Θανατολάγνοι που ονομάζουν τη σήψη … «ρεπορτάζ»

 

Γράφει  ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Μέσα σε δυο ημέρες, στη χώρα μας, είχαμε δυο θλιβερά δυστυχήματα με 12 φέρετρα και δεκάδες ανθρώπους των οικογενειών των νεκρών, με αγιάτρευτες πληγές στις ψυχές τους. Μιλάμε για κορυφαία δράματα, για ζωές που δεν θα ξαναγυρίσουν, όσο κι αν τις «αναλύσουν» οι τηλεοπτικοί μαυρογιαλούροι του πένθους.

Τόσο στη μια, όσο και στην άλλη περίπτωση, είναι σαφές ότι υπάρχουν  κορυφαίες ευθύνες. Μα αυτές θα τις βρει η έρευνα — όχι τα πάνελ των αδαών που βαφτίζουν την άγνοια «ρεπορτάζ» και την υστερία «ενημέρωση».

Σκέφτομαι πόσο κυνικά παρουσιάζουν τα γεγονότα τα ΜΜΕ. Είδαν αίμα κι έτρεξαν. Αίμα και συναίσθημα. Η δημοσιογραφία

Οι λογοκριτές της Αριστεράς κι ο Σάκης Μουμτζής

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Η Αριστερά, όταν αδυνατεί να επιβάλει τις απόψεις της με επιχειρήματα, καταφεύγει διαχρονικά στη φίμωση, στον εκβιασμό και στη λογοκρισία. Πρόκειται για κλασικές πρακτικές ολοκληρωτικών καθεστώτων, κρυμμένες πίσω από τον μανδύα της …«προοδευτικότητας».

Μάθατε, φαντάζομαι, τι έγινε από τους …προοδευτικούς … Αριστερούς στον Βόλο. Όπου η Ισραηλινή κοινότητα, σε συνεργασία με την περιφέρεια Θεσσαλίας οργάνωσαν εκδήλωση για την ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος. Μάλιστα, προσκάλεσαν ως ομιλητή τον εξαίρετο πολιτικό αναλυτή, Σάκη Μουμτζή. Εκείνος αποδέχτηκε την

Το βιολί τους οι Κύπριοι…

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Έχουμε αναφερθεί κι άλλες φορές στο περίφημο καλώδιο ενέργειας ανάμεσα στην Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ, από το οποίο θα είναι ωφελημένοι κυρίως οι Κύπριοι,  αφού σήμερα πληρώνουν την ηλεκτρική ενέργεια σχεδόν 2,5- 3 φορές περισσότεροι απ’ όσο οι Έλληνες!

Έχουμε αναφέρει πολλές φορές ότι η σύνδεση  Ισραήλ–Κύπρου–Ελλάδας δεν  αποτελεί μόνο σημαντικό οικονομικό έργο, αλλά είναι κορυφαία πολιτική/ στρατηγική κίνηση, που ενισχύει τη θέση της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο και μειώνει την ενεργειακή εξάρτηση της από τρίτες χώρες…

Τέλος έχουμε αναφερθεί επανειλημμένως στο γεγονός ότι η Λευκωσία «πυροβολεί» αυτό το έργο,  παρ’ ότι έχει συμφωνήσει κι υπογράψει. Βλέπετε, στην Κύπρο

Η κατρακύλα της Άννας Διαμαντοπούλου

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Υπάρχουν πολιτικές παρεμβάσεις που σε εξοργίζουν. Υπάρχουν κι άλλες που σε ανησυχούν. Η πρόσφατη τοποθέτηση της Άννας Διαμαντοπούλου για την κατάργηση της ενεργειακής συμφωνίας με τις ΗΠΑ δεν ανήκει σε καμία από τις δύο κατηγορίες. Ανήκει σε μια τρίτη, πιο σκοτεινή: σε εκείνες που σε ωθούν ν’ αναρωτηθείς πώς γίνεται μια πολιτικός με ευρωπαϊκή διαδρομή να καταλήγει πυλώνας του πουτινισμού στην Ελλάδα και μάλιστα στην πιο σοβαρή εκδοχή του.

Είναι απίστευτο αυτό που έκανε η Διαμαντοπούλου. Δηλαδή να ζητήσει να τιναχθεί στον αέρα ο Κάθετος Διάδρομος και η στρατηγική συνεργασία με τις ΗΠΑ στο LNG!! Κάτι που υπονομεύει ευθέως τον βασικό μοχλό απεξάρτησης της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο και κυρίως τα εθνικά συμφέροντα. Ειδικά με τη ματιά προς Ανατολάς της χώρας, που η Ελλάδα καθίσταται πανίσχυρη με τη

Αναζητώντας τα χαμένα μας τραγούδια

 Γράφει ο Δημήτρης Καπράνος

 Όταν έχεις μπλέξει με την μουσική από πολύ μικρός, δεν μπορείς να αντισταθείς σε έναν διαγωνισμό για το τραγούδι που θα εκπροσωπήσει την χώρα μας στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision...

