Η μάστιγα της αριστερής λωρίδας

 

Γράφει ο Προκόπης Δούκας

 Πηγαίνοντας ή επιστρέφοντας από διακοπές, αλλά και στην καθημερινότητα, τους συναντάς παντού. Είναι η πλειονότητα των Ελλήνων οδηγών, που θεωρούν δικαίωμά τους και απολύτως φυσιολογικό να καταλαμβάνουν την αριστερή λωρίδα στις οδούς ταχείας κυκλοφορίας. Κάτι που είναι παράνομο και επικίνδυνο – και λέει πολλά για τα συμπλέγματά μας Ο κύριος (ή η κυρία δεν έχει σημασία) με το ιδιωτικό του αυτοκίνητο οδηγεί αμέριμνος στον Κηφισό, στην αριστερή λωρίδα, με το όριο ταχύτητας. Κανένα όχημα δεν υπάρχει δίπλα του. Είναι ήσυχος και απολαμβάνει τη διαδρομή. Νομίζει ότι είναι απολύτως νόμιμος και ότι κανείς δεν μπορεί να ταράξει τη στιβαρή θέση του στον χώρο. Είναι σωστός; Όχι. Σύμφωνα με τον ΚΟΚ, όποιος οδηγεί στην αριστερή λωρίδα, χωρίς να προσπερνά άλλο όχημα, είναι παράνομος. Και το πρόστιμο (που καμία Τροχαία δεν είναι παρούσα για να βεβαιώσει) είναι 200 ευρώ. Δυστυχώς όμως αυτός είναι ο κανόνας στους ελληνικούς αυτοκινητοδρόμους.

Πού θα έπρεπε να κινείται ο οδηγός αυτός; Στην τέρμα δεξιά λωρίδα. Αν αυτή είναι κατειλημμένη από όχημα που βραδυπορεί, μπορεί να βγει στη μεσαία και να το προσπεράσει. Αν και αυτή είναι κατειλημμένη, τότε μπορεί να βγει στην αριστερή λωρίδα για προσπέραση – και αμέσως μετά να κάνει δεξιά. Τι ισχύει για τα φορτηγά και γενικώς για τα βαρέα οχήματα; Απαγορεύεται εντελώς να κινούνται στην αριστερή λωρίδα (πάλι με πρόστιμο 200 ευρώ), μιας και εξ ορισμού βραδυπορούν. Σε μια περίπτωση μόνο επιτρέπεται να κινείσαι με ΙΧ ή δίκυκλο συνεχώς στην

αριστερή λωρίδα – ο ΚΟΚ είναι σαφής:

«Σε αυτoκινητόδρoμoυς ή oδoύς ταχείας κυκλoφoρίας τριών ή περισσότερων λωρίδων κυκλoφoρίας πρoς την αυτή κατεύθυνση απαγoρεύεται στoυς oδηγoύς των φoρτηγών αυτoκινήτων, μέγιστoυ επιτρεπόμενoυ βάρoυς πάνω από 3,5 τόνoυς, των λεωφoρείων ή των συνδυασμών oχημάτων (συρμών), μήκoυς μεγαλύτερoυ των 7 μέτρων, να καταλαμβάνoυν άλλη λωρίδα εκτός των δύo πλησιέστερων πρoς τo δεξιό άκρo τoυ oδoστρώματoς. Η ακραία αριστερή λωρίδα χρησιμοποιείται από επιβατηγά οχήματα ή μοτοσικλέτες ως λωρίδα προσπέρασης και καθίσταται και αυτή λωρίδα κυκλοφορίας, εφόσον οι υπόλοιπες λωρίδες τελούν υπό καθεστώς κυκλοφοριακής συμφόρησης».

