Γράφει
ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Διαβάσατε φαντάζομαι τα αναλυτικά ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκαν για το έντονο προχθεσινό επεισόδιο ανάμεσα στην ΕΛΑΣ και το ΠαΣοΚ. Μιλάμε για ισχυρές -αν όχι άγριες «πολεμικές εχθροπραξίες», με ανακοινώσεις και αιχμηρές αναφορές.
Ουσιαστικά
ο Τσίπρας ανέφερε ότι το ΠαΣοΚ είναι δέσμιο των τραπεζών κι ότι
αυξήθηκαν τα χρέη του κι ο Ανδρουλάκης του απάντησε … πες μας ποιος σε
χρηματοδοτεί! Η Χαριλάου Τρικούπη μάλιστα, αναφέρθηκε στα διπλά βιβλία του
ΣΥΡΙΖΑ για τα οποία είχε κάνει λόγο ο Κασσελάκης κι αναρωτήθηκε αν ο Τσίπρας
είναι τόσο πλούσιος, ώστε να καλύπτει τα
έξοδα ενός κόμματος με εργαζόμενους, γραφεία, περιοδείες, ψηφιακές καμπάνιες,
εκδηλώσεις με τηλεοπτική κάλυψη εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ…
Τι
συνέβη λοιπόν και ακούστηκαν δημοσίως όλα αυτά;
Για
πολλούς που δεν παρακολουθούν στενά τα πολιτικά δρώμενα και δη τα
πολιτικά παρασκήνια, αυτή η ανοικτή κήρυξη «πολέμου» ήταν κάτι ως κεραυνός εν
αιθρία. Για όσους όμως αναζητούν τι συμβαίνει πίσω από τις λέξεις των ρεπορτάζ,
ήταν αναμενόμενο.
Οι ολιγάρχες που απεργάζονται την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, είχαν εδώ και









