Αγανάκτηση που έμαθε να κλείνει δρόμους, αλλά όχι να ανοίγει μυαλά.

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Σχεδόν δυο μήνες στους δρόμους! Σχεδόν δυο μήνες με υψωμένη τη γροθιά και τα τρακτέρ σαν τανκς! Σχεδόν δυο μήνες με σκληρούς της …επανάστασης να εμφανίζονται σαν να βγαίνουν από σπηλιές και να τραγουδούν όσα η καθοδήγηση από το ΚΚΕ επιτάσσει.

Σχεδόν δυο μήνες στους δρόμους! Μια …επανάσταση που κορυφώνεται τις ώρες των δελτίων ειδήσεων της τηλεόρασης και τις ώρες των «ζωντανών» εκπομπών. Κι έτσι η …επανάσταση φορούσε γαλότσες, μιλούσε σε δελτία των οκτώ και γύριζε σπίτι πριν κρυώσει το φαγητό.

Σχεδόν δυο μήνες στους δρόμους! Με συνδικαλιστές που έρχονται από το βαθύ παρελθόν, όπως τα δημοσιογραφικά κλισέ, που είναι ίδια κι απαράλλαχτα μ’ εκείνα της δεκαετίας του ’80 και του ‘90… Με προτεταμένα μικρόφωνα, σαν εκείνα που ο

ευτραφής συνδικάλας-…επαναστάτης είπε ότι θα τα βάλει σε ένα συγκεκριμένο σημείο του σώματος του Μητσοτάκη.

Σχεδόν δυο μήνες στους δρόμους. Μέχρι και χαμένο εισόδημα απαιτουν! Λες και θα γίνει το ίδιο για τον καταστηματάρχη που έχει πτώση ο τζίρος του…

Σχεδόν δυο μήνες στους δρόμους! Με τη δύναμη του όγκου των τρακτέρ. Με το ποίημα ίδιο κι απαράλλακτο: «πρέπει να υπάρξει επιβίωση για τους αγρότες», «πρέπει να σωθεί ο πρωτογενής τομέας»… κάτι σαν το περίφημο «όλα τα κιλά όλα τα λεφτά»! Με τα λεφτά να ήταν πολλά… Κι εκατοντάδες μαγαζιά ν’ ανοίγουν στην περιφέρεια, που είχαν ανορθόγραφες ταμπέλες… «προσαιχός βουλγλάραι»… Εκεί να δείτε περιουσίες που κατατέθηκαν και στρέμματα για τρεις σαμπάνιες μπροστά  στη θέα του μαρμάρινου στήθους… Στους δρόμους δεν απλώθηκε πείνα, απλώθηκε μια απαίτηση για επιδοτήσεις που όλο και περισσότερο μοιάζουν με δικαίωμα.

Σχεδόν δυο μήνες στους δρόμους! Με τους αστούς από την άλλη πλευρά, να λένε τα δικά τους και να ζητούν από τους αγρότες να καταλάβουν τα αδιέξοδα των καλλιεργειών τους και να προχωρήσουν ταχύτατα σε αναπροσανατολισμό της παραγωγής τους. Όσοι το έκαναν είναι μια χαρά, λένε στις πόλεις. Και μάλλον έχουν δίκιο, όρα αβοκάντο!

Σχεδόν δυο μήνες στους δρόμους! Για επιδοματάκια! Κι ΟΠΕΚΕΠΕ με αθώα ή ένοχα… πανωγραψίματα. Η απόλυτη καθήλωση… Με τον Ρίζο και τους άλλους…

Σχεδόν δυο μήνες στους δρόμους! Με τελική κατάληξη τον εκφυλισμό της… επανάστασης… Με στραπατσαρισμένο γόητρο. Με κενό ανάμεσα στους αγρότες και στην κοινωνία, εξαιτίας των ποιμένων τους… Και τρακτέρ ακίνητα σαν μνημεία μιας οργής που ήξερε να φωνάζει, να απειλεί, να τιμωρεί την υπόλοιπη κοινωνία, αλλά δεν ήξερε πού να πάει.

Σχεδόν δυο μήνες στους δρόμους! Με τα μπλόκα εκφυλισμένα κι απονομιμοποιημένα για μεγάλη μερίδα της κοινωνίας. Με τον τηλεοπτικό χρόνο να τους τελειώνει, τις σημαίες να έχουν σιγά σιγά υποσταλεί και το ραντεβού ν’ ανανεώνεται για τον επόμενο χειμώνα. Τα τρακτέρ θα γυρίσουν στα χωράφια, οι δρόμοι θ’ ανοίξουν για τους πληβείους κι εκείνους που δεν μπορούν να τους κλείσουν, να απειλήσουν και να…επαναστατήσουν…

Σχεδόν δυο μήνες στους δρόμους! Με μα…επανάσταση που έγινε ετήσιος θεσμός και μιας …αγανάκτησης που έμαθε να κλείνει δρόμους, αλλά όχι να ανοίγει μυαλά.