι. Του λένε…πάμε τώρα σε εκλογές μη μας πλακώσουν τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ κι ότι άλλο προκύψει και δηλητηριάσει περισσότερο την ατμόσφαιρα.

Οι άνθρωποι αυτοί κι όσοι τάσσονται υπέρ των εκλογών τώρα, στηρίζονται και στις

Παραίτηση, η ειλικρινής λύση!

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Θα ξεκινήσουμε σήμερα την καθημερινή επικοινωνία μας με παραπολιτικές πληροφορίες αναφορικά με το δεύτερο γύρο της περιβόητης ιστορίας με τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Στη δικογραφία – την ώρα που γράφονται αυτές οι σκέψεις δεν είχε φτάσει στη Βουλή- υπάρχουν συνομιλίες βουλευτών που ζητούν ρουσφέτια για τους…πελάτες τους. Κάποιες μπορεί να μην έχουν καν ενδιαφέρον. Όμως, υπάρχουν και συνομιλίες που εκθέτουν σοβαρά τον νυν υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, Κώστα Τσιάρα, που …μεσολαβεί προκειμένου να τελειώσει υπόθεση που αφορά συγγενικό πρόσωπο κορυφαίου στελέχους της ΟΝΝΕΔ Καρδίτσας.

Επιπλέον, οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχει συνομιλία του νυν γραμματέα της ΝΔ, Κώστα Σκρέκα, που τότε -2021- ζητούσε από υπάλληλο του ΟΠΕΚΕΠΕ να διευθετηθεί ρουσφέτι ψηφοφόρου του, παρ’ ότι ο υπάλληλος τον ενημερώνει ότι είναι παράνομο!

Το ερώτημα που δεν μπορεί να αποφευχθεί

Αμέσως λοιπόν προκύπτει το ερώτημα: Τι περιμένουν οι συγκεκριμένοι για να

Άδωνις: Πολιτική διαδρομή με αποτύπωμα

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Το τελευταίο διάστημα που διάφορα ζητήματα Υγείας ταλανίζουν την ταπεινότητά μου, επισκέφτηκα πολλές φορές δημόσια νοσοκομεία. Τζάνειο, Ιπποκράτειο, ΚΑΤ (εξαιρετική δουλειά εκεί από τον διοικητή Ιωάννη Ηλιόπουλο), Ευαγγελισμός … Βασικό συμπέρασμα; Ότι έχουν αλλάξει θεαματικά προς το καλύτερο οι συνθήκες περίθαλψης. Το δε υπουργείο Υγείας, τουτέστιν ο Άδωνις Γεωργιάδης, έχει βάλει πολύ πειστικά το αποτύπωμά του στον χώρο, σε πείσμα της μιζέριας θλιβερών μειοψηφιών, που θεωρούν ότι εξουσιάζουν τα νοσοκομεία.  

Η θητεία του Άδωνι Γεωργιάδη στο Υπουργείο Υγείας, έχει σαφή παρεμβατικό χαρακτήρα που έχει βελτιώσει την καθημερινότητα του πολίτη μέσα στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Σε έναν χώρο που επί δεκαετίες ταλανιζόταν από καθυστερήσεις, ελλείψεις και διοικητική δυσκαμψία, έβαλε σφραγίδα σαφούς βελτίωσης, με πιο σύγχρονη και λειτουργική φιλοσοφία.

Ένα από τα βασικά σημεία της πολιτικής του, όπως λένε όσοι γνωρίζουν και δεν

Ο Τσίπρας των πολλών εαυτών και του…Θανάση Διάκου!

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Εδώ και καιρό, ένα ερώτημα που αιωρείται στην πολιτική μας σκηνή, είναι πώς κινείται και τι θα κάνει τελικά ο Αλέξης Τσίπρας. Μάλιστα, πέριξ αυτού του ερωτήματος κινούνται πολλοί από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και την ευρύτερη Κεντροαριστερά. Και κάποιοι από τη γνωστή Δεξιά συνιστώσα της Κουμουνδούρου. Λένε ότι περιμένουν νεύμα του.

Όμως, όσο το νεύμα αργεί, προκύπτουν κίνδυνοι. Πολύ περισσότερο όταν το ΠαΣοΚ μετατρέπεται σε «πράσινο» ΣΥΡΙΖΑ, έχει ανοίξει τις πόρτες και προσελκύει κόσμο. Από τον Πελεγρίνη, τον Παππά, τον Νεονάκη και κάποιους συνδικαλιστές της ΔΕΗ, μέχρι  τον ευπρόσδεκτο νεοκομμουνιστή Χαρίτση, τον Φαραντούρη και τη Θεοδώρα Τζάκρη! Χώρια ότι κάποιοι αναμένοντες το νεύμα Τσίπρα έχουν ήδη αρχίσει ν’ αδημονούν και να κουράζονται.

Όμως, κάτι δεν πάει καλά. Η δημοσκοπική ένδεια είναι παρούσα για τον Τσίπρα κι οι