ΠαΣοΚ χωρίς ρεζερβουάρ

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Έχουμε αναρωτηθεί επανειλημμένως αν το ΠαΣοΚ έχει λόγο ύπαρξης στο σημερινό πολιτικό τοπίο. Μπορεί διαχρονικά να εξέφρασε και να «σημάδεψε» σημαντικά κοινωνικά ρεύματα, μα σήμερα έχει ξεπεραστεί, εγκλωβισμένο στον συναισθηματισμό των φίλων του και δη στον συναισθηματισμό του παρελθόντος.

Σήμερα το ΠαΣοΚ μοιάζει να είναι το… ΚΚΕ της σοσιαλδημοκρατίας και με το σημερινό πρόσωπο της ηγεσίας του, είναι ένα κόμμα που μονίμως ρέπει προς τον αντισυστημισμό! Ένα κόμμα παγιδευμένο σε μουσειακές αναμνήσεις, που μιλά συνεχώς για το παρελθόν επειδή φοβάται να κοιτάξει το μέλλον. Έφτασε στο σημείο να εκδώσει συνεδριακή απόφαση, για να μη συνεργαστεί με τη ΝΔ μετεκλογικά. Κι επειδή η ΝΔ προβλέπεται να είναι πρώτο κόμμα, το ΠαΣοΚ αποφάσισε να αφήσει τον τόπο ακυβέρνητο, σε περίπτωση που δεν υπάρξει αυτοδυναμία.

Για σκεφτείτε: Ένα κατ’ εξοχήν κόμμα εξουσίας, να αρνείται τη συμμετοχή σ’ αυτή και να φλερτάρει ασυστόλως με τον αντισυστημισμό και ν’ αγκαλιάζει τα

πιο κουρασμένα αντανακλαστικά του λαϊκισμού.

Αλήθεια, ποιο είναι το αφήγημα του ΠαΣοΚ σήμερα; Ποιον πείθει; Μπορεί η σοσιαλδημοκρατία να γίνει κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι σήμερα, δηλαδή ένα πολιτικό απολίθωμα που αδυνατεί να εκφράσει τις ανάγκες της κοινωνίας; Μπορεί ένα κόμμα που ο αρχηγός του είναι ύστατος στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός, να μπορεί να δει τον ήλιο της εξουσίας; Μπορεί το τριτοτέταρτο ΠαΣοΚ να δηλώνει ότι έχει ως στόχο την πρωτιά στις εκλογές; Πόση σοβαρότητα και ρεαλισμό καταδεικνύει αυτό;

Αν εξαιρέσει κάποιος τη Νάντια Γιαννακοπούλου που δηλώνει ότι ΔΕΝ είναι εφικτή η πρωτιά του ΠαΣοΚ στις εκλογές, όλοι οι άλλοι επιμένουν στην ουτοπία. Κι ας άφησαν να χαθεί πολύτιμος χρόνος στην περίοδο της απουσίας Τσίπρα, η επάνοδος του οποίου τους αιφνιδίασε, αν δεν αποσύνθεσε… Έτρεχαν μόνοι τους στο πεδίο της αντιπολίτευσης τόσο καιρό και τελικά έχουν καταλήξει να μάχονται με την Καρυστιανού ποιος θα τερματίσει τέταρτος…

Σκεφτείτε και κάτι ακόμη: Όλοι της εσωκομματικής αντιπολίτευσης στη Χαριλάου Τρικούπη, ουσιαστικά το μόνο που κάνουν είναι να σχολιάζουν τις δημοσκοπήσεις, να επισημαίνουν τη διολίσθηση και να μην είναι σε θέση να αρθρώσουν ένα σχέδιο συγκράτησης/ παρεμπόδισης της. Μόνο ο Δούκας έχει σίγουρο σχέδιο, που επιθυμεί να καταστήσει το ΠαΣοΚ ουρά κι εφεδρεία του Τσίπρα.

Άρα, εκτός όλων των αδυναμιών του ΠαΣοΚ, έχουμε να κάνουμε και μ’ ένα κόμμα χωρίς σοβαρές εφεδρείες κορυφής, χωρίς αποθέματα καυσίμων, χωρίς καν ρεζερβουάρ…

Το ΠαΣοΚ, αντί να διεκδικεί τον ρόλο μιας σύγχρονης και αξιόπιστης δύναμης διακυβέρνησης, μοιάζει να ανακυκλώνει τα αδιέξοδά του. Χωρίς πειστικό πολιτικό σχέδιο, χωρίς καθαρό στρατηγικό προσανατολισμό και χωρίς στελεχιακές εφεδρείες που να εμπνέουν προοπτική, κινδυνεύει να καταστεί ένας πολιτικός χώρος που θα υπάρχει μόνο επειδή …υπήρξε ιστορικά. Όμως, τα κόμματα κρίνονται απ’ όσα μπορούν να προσφέρουν σήμερα κι αύριο, όχι από όσα πρόσφεραν χθες.