Κάθισα, λοιπόν και άκουσα. Κανένα από τα υποψήφια τραγούδια, δεν μπόρεσα να καταλάβω. Κατ΄ αρχάς, δεν ξέρω το κατά πόσον αυτά που άκουσα ...είναι τραγούδια.

Θα μου πείτε τώρα ότι το τραγούδι είναι ένα από τα πολλά είδη μουσικής και, ότι η μουσική, όπως την γνωρίσαμε οι παλαιότεροι, έχει αλλάξει.

Και κάπου το καταλαβαίνω. Για εμάς, τους πιο παλαιούς, «ένα τραγούδι για να είναι' τραγούδι ,θέλει μια μουσική», που έλεγε ο Κηλαηδόνης.

Θα πείτε επίσης «μα, τί ήθελες να ακούσεις; Τον Φώτη

Αγανάκτηση που έμαθε να κλείνει δρόμους, αλλά όχι να ανοίγει μυαλά.

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Σχεδόν δυο μήνες στους δρόμους! Σχεδόν δυο μήνες με υψωμένη τη γροθιά και τα τρακτέρ σαν τανκς! Σχεδόν δυο μήνες με σκληρούς της …επανάστασης να εμφανίζονται σαν να βγαίνουν από σπηλιές και να τραγουδούν όσα η καθοδήγηση από το ΚΚΕ επιτάσσει.

Σχεδόν δυο μήνες στους δρόμους! Μια …επανάσταση που κορυφώνεται τις ώρες των δελτίων ειδήσεων της τηλεόρασης και τις ώρες των «ζωντανών» εκπομπών. Κι έτσι η …επανάσταση φορούσε γαλότσες, μιλούσε σε δελτία των οκτώ και γύριζε σπίτι πριν κρυώσει το φαγητό.

Σχεδόν δυο μήνες στους δρόμους! Με συνδικαλιστές που έρχονται από το βαθύ παρελθόν, όπως τα δημοσιογραφικά κλισέ, που είναι ίδια κι απαράλλαχτα μ’ εκείνα της δεκαετίας του ’80 και του ‘90… Με προτεταμένα μικρόφωνα, σαν εκείνα που ο

Άσε μας ρε Φοίβο…

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Υπάρχει κάτι σχεδόν συγκινητικό –αν δεν ήταν τόσο εξοργιστικό– στον τρόπο με τον οποίο ορισμένοι καλλιτέχνες ανακαλύπτουν ξαφνικά τα όρια της πολιτικής τους στράτευσης. Μέχρι χθες, με υψωμένη γροθιά, μικρόφωνο στο χέρι και δήμους να πληρώνουν τις συναυλίες τους, ήταν πρόθυμοι να σταθούν δίπλα σε κάθε «σύμβολο» με …προοδευτικό πρόσημο.  Σήμερα, μόλις το σύμβολο ξεστομίσει κάτι που «χαλάει» το …προοδευτικό προφίλ, πέφτουν από τα σύννεφα.

Ο Φοίβος Δεληβοριάς , ας πούμε, εξ εκείνων που έτρεχε δίπλα στην Καρυστιανού και πρωτοστάτησε στην περιβόητη συναυλία, ταμένος στην υπόθεση «Αριστερά» και γνωστός για τις προνομιακές του σχέσεις με πρόσωπα των ΜΜΕ που έλκουν την καταγωγή τους από αυτή, έπεσε από τα σύννεφα μόλις άκουσε τις δηλώσεις της για τις αμβλώσεις. Δήλωσε μάλιστα ότι  « πρέπει να κρατηθούν αποστάσεις».

Τα ανθρώπινα δικαιώματα, λέει, δεν μπαίνουν σε διαβούλευση.

