Ντόρα Μπακογιάννη: Η κάρτα, η Κρουέλα και οι ανεμοδούρες

 

Γράφει η Νεκταρία Σταμούλη

 Οι πολιτικές καταβολές και επιρροές είναι κοινές, όμως Κυριάκος Μητσοτάκης και Ντόρα Μπακογιάννη ανήκουν σε τελείως διαφορετικές γενιές και σίγουρα είναι τελείως διαφορετικοί χαρακτήρες. Η μία είναι boomer και ο άλλος Gen X, η μία κερνάει σοκολατάκια στο σαλόνι της και ο άλλος γυρίζει βίντεο στο TikTok. Η σχέση των δύο έχει περάσει από πολλά σκαμπανεβάσματα, με την πολιτική να μπλέκεται με τους δεσμούς αίματος και να περιπλέκει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Οι σύμμαχοί της τονίζουν πως η Μπακογιάννη είναι πάντα σταθερή στις απόψεις της και δεν κάνει συμβιβασμούς, ενώ είναι αρκετά πιο συναισθηματική και γειωμένη στην κοινωνία από τον πιο ορθολογιστή Μητσοτάκη. Από την άλλη, πολλοί αναφέρουν ότι έχει έναν υπεροπτικό χαρακτήρα που μπορεί να γίνει απωθητικός πολλές φορές, όπως όταν θεωρείται ότι κάνει υποδείξεις.

Κάπως ανάλογο ήταν και το τελευταίο επεισόδιο που φάνηκε πως έφερε τριβές στη σχέση μεταξύ των δύο: τα καρφιά της κ. Μπακογιάννη για υπουργούς με αλαζονική συμπεριφορά, τους οποίους καλούσε να «ξεκαβαλικέψουν». «Είναι δική μου ευθύνη να αξιολογώ τους βουλευτές και τους υπουργούς μου», ήταν η απάντηση από τον πρωθυπουργό στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο. Φίλοι και συνεργάτες της Μπακογιάννη θεωρούν ότι η πρώην υπουργός Εξωτερικών είναι «η φωνή της συνείδησης της παράταξης» και «η αρχηγός του φιλελεύθερου Κέντρου» και, παρά τις

αντανακλαστικές αντιδράσεις, οι παρεμβάσεις της σίγουρα ταρακουνούν και ίσως επαναφέρουν στο έδαφος όποιον ίπταται.

Οι επικριτές της πάλι θεωρούν ότι ο δημόσιος διδακτισμός της πλήττει ευθέως το κύρος του Μαξίμου, καθώς το εμφανίζει να χρειάζεται τις νουθεσίες της μεγάλης αδελφής. Η ηθικολογία της Μπακογιάννη, εκτιμούν, δεν θα είχε εκφραστεί αν είχε εκπληρωθεί η επιθυμία της να ενταχθεί στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Ν.Δ. Η ίδια ισχυρίζεται στους συνομιλητές της ότι δεν την ενδιαφέρουν τα αξιώματα: «Δεν συνηθίζω να βάζω ιδιότητες στην κάρτα μου», λέει.

Η παλιά πληγή

Συνεργάτες της Ντόρας Μπακογιάννη θεωρούν ότι η πιο άτυχη και άδικη στιγμή στην καριέρα της ήταν το 2009, όταν έχασε την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας από τον Αντώνη Σαμαρά. Όταν ξεκινάει η κούρσα για τη διαδοχή του Καραμανλή, η Ντόρα –με ώθηση από τη θητεία της στον Δήμο Αθηναίων και στο υπουργείο Εξωτερικών– είναι αναμφισβήτητα το φαβορί και ο Σαμαράς το αουτσάιντερ. «Ήταν η κατάλληλη στιγμή γι’ αυτήν να αναλάβει την προεδρία και την οδήγησαν σε λάθος μονοπάτια», λέει ένας επί πολλά χρόνια συνεργάτης της. Όμως, το έκτακτο συνέδριο που πραγματοποιείται για να τροποποιηθεί το καταστατικό και η εκλογή του νέου προέδρου να γίνει από τη βάση του κόμματος, αλλά και η απόσυρση της υποψηφιότητας του Δημήτρη Αβραμόπουλου και η στήριξή του στον Σαμαρά, ανατρέπουν τα δεδομένα. «Παρασύρθηκε, τα παιδιά της τής είπαν να πάει από τη βάση και οι συνεργάτες της τής είπαν να μην το δεχθεί», θυμάται άλλος.

