Λαϊκοί εκδικητές με το… περί κοινού δικαίου αίσθημα…

Γράφει
ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στη δημοκρατία ουδείς στέκεται υπεράνω της κριτικής.

Ουδείς! Ούτε η δικαστική εξουσία.

Η οποία, για να λέμε την αλήθεια, έχει προκαλέσει επανειλημμένως και διαχρονικά με κάποιες αποφάσεις της.

Για να λέμε, επίσης, την αλήθεια, η εκτελεστική εξουσία έχει δικαίωμα να

Η χώρα της σπασμένης τζαμαρίας, της … Ηλένιας και της Ηριάννας…

Γράφει
ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος


Κάποια καλόπαιδα με κουκούλες, επειδή δεν τους άρεσε η δικαστική απόφαση που δεν αποφυλακίζει την καταδικασμένη για τρομοκρατία σύντροφό τους, θεώρησαν σωστό να κάνουν λαμπόγυαλο τον εμπορικότερο δρόμο της χώρας.

Με ρόπαλα, σφυριά και πέτρες στα χέρια, έσπασαν δεκάδες βιτρίνες καταστημάτων, «απαλλοτρίωσαν» ΑΤΜ τραπεζών, έβρισαν, προπηλάκισαν κι έφυγαν ήσυχοι ήσυχοι.

Η Αστυνομία του ΣΥΡΙΖΑ και του Τόσκα προσήγαγε 14 άτομα και

Γυναικεία Επιχειρηματικότητα και Κοινωνική Οικονομία

Γράφει
η Δέσποινα Λιμνιωτάκη *

Στις μελέτες μας για την επαγγελματική πορεία και την θέση των γυναικών στην αγορά εργασίας, έχουμε σε μεγάλο βαθμό αφήσει απέξω τα στοιχεία που προέρχονται από το χώρο της κοινωνικής επιχειρηματικότητας.  

Κι αν σήμερα μιλάμε για τα αδιέξοδα, τα υψηλά ποσοστά της ανεργίας και την ανακύκλωση των προκαταλήψεων με τα οποία έρχεται αντιμέτωπη μια εργαζόμενη σε όλους σχεδόν τους τομείς της οικονομικής δραστηριότητας, ίσως θα έπρεπε να ρίξουμε περισσότερο φως, να ανακαλύψουμε και να επιβραβεύσουμε τις προσπάθειες που κάνουν πολλές γυναίκες μαζί μέσα στους κοινωνικούς συνεταιρισμούς που έχουν δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας. 

Πολύς λόγος γίνεται για

Πού αλλού δέρνουν τουρίστες που ψωνίζουν;

Γράφει
ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Πολύς λόγος γίνεται εσχάτως για τα ανοιχτά καταστήματα κάποιες Κυριακές τον χρόνο.

Κι ο λόγος αυτός γίνεται κυρίως από την Αριστερά. 

Που υποκριτικά, όπως πράττει πάντα, ανθίσταται σε ότι μπορεί να αναταράξει το τέλμα της αγοράς και του τόπου.

Σε μια χώρα που οι επιχειρήσεις φυτοζωούν, σε μια χώρα που

Όχι, δεν τους έκαναν καλά…

Γράφει
ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Έλαβα κάποια email από φίλους αναγνώστες με αφορμή κάποια πράγματα που έγραψα στο χθεσινό άρθρο με τίτλο «Άρχισαν τα κεράσματα στους… ευεργέτες»…

Διαμαρτύρονταν ή διαφωνούσαν για τη θέση μου ότι εμείς που τιμούμε τα όρια και τους κανόνες της δημοκρατίας και σεβόμαστε την άλλη άποψη, δεν μπορεί να επιχαίρουμε για την επίθεση και τους προπηλακισμούς με καφέδες και νερά τους Νίκο Φίλη και Νίκο Ξυδάκη.

Ισχυρίζονταν ότι … καλά τους έκαναν!

