Για λίγα λεπτά αισιόδοξοι...

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Η Πρωτοχρονιά είναι αυτή η μαγική στιγμή του χρόνου όπου όλοι πιστεύουμε, έστω και για λίγες ώρες, ότι με το που θα αλλάξει ο αριθμός στο ημερολόγιο θα αλλάξει και η ζωή μας. Σαν να πατάμε reset, όπως στον υπολογιστή, μόνο που εδώ το σύστημα συνεχίζει να κολλάει και μετά την αλλαγή του χρόνου.

Ο Άγιος Βασίλης, βεβαίως βεβαίως, έχει τον δικό του ρόλο σε αυτή τη συλλογική ψευδαίσθηση. Έρχεται φορτωμένος δώρα, χαμόγελα και θερμίδες, φεύγει αθόρυβα και μας αφήνει να αναρωτιόμαστε γιατί το παντελόνι δεν κουμπώνει πια. Κάποτε τον φανταζόμασταν αδύνατο να προλαβαίνει όλα τα σπίτια σε μία νύχτα. Τώρα τον

καταλαβαίνουμε. Με τόσα σπίτια, τόσα τραπέζια και τόσους κουραμπιέδες, είναι θαύμα που προλαβαίνει να περάσει την πόρτα και να χωράει από την καμινάδα.

Οι γιορτές, γενικά, είναι μια περίοδος υπερβολής. Υπερβολικό φαγητό, υπερβολικά χαμόγελα, υπερβολικές ευχές. «Καλή χρονιά με υγεία!» λέμε, την ώρα που κόβουμε την τέταρτη φέτα βασιλόπιτας. Και κάπου εκεί, ανάμεσα στο «φάε λίγο ακόμα» και στο «από Δευτέρα δίαιτα», γεννιούνται και οι αποφάσεις της νέας χρονιάς.

Θα γυμναστώ. Θα τρώω υγιεινά. Θα διαβάζω περισσότερο. Θα αγχώνομαι λιγότερο. Λίστα μεγαλόπνοη, σχεδόν ποιητική. Κρατάει, συνήθως, μέχρι τις 3 Ιανουαρίου, όταν συνειδητοποιούμε ότι έξω κάνει κρύο, το γυμναστήριο είναι μακριά και το μελομακάρονο μας κοιτάζει με βλέμμα γεμάτο υποσχέσεις.

Και μετά έρχεται το ρολόι. Τα τελευταία δευτερόλεπτα του χρόνου μετράνε πιο αργά από ποτέ. Αγκαλιές, φιλιά, «καλή χρονιά!» ακόμα και σε ανθρώπους που όλο τον υπόλοιπο χρόνο αποφεύγουμε στο ασανσέρ. Για λίγα λεπτά, όλοι είμαστε αισιόδοξοι. Και αυτό, ίσως, είναι το μεγαλύτερο δώρο του Άγιου Βασίλη.

Όσο για το 2026, αν κάνουμε τον καζαμία, θα είναι ακόμη πιο τοξικό. Μπορεί να μην έχουμε ξυλόλια ή μαϊμού εμπειρογνώμονες σε συστημικά κανάλια της ολιγαρχίας, μπορεί να μην ξανάχουμε Φεράρι σε χωματόδρομους και μαζεμένα κερδισμένα λαχεία από κάποιους, μα θα βρεθούμε λίγο πριν τις εκλογές και θα χορτάσουμε αλαλαγμούς και βρυχηθμούς.

Τελικά, οι γιορτές δεν είναι για να αλλάξουμε ζωή. Είναι για να θυμόμαστε ότι μπορούμε – έστω για λίγο – να γελάμε, να ελπίζουμε και να τρώμε χωρίς τύψεις. Τα υπόλοιπα… από βδομάδα…

Καλή χρονιά συμπατριώτες!