Μπα; Τώρα το θυμήθηκε; Δεν καταλάβαινε άραγε με την

Από σύμβολο σε σύμπτωμα & η Αριστερά που πέφτει απ’ τα σύννεφα

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Έχουμε πει εδώ και πολύ καιρό ότι θα γελάσει ο κάθε πικραμένος μόλις η Καρυστιανού ανοίξει το στόμα της κι αρχίσει να μιλά πολιτικά κι επί παντός επιστητού. Ε, μπήκαμε για τα καλά σ’ αυτή την εποχή. Σε συνέντευξη που έδωσε στο πάντα πρόθυμο ΟΡΕΝ (ιδιοκτησίας του ομογενούς που θα έκανε τα πάντα για να μη γίνει πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης), άνοιξε θέμα …αμβλώσεων! Χωρίς καν να υπάρχει λόγος, αφού αυτό το ζήτημα έχει λυθεί αμετάκλητα εδώ και δεκάδες χρόνια, από το 1986,κυβέρνηση ΠαΣοΚ, με τη μέγιστη συμβολή της μακαρίτισσας Μαρίας Κυπριωτάκη -Περράκη.

Μιλάμε για αστειότητες! Με ακροδεξιό πρόσημο! Όπως η αντίθεσή της μάνας των Τεμπών στα εμβόλια, δεδομένου ότι στενοί της συνεργάτες (Πατσίκας και Δημήτρης Κούβελας) είχαν πρωτοστατήσει στο αντιεμβολιαστικό παραλήρημα στην

Πολιτικό κιτς που πουλάει αγανάκτηση με …θυμίαμα και …βρισίδι.

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Το κόμμα της Καρυστιανού που κυοφορείται, οι περισσότεροι –ακόμη κι οι δημοσκόποι– θεωρούν ότι «λεηλατεί» τα αντισυστημικά κόμματα της ψεκασμένης Δεξιάς και της Αριστεράς. Έτσι είναι, μα συνάμα δεν είναι, αφού δεν μιλάμε απλώς για μετακίνηση ψηφοφόρων, αλλά για ανακύκλωση θυμού με νέο περιτύλιγμα.

Το κόμμα Καρυστιανού αυτή τη στιγμή είναι τέσσερα άτομα. Η ίδια, η γερόντισσα συμβουλάτορας από τη Συρία που μιλά μόνο αραμαϊκά, μια αστρολόγος που δηλώνει απόφοιτος του Χάρβαρντ κι η υπαρχηγός της, Μαρία Γρατσία, πολιτευτής της «Νίκης» στην Α’ Αθήνας.

Όλες αυτές δείχνουν ξεκάθαρα πού πάει το πράγμα. Εικόνα, κεράκια κι εξαπτέρυγο για τους ευλαβείς, υψωμένη γροθιά κι αμφισβήτηση της Δικαιοσύνης για τους αντισυστημικούς. Αχταρμάς κανονικός κι όχι μόνο! Ένα πολιτικό κιτς που πουλάει

Το εθνικό προκαλεί δυσανεξία στην Αριστερά

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Έβλεπα κι άκουγα τις αντιδράσεις πολλών της Αριστεράς στην υποδοχή της φρεγάτας «Κίμων», που με τεράστιες δόσεις υποκρισίας και μιζέριας μιλούσαν για …εθνικοπατριωτική φιέστα. Σκέφτηκα ότι, ακόμη κι έτσι να ήταν, πού είναι το κακό; Πού είναι το κακό να αναδεικνύεις την εθνική σου δύναμη, ειδικά όταν αυτή είναι αποτρεπτική; Για κάποιους, όμως, κάθε τι εθνικό τους προκαλεί δυσανεξία — όχι γιατί απειλεί τη δημοκρατία, αλλά γιατί τους θυμίζει ότι η χώρα δεν είναι ιδεολογικό πείραμα.

Το ΚΚΕ μάλιστα, δια του «Ριζοσπάστη», αναφέρθηκε σε «φιέστα πολεμικής προετοιμασίας», ενώ τόνισε ότι «ο λαός πληρώνει πανάκριβα τους εξοπλισμούς που υπηρετούν τα βρώμικα ευρωατλαντικά σχέδια κι όχι την άμυνα της χώρας»!!!
Αναρωτιέται κάποιος ποιοι είναι αυτοί οι συμπολίτες μας που τα πιστεύουν αυτά, αλλά αμέσως προσγειώνεται

Τσίπρας – Καρυστιανού, όπως Αβραμόπουλος;

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Διάβασα με προσοχή τη δημοσκόπηση της Interview.

Στην εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος, η ΝΔ εξασφαλίζει 32,4% κι ακολουθούν το ΠΑΣΟΚ με 14,9%, το ΚΚΕ με 7,3%, η Πλεύση Ελευθερίας με 7,3%, η Ελληνική Λύση με 7%, το ΜέΡΑ25 με 4,5%, η Φωνή Λογικής με 4,2%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 4,1%, το Κίνημα Δημοκρατίας με 3,3%, η Νίκη με 1,8%, η Νέα Αριστερά με 1,3% και άλλο με 11,9%. Δηλαδή, αναμφισβήτητη ηγεμονία της ΝΔ ή πιο σωστά του Μητσοτάκη.