Μπορώ να κατανοώ την

Άρχισαν τα κεράσματα στους… ευεργέτες!

Γράφει
ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Δεν εξηγείται αλλιώς.

Ζούνε σε άλλο κόσμο, σε άλλο παράλληλο σύμπαν σαν το παράλληλο νόμισμα που θα έφτιαχναν για να μας σώσουν.

Βγήκε προχθές ο Μπαλάφας κι είπε ότι «τον σταμάτησε ένα μηχανάκι και του είπε ότι είναι ευεργέτες του λαού»!

Πέραν της αγραμματοσύνης αφού το

Μεταξύ μας με καφέ και με τσιγάρο (Νο 133)

Το εβδομαδιαίο χρονογράφημα

της Πέμης Γκανά στο grpost

Η κουπ της μαντάμ Θάνου

κι ο σωτήρας μας Μπαλάφας

Ότι θα ξημέρωνε ο Θεός την μέρα που θα έπαιρνα τέτοια τρομάρα, και θα σκιαζόμουν τόσο, ούτε που τόξερα, ούτε που το φανταζόμουν.

Ήταν που λέτε μεσημέρι Τετάρτης όταν είδα την μαντάμ Ευθαλί- την γνωστή της γειτονιάς μας, με τρεις τέσσερις φιληνάδες της, αυτοκόλλητες.

Πού είν’ το παράξενο θα με ρωτήσετε, και με το δίκιο σας...
Το παράξενο της ιστορίας ήταν ότι και οι πέντε μοιάζανε με την γνωστή και μη εξαιρετέα κυρία Θάνου.
Τι μοιάζανε δηλαδή; Ολόιδιες ήταν.
Αφού είπα, πάει

ΕΥΑερα: "Φοβού το Θεό, αλλά τρέμε τους πιστούς του"

Γράφει
η Εύα Τσαροπούλου

Στην είσοδο της πολυκατοικίας μου, εκεί στα μαγευτικά Πατήσια που ζω, υπάρχει ένα μικρό, κούτσικο «μίνι-μάρκετ», μια «ΕΒΓΑ» όπως το λέγαμε παλιά εμείς, όταν δεν θεωρούνταν διαφήμιση να το πούμε έτσι κι όταν το είχε ο κυρ Μιχάλης και η γυναίκα του η Εύα (η συνονόματη). Ήταν και οι δύο από κάποιο χωριό της Καρδίτσας και κάποτε αποφάσισαν να

Ο Τόλης, ο Νιόνιος κι η παραφωνία του Ζουγανέλη…

Γράφει
ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Τρίτη βράδυ. 

Κατράκειο θέατρο στη Νίκαια. 

Χαμός!

Ο δρόμος που ανηφορίζει προς τα εκεί ανάστατος.

Εκατοντάδες αυτοκίνητα, χιλιάδες κόσμου!

Ζέστη! Αποπνιχτική ζέστη που έμοιαζε να κάνει έρωτα με την υγρασία.

Μικροπωλητές έκαναν χρυσές δουλειές, ειδικά

Αντί χρημάτων...παραλογισμός

Από τη Θεσσαλονίκη 
γράφει
ο Μιχάλης Δεμερτζής

Α. Ο σοσιαλιστικός δρόμος

Η κυβέρνηση που ευτυχήσαμε να έχουμε εν τω μέσω της χειρότερης οικονομικής κρίσης μετά τη χρεοκοπία του ’32, είναι από εκείνες που, αναλαμβάνοντας τα ηνία από τις παραδοσιακές, «καπιταλιστικές» ελίτ, έχουν ως κεντρικό πυλώνα πολιτικής την αναδιανομή του πλούτου.

Έχουν υπάρξει κι άλλες τέτοιες σε διάφορες χώρες του πλανήτη και αυτοαποκαλούνται «σοσιαλιστικές».

 Ένας ακριβέστερος (αλλά δυστυχώς αδόκιμος) όρος θα ήταν «λεφτοδεντρικές» κι ένας