Στη χώρα μας, το να κινείσαι στην αριστερή λωρίδα είναι κάτι σαν κεκτημένο. Ψυχολογικό κεκτημένο, ότι ανήκεις σε αυτούς που έχουν «προτεραιότητα» στον δρόμο, στην «ελίτ» της κίνησης. Η σκέψη ότι είναι στοιχειώδης ευγένεια και σεβασμός προς τους άλλους οδηγούς, να κινείσαι δεξιά (και όχι μόνο στους αυτοκινητόδρομους), απουσιάζει. Παράλληλο φαινόμενο είναι οι οδηγοί που θέλουν να βραδυπορούν (δικαίωμά τους). Αλλά ούτε αυτοί πηγαίνουν εντελώς δεξιά, ως οφείλουν. Τους «πέφτει η μύτη», κατά το κοινώς λεγόμενο. Έτσι, καταλαμβάνουν τη μεσαία λωρίδα και όλη η κίνηση μεταφέρεται στην αριστερή. Πολλές φορές η δεξιά λωρίδα είναι η πιο άδεια από τις τρεις και η αριστερή η πιο γεμάτη. Λες και είμαστε σε χώρα όπως η Βρετανία ή η Κύπρος, όπου οδηγούν αριστερά. Μπορείς να προσπεράσεις κάποιον από δεξιά; Όχι, λέει ο ΚΟΚ στο Άρθρο 21, εκτός αν υπάρχει αριστερή στροφή και ο προπορευόμενος έχει βγάλει φλας για να στρίψει. Πιθανότητα σχεδόν ανύπαρκτη σε οδό ταχείας κυκλοφορίας. Άρα, πρέπει να «πείσεις» τον προπορευόμενο αμέριμνο, να κάνει στο πλάι, για να περάσεις. Έχει δικαίωμα ο κύριος της ιστορίας μας να τα στηλώσει – και να μην κάνει δεξιά, ακόμα και αν κινείται με το όριο ταχύτητας; Όχι, γιατί είναι παραβάτης ο ίδιος και δεν είναι δουλειά του να υποδεικνύει στον άλλο οδηγό τι είναι νόμιμο και τι όχι. Ούτε να επικαλείται «προτεραιότητα», ούτε «κίνηση σε στοίχους», ούτε τίποτα (αυτό το δεύτερο ισχύει μόνο σε συμφόρηση, όπου μια λωρίδα μπορεί να κινείται για λίγο πιο γρήγορα από την αριστερή της, αλλά αυτό δεν θεωρείται προσπέραση). Οφείλει να κάνει δεξιά, σε κάθε περίπτωση – και να μείνει εκεί. Το πιο απογοητευτικό φαινόμενο είναι όταν θέλεις να προσπεράσεις κάποιον που κινείται στην αριστερή λωρίδα – και λες ότι ξεχάστηκε (κακώς), δεν διακατέχεται από την κακοήθεια να θεωρεί τον χώρο «δικό του». Σε βλέπει λοιπόν με το φλας (δεν είναι παράνομο, παράνομο είναι να «παίζεις» τα φώτα και του «κολλάς» από πίσω). Αν ελέγχει τους καθρέφτες του, ως οφείλει συνεχώς, μπορεί να βγάλει κι αυτός φλας – και να κάνει αμέσως δεξιά. Προσπερνάς και πηγαίνεις κι εσύ στη μεσαία λωρίδα, ως οφείλεις, για να του δείξεις κιόλας πώς πρέπει να κινείται. Σε λίγα δευτερόλεπτα, κοιτάς τον καθρέφτη και τον βλέπεις – τσουπ: Ξαναπηγαίνει και κατσικώνεται στην αριστερή λωρίδα. Γιατί τη θεωρεί δικαίωμα του ή μάλλον «φυσική του κατάσταση». Εκεί αισθάνεται ασφαλής ψυχολογικά. Αν έχει οδηγήσει στην Γερμανία, θα έχει δει ίσως ότι δεν υπάρχει οδηγός, ακόμα και του πιο ακριβού σπορ αυτοκινήτου, που δεν θα κάνει δεξιά, αμέσως μόλις τελειώσει την προσπέρασή του. Αν δεν έχει οδηγήσει πάλι ποτέ εκεί, καλό θα ήταν να κάνει ένα ταξιδάκι αναψυχής και αυτογνωσίας, για να δει πώς είναι να κινείσαι με απόλυτη ασφάλεια.

Συμπέρασμα πρώτον: Όταν δεν υπάρχει μποτιλιάρισμα, στην αριστερή λωρίδα κινείσαι μόνο με το αριστερό φλας αναμμένο, όταν προσπερνάς. Ποτέ άλλοτε.

Συμπέρασμα δεύτερον: Το φουσκωμένο εγώ και η ημιμάθεια του Έλληνα (οι  μισοί δεν έχουν καν επίγνωση αυτού το τόσο σημαντικού κανόνα), δείχνει πόσο υστερούμε σε οδηγική παιδεία.

Πόσο μη ασφαλείς είναι οι (κατά τα άλλα εξαιρετικοί) αυτοκινητόδρομοι μας, εξαιτίας των οδηγών που κινούνται σε αυτούς. Και πόσο ακόμα χρειάζεται να προχωρήσουμε, για να γίνουμε μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα, 45 χρόνια μετά την είσοδο μας στην ΕΟΚ. Πηγή: Protagon.gr