Πάμε παρακάτω. Στην ερώτηση  «πόσο πιθανό είναι να αλλάζατε την επιλογή σας υπέρ ενός κόμματος υπό τη Μαρία Καρυστιανού, το 14,5% απαντά πολύ πιθανό, το 9,6% αρκετά πιθανό, το 12,5% λίγο πιθανό, το 61,9% καθόλου πιθανό και 1,5 ΔΞ/ ΔΑ.

Προσέξτε κι αυτό: Στην ερώτηση «πόσο πιθανό είναι να αλλάζατε την επιλογή σας υπέρ ενός κόμματος υπό τον Αλέξη Τσίπρα, το 10,1% απαντά πολύ πιθανό, το 3,9% αρκετά πιθανό, το 11% λίγο πιθανό, το 74,6% καθόλου πιθανό και 0,4 ΔΞ/ΔΑ.

Άρα, στον επαναπροσδιορισμό της πρόθεσης ψήφου, υπό το σενάριο καθόδου

Τα ψέματα κι οι αλήθειες για τη Mercosur

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Η συζήτηση στη χώρα μας για την συμφωνία της ΕΕ με τη Mercosur, γίνεται για μια ακόμη φορά υπό καθεστώς άγνοιας, κραυγών, υπερβολών και πρωτίστως πολεμικής της Αριστεράς για κάθε τι που συμβαίνει στη Δύση.

Ας τα πούμε λοιπόν και πάλι. Η Αριστερά κτίζει πάλι ένα παραμύθι περί εθνικής καταστροφής. Δεν είναι έτσι. Η ΕΕ ανοίγει την πόρτα σε μια αγορά 270 εκατομμυρίων ανθρώπων από την ένωση χωρών της Νότιας Αμερικής, δηλαδή Αργεντινή, Βραζιλία, Παραγουάη, Ουρουγουάη. Αυτή η συμφωνία καλύπτει τα πάντα, από βιομηχανικά προϊόντα και αυτοκίνητα έως αγροτικά προϊόντα, τρόφιμα και υπηρεσίες. Δηλαδή ενισχύει σε μέγιστο βαθμό τις ευρωπαϊκές εξαγωγές.

Προσέξτε όμως μια σημαντική λεπτομέρεια που δεν λένε

Η Σαρία με Αριστερό άλλοθι κι η σιωπή των προοδευτικών.

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Οι εξεγέρσεις στο Ιράν που έχουν λάβει καθολικό χαρακτήρα κι απειλούν το φασιστικό-θεοκρατικό καθεστώς, αναδεικνύουν για μια ακόμη φορά την υποκρισία της….προοδευτικότητας στην Ελλάδα. Άκρα του τάφου σιωπή από την Αριστερά και τις  παραφυάδες της. Βλέπετε, το Ιράν με το θεοκρατικό καθεστώς του είναι εχθρός του Ισραήλ, των ΗΠΑ και της Δύσης, υποθάλπει τρομοκρατικές οργανώσεις, ενώ η Αριστερά ομνύει στο δόγμα πως  «οτιδήποτε αντιαμερικανικό είναι καλό»! Έτσι, η αιματοβαμμένη εξέγερση των Ιρανών απέναντι στην θεοκρατική τυραννία, περνά στα βουβά. Χαλούσαν τον κόσμο για τους ανθρώπους  που σκοτώνοταν

Αχ, κυρία Καρυστιανού! Συγγνώμη, κύριε Πλακιά

 Γράφει η Ρέα Βιτάλη

 Τα έξι βήματα.

Ας ξεκινήσουμε από τη συναυλία για τους νεκρούς της τραγωδίας των Τεμπών. Η Μαρία Καρυστιανού, χαροκαμένη μητέρα μιας κόρης, ως δυναμική πρωτεργάτρια του Συλλόγου Πληγέντων Δυστυχήματος «Τέμπη 2023», οργανώνει μια συναυλία στο Καλλιμάρμαρο με εισιτήριο 15 ευρώ. Στον αντίποδα, αρχικά ο Νίκος Πλακιάς, χαροκαμένος πατέρας διδύμων κοριτσιών και της ανιψιάς του, μαζί με τη Βάσω Κούλπα, χαροκαμένη μάνα 21χρονου γιου, εκφράζουν τις αντιρρήσεις τους με συγκεκριμένη επιχειρηματολογία. Αναλυτικότερα, θέτουν τα εξής ερωτήματα: «Γνωρίζετε πού θα πάνε αυτά τα χρήματα; Γνωρίζετε ότι ο σύλλογος που το διοργανώνει απαρτίζεται από έξι οικογένειες; Γνωρίζετε ότι όλες οι οικογένειες –πλην των έξι– είμαστε αντίθετοι σε ό,τι έχει οικονομικό αντίτιμο;». Η δε Βάσω Κούλπα συμπληρώνει: «Ποιο αρρωστημένο μυαλό σκέφτηκε να οργανώσει πατώντας σε ψυχές, ζητώντας χρήματα, χωρίς να μας ενημερώσουν για αυτές τις ενέργειες που δεν συμφωνούμε;». Στο ίδιο μήκος κύματος έγιναν αντιρρήσεις από όλους τους συγγενείς. Η συναυλία πραγματοποιήθηκε και μια λαοθάλασσα συμπαραστάθηκε. Ξεκάθαρα το κοινό έθεσε σε δεύτερη μοίρα τα αντεπιχειρήματα τόσων συγγενών και συντάχθηκε στο πλευρό της Μ. Καρυστιανού, πότε εκφράζοντας τον θυμό του («Είναι δυνατόν να διχάζεστε οι συγγενείς;») αλλά και παραλλήλως ραίνοντας με πλείστα σενάρια καχυποψίας (τι απέραντη φθήνια!) για τη στάση του Ν. Πλακιά. Τον έθεσαν ως «άλλο στρατόπεδο», ντροπιαστικά υποτιμώντας τον δικό του πόνο. Τον έκαναν «έναν», αν και

Ένα πρωτόγνωρο ρεκόρ του Κυριάκου Μητσοοτάκη

 

Γράφει ο Ζαχαρίας Ζούπης

Από το 2016 που εξελέγη πρόεδρος της ΝΔ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προηγείται μέχρι σήμερα σταθερά σε εκατοντάδες δημοσκοπήσεων

στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός και η ΝΔ  στην πρόθεση ψήφου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι κλείνοντας το 2025, μετά από έξι χρόνια κυβερνητικής θητείας ο Κ. Μητσοτάκης προηγούνταν με 28% κατά μέσο όρο στην καταλληλότητα, τη στιγμή που ο δεύτερος εμφάνιζε επίδοση μόλις 7%-8%, ενώ η ΝΔ με 14%-16% διατηρεί προβάδισμα στην εκτίμηση ψήφου από το δεύτερο ΠαΣοΚ.

Η εικόνα αυτά τα χρόνια συμπληρώνεται με την καταβαράθρωση των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ και την αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να ανεβάσει τα ποσοστά του, ώστε να αποτελέσει πραγματικό αντίπαλο δέος ή να έχει στοιχειώδη ρεαλιστικότητα ο στόχος του να βγει πρώτο έστω με μία ψήφο.

Αναφερόμαστε σε μια πλήρη κυριαρχία δέκα ετών, η οποία συνεχίζεται παρά τα

Δέκα χρόνια απέναντι στο ελληνικό manual

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Ήταν 10 Ιανουαρίου 2016, δέκα χρόνια πριν σαν σήμερα, βράδυ γύρω στις 10, όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξελέγη πρόεδρος της ΝΔ. Ο Τάκης Θεοδωρικάκος που ήταν βασικός σύμβουλος στρατηγικής στην καμπάνια του, δήλωνε σίγουρος από το απόγευμα εκείνης της ημέρας για την αίσια έκβαση της εσωκομματικής αναμέτρησης. «Μητσοτάκης», έλεγε σε όσους τον ρωτούσαν, μ’ εκείνο το μειλίχιο, μα αποφασιστικό ύφος του.

Πράγματι, ο Μητσοτάκης επικράτησε απέναντι σ’ ένα πεπαλαιωμένο, φθαρμένο κι εν πολλοίς ξεπερασμένο εσωκομματικό σύστημα, παρότι αυτό ήταν πανίσχυρο. Τότε, η  ΝΔ ήταν ένα κόμμα ηττημένο, με εσωκομματικές εντάσεις και καχυποψίες, που κάποιοι τη θεωρούσαν περιουσιακό τους στοιχείο (ακόμη συμβαίνει αυτό), χωρίς να μπορεί να προσελκύσει κανέναν πέραν των κομματικών της στεγανών.

Δέκα χρόνια μετά  η ιστορία τον καταγράφει πλέον ως τον πρωθυπουργό που

Η Μαρία των Τεμπών, ο Φαραντούρης & ποιοι στοιβάζονται γύρω της

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Όταν ο Σωκράτης Φάμελος, το βράδυ της Τρίτης, πήρε τηλέφωνο τον ευρωβουλευτή Φαραντούρη για να μιλήσουν, ουδείς περίμενε ότι τόσο γρήγορα θα τον πετάξουν έξω από την Κουμουνδούρου. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ φέρεται να του είπε, ότι η ζέση που έδειχνε για την πιθανότητα να συμπλεύσει στο μέλλον με το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, προσβάλει τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ψηφοφόρους του. Του ζήτησε μάλιστα να διαψεύσει τη φημολογία περί μεταπήδησής του στο κόμμα που βρίσκεται υπ’ ατμόν. Κι εκείνος, λένε από την Κουμουνδούρου, δεσμεύτηκε να το πράξει.

Μα, όπως αποδείχτηκε, «δούλεψε ψιλό γαζί» τον Φάμελο! Αντί να προχωρήσει σε διάψευση ανέφερε σε τηλεοπτική του εμφάνιση, ότι  «ενώνω τη φωνή μου με την Καρυστιανού» και «αν αποφασίσω να πορευτώ σε άλλον δρόμο θα ενημερώσω αρμοδίως». Μοιραία «έφαγε» την κλωτσιά της διαγραφής.

Ο Νικόλας Φαραντούρης, θεωρείται ως

Δεν έχουμε την πολυτέλεια της αφέλειας

 Γράφει  ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Λίγες μόλις ημέρες μετά την είσοδο του 2026, ο κόσμος μοιάζει να παραπαίει σε μια πρωτοφανή παγκόσμια ένταση, στα όρια –αν όχι πέρα από τα όρια– νομιμότητας και παρανομίας.

Είδαμε τι έγινε στη Βενεζουέλα με τον θλιβερό δικτάτορα Μαδούρο, βλέπουμε τι γίνεται με τις πειρατείες σε πετρελαιοφόρα που μετέφεραν πετρέλαιο στον Πούτιν, βλέπουμε τι γίνεται στο Ιράν, αλλά και τη θέληση του Τραμπ να κατακτήσει ή έστω να αγοράσει την Γροιλανδία, που δεν πουλάει η Δανία!

Χαμός παντού, σαν να ζούμε ημέρες παγκοσμίου πολέμου.  Όχι ακόμη με μετωπικές συγκρούσεις, αλλά με υβριδικούς πολέμους, πραξικοπήματα, βομβαρδισμούς «χειρουργικούς» και συμφωνίες κάτω από το τραπέζι. Με την Ρωσία, την Κίνα, την Κούβα  και την Τουρκία να βρίσκονται σοβαρά

«Πολιτική» πάνω στους τάφους!

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Το είδαμε κι αυτό. Μια μάνα θύματος των Τεμπών, να πατά επάνω στον τάφο του παιδιού της κι εκμεταλλευόμενη το θυμικό και τη συγκίνηση της κοινωνίας, να κτίζει πολιτική καριέρα. Όχι ότι δεν το περιμέναμε, αλλά όσο νάναι δεν συμβαίνει συχνά.

Η Μαρία Καρυστιανού, εκμεταλλεύθηκε απολύτως όλους όσοι έδειξαν προθυμία να την… εκμεταλλευθούν εκείνοι.! Από τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Κώστα Αρβανίτη που την περιέφερε στο Ευρωκοινοβούλιο, ελπίζοντας να πλήξει τον Μητσοτάκη, μέχρι την Κωνσταντοπούλου, ψεκασμένους Δεξιούς - οπαδούς του πιο χυδαίου πουτινισμού,

που συζητούσαν μαζί της,

Βλέπετε, η φόρτιση που εξέπεμπε, θεωρούσαν ότι είναι το μεγαλύτερο όπλο για να

Αποχαιρετισμός στον Ανδρέα Νεοφυτίδη

 

του Νίκου Γ. Σακελλαρόπουλου

 Ανδρέα μου,

Δεν ξέρω πώς αποχαιρετά κάποιος έναν άνθρωπο σαν εσένα.

Δεν ξέρω αν υπάρχουν κατάλληλα λόγια για μια στιγμή σαν αυτή.

Ξέρω μόνο ότι στέκομαι εδώ με την καρδιά βαριά, προσπαθώντας να μιλήσω για έναν άνθρωπο που για μένα είναι η προσωποποίηση των αξιών της ζωής.

Ο Ανδρέας δεν είναι απλώς μέρος της ζωής μου. Είναι τεράστιο κομμάτι της. Από εκείνους τους ανθρώπους που, όταν τους έχεις, νιώθεις πως δεν είσαι ποτέ μόνος. Που η παρουσία τους και μόνο σου δίνει ασφάλεια, δύναμη και παρηγοριά.

Ανδρέα μου

Είσαι  άνθρωπος καθαρός. Με μεγάλη ψυχή, αθόρυβη καλοσύνη και σπάνια αξιοπρέπεια.

Δεν ζήτησες ποτέ τίποτα για τον εαυτό σου, αλλά  πάντα είσαι -ήσουν έτοιμος να δώσεις. Να σταθείς. Να βοηθήσεις.

Στις δύσκολες στιγμές ήσουν βράχος. Στις χαρές από τους

Ανδρέας Νεοφυτίδης: Η ποίηση που…τραγούδησε και το τραγούδι που…ποιήθηκε!

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Όταν κτύπησε το τηλέφωνό μου κι είδα ότι με καλεί η Έλενα, σύντροφος και στήριγμα του «αδελφού» Ανδρέα Νεοφυτίδη, η καρδιά μου κτύπησε πιο γρήγορα. Ήξερα ότι ο Ανδρέας έχει πια πολύ λίγο χρόνο αναπνοών δίπλα μας. Η ταλαιπωρία του εδώ και 3-4 χρόνια ανείπωτη. Ναι, περιμέναμε το μοιραίο, μα όσο προετοιμασμένος κι αν είναι κάποιος, η καρδιά σφίγγεται, οι παλμοί ανεβαίνουν, τα δάκρυα μουσκεύουν το πρόσωπο.

Βαθιά η οδύνη για τον άνθρωπο, τον φίλο, τον «αδελφό»! Το δημοσιογράφο, τον ποιητή, τον εξαίρετο στιχουργό. Θυμάμαι που του έλεγα ότι είναι ο άνθρωπος που υπηρετεί στην ποίηση το όνειρο, στο τραγούδι την καρδιά και στη δημοσιογραφία την ευθύνη και την αλήθεια. Κοκκίνιζε, έσκυβε και κοιτούσε τα παπούτσια του…

Τι να πω, τι να γράψω για τον Ανδρέα Νεοφυτίδη; Αυτόν τον σπουδαίο ποιητή, στιχουργό, δημοσιογράφο και φιλόσοφο. Τον άνθρωπο πηγή γνώσης, ήθους, ευπρέπειας, αξιοπρέπειας.

Γεννήθηκε στην Κύπρο, στη Λεμεσό είδε το φως του ήλιου, στα 1948. Εκεί οι πρώτες

Ορφάνεψε η «λεωφόρος της αγάπης», «έφυγε ο στιχουργός Ανδρέας Νεοφυτίδης

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Μια από τις πιο σημαντικές μορφές του πνεύματος του ελληνισμού, ο Ανδρέας Νεοφυτίδης, «έφυγε» σήμερα για το μεγάλο -αιώνιο ταξίδι του στην αιωνιότητα.   

Γεννημένος στη Λεμεσό το 1948, ο Ανδρέας Νεοφυτίδης καλλιέργησε από νωρίς τη σχέση του για τη λογοτεχνία και τη φιλοσοφία. Σπούδασε στο Λονδίνο και στη Γκρενόμπλ, όπου διαμόρφωσε την κοσμοθεωρία του, ενώ παράλληλα υπηρέτησε τη δημοσιογραφία για σχεδόν τρεις δεκαετίες στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ως αρχισυντάκτης ξενόγλωσσων δελτίων ειδήσεων.

Ο Ανδρέας Νεοφυτίδης, υπηρέτησε στην ποίηση το όνειρο, στο τραγούδι την καρδιά και στη δημοσιογραφία την ευθύνη και την αλήθεια.

Η λογοτεχνική του πορεία ξεκίνησε με

Η ηχηρή σιωπή των...προοδευτικών για το Ιράν

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Δεν ξέρω αν το έχετε αντιληφθεί, αλλά η αυτοαποκαλούμενη …προοδευτική παράταξη κι η αντίστοιχη …διανόηση ΔΕΝ έχουν ακόμη εκφράσει τη στήριξή της στον ιρανικό λαό που εξεγείρεται. Μπορούμε να μιλάμε και για ντροπή τους, αλλά ντροπή αισθάνονται όσοι διαθέτουν φιλότιμο και δεν έχουν στο dna τους τον ολοκληρωτισμό.

Τι ζητούν σήμερα οι Ιρανοί; Ζητούν τα αυτονόητο που ο ολοκληρωτισμός καταλύει κι απαγορεύει. Ζητούν προσωπικές ελευθερίες, αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής και οικονομική πρόοδο. Είναι αδιανόητο μια χώρα 90+ εκατομμυρίων ψυχών και τεράστιο φυσικό πλούτο, να διαθέτει το πενιχρό ΑΕΠ των 435 δις δολαρίων. Μιλάμε για καθήλωση της προόδου από το θεοκρατικό καθεστώς της οπισθοδρόμησης και της παρακμής. Οι αγιατολάδες έχουν κατασπαταλήσει τεράστια/αμύθητα χρήματα στο πυρηνικό τους

Να αφυπνιστούν το 40% & οι … «μένουμε Ευρώπη»!

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ανόρθωση κι η πρόοδός της χώρας δεν αποτελούν ΜΟΝΟ κυβερνητική ευθύνη. Η πορεία προόδου κι η σταθερότητα της Ελλάδας αποτελεί καθήκον  της κοινωνίας. Που πρέπει να απομονώνει τις σειρήνες του λαϊκισμού και του μίσους, του μηδενισμού και του διχασμού. Μας πλήγωσαν όλα αυτά τα τελευταία χρόνια. Από τότε που η άνω κι η κάτω πλατεία στο Σύνταγμα διέλυσαν κάθε ίχνος κοινωνικού ιστού κι οδήγησαν την Ελλάδα στη μεγάλη περιπέτεια της Αριστεράς, ομού με τη Λαϊκή/ψεκασμένη Δεξιά και τη γνωστή συνιστώσα. Όμως, ακόμη και τότε σημειώθηκε η μεγάλη κινητοποίηση των δυνάμεων του «Ναι» και του κινήματος «Μένουμε Ευρώπη», που απέτρεψαν πολλά πράγματα…

Σήμερα, αφού η χώρα σταθεροποιήθηκε οικονομικά, αφού θωράκισε την άμυνά της, αφού υπέγραψε μεγάλες ενεργειακές και πολιτικές συμφωνίες που την καθιστούν κορυφαίο ενεργειακό κι οικονομικό κόμβο της Ευρώπης, βλέπουμε ότι έχουν αρχίσει πάλι οι αδίστακτοι «πυροβολισμοί» του λαϊκισμού, των ολιγαρχών που δεν λαμβάνουν όσα απαιτούν και πρωτίστως εξωγενών παραγόντων. Οι τελευταίοι έχουν διεισδύσει για

Τα τρακτέρ του βασανισμού!

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο αποκλεισμός των δρόμων της χώρας από τους αγρότες με όπλα τα τρακτέρ, αποτελεί αντιδημοκρατική κι αντικοινωνική συμπεριφορά. Είναι ο φασισμός δια των όπλων μιας μειοψηφίας, απέναντι στους πολλούς. Το κάνει συστηματικά το ΚΚΕ αυτό. Το κάνουν και ξέμπαρκοι «αριστεροδέξιοι», ακόμη κι ο …Κασιδιάρης που βγήκε με άδεια από την φυλακή κι έτρεξε στα μπλόκα του φασισμού των τρακτέρ.

Ακούστε: Από τα στοιχεία του 2023 προκύπτει ότι στη χώρα υπάρχει ένας στόλος 360 χιλιάδων τρακτέρ! Από αυτά, στα μπλόκα δεν είναι περισσότερα από 6 χιλιάδες! Κάποια είναι μονίμως σταθμευμένα και παρακωλύουν τα συγκοινωνίες και την ελεύθερη

Για λίγα λεπτά αισιόδοξοι...

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Η Πρωτοχρονιά είναι αυτή η μαγική στιγμή του χρόνου όπου όλοι πιστεύουμε, έστω και για λίγες ώρες, ότι με το που θα αλλάξει ο αριθμός στο ημερολόγιο θα αλλάξει και η ζωή μας. Σαν να πατάμε reset, όπως στον υπολογιστή, μόνο που εδώ το σύστημα συνεχίζει να κολλάει και μετά την αλλαγή του χρόνου.

Ο Άγιος Βασίλης, βεβαίως βεβαίως, έχει τον δικό του ρόλο σε αυτή τη συλλογική ψευδαίσθηση. Έρχεται φορτωμένος δώρα, χαμόγελα και θερμίδες, φεύγει αθόρυβα και μας αφήνει να αναρωτιόμαστε γιατί το παντελόνι δεν κουμπώνει πια. Κάποτε τον φανταζόμασταν αδύνατο να προλαβαίνει όλα τα σπίτια σε μία νύχτα. Τώρα τον