Ακολουθεί μια ιδιαίτερα βαριά περίοδος για την ίδια. Η κόντρα της με τον Σαμαρά βαθαίνει όταν υπερψηφίζει το πρώτο μνημόνιο και διαγράφεται από τη Νέα Δημοκρατία. Ιδρύει το κόμμα Δημοκρατική Συμμαχία, που όμως έχει βραχύ βίο. Γίνεται προσπάθεια να ενώσει δυνάμεις με τη Δράση του Στέφανου Μάνου, όμως τελικά το εγχείρημα δεν προχωράει. «Ο Στέφανος δεν μπορούσε να αποδεχθεί ότι μια γυναίκα, και μάλιστα νεότερή του, θα είχε καθοριστική πολιτική θέση», έχει πει η ίδια σε συνεργάτες της. Η Δημοκρατική Συμμαχία μένει εκτός Βουλής στις εκλογές του Μαΐου του 2012 και ενόψει των εκλογών του Ιουνίου εντάσσεται ξανά στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, ως επικεφαλής του Επικρατείας. Στελέχη του κόμματός της σημειώνουν ότι αν το 2012 έμπαιναν μαζί με τον Μάνο στη Βουλή ως αυτόνομος πόλος που θα συνεργαζόταν με τη Νέα Δημοκρατία, τα πράγματα θα είχαν εξελιχθεί αρκετά διαφορετικά στη μνημονιακή περίοδο. Η πικρία ότι ο Σαμαράς τη διέγραψε λόγω μνημονίου και λίγο μετά ψήφισε και ο ίδιος το δεύτερο μνημόνιο, ως εταίρος στην κυβέρνηση Παπαδήμου, παρέμεινε και υπενθυμίζεται σε κάθε ευκαιρία.

Η ίδια θεωρεί ότι το φύλο της έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στην πολιτική της καριέρα. «Υπήρξαν συμμαχίες που δεν είχαν άλλη λογική εκτός από το ότι είμαι γυναίκα, άρα δεν πρέπει να προχωρήσω, γεγονός το οποίο κανένας επισήμως δεν θα παραδεχθεί. Απλώς θα το βγάλει στον δρόμο με διάφορα σχόλια, από τα γνωστά “πολύ ωραία τα σκουλαρίκια σου” μέχρι την πρόσφατη προσφώνηση ως “πεθερά της κοινοβουλευτικής ομάδας” και πολύ χειρότερα», αναφέρει σε συνεργάτες της. «Πρόκειται για τον φαρισαϊσμό και την υποκρισία της πολιτικής».

«Δεν είμαι προϊόν του»

Μετά την παραίτηση Σαμαρά το 2015, η Μπακογιάννη σκέφτεται να κάνει μια νέα προσπάθεια για την ηγεσία του κόμματος, όμως τελικά την προλαβαίνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Κρίνοντας εκ των υστέρων, η Μπακογιάννη έχει καταλήξει πως τελικά ο Μητσοτάκης το ήθελε παραπάνω και ήταν η δική του ώρα. «Εγώ ήμουν λαβωμένη από την προηγούμενη εσωκομματική μάχη και μάλλον δεν ήμουν έτοιμη για τέτοια μάχη, γι’ αυτό και το σκεφτόμουν περισσότερο».

Την επόμενη χρονιά ο Μητσοτάκης, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και εν αναμονή πρωθυπουργός, σε συνέντευξή του στην «Κ» ξεκαθαρίζει πως δεν θα περιλαμβάνεται κανένα μέλος της οικογένειάς του στο υπουργικό συμβούλιο. «Ξέρω ότι αυτό είναι σκληρό και ίσως άδικο, ειδικά για την Ντόρα που έχει προσφέρει πολλά στην παράταξη και κανείς δεν αμφισβητεί τις ικανότητές της. Είναι όμως επιβεβλημένο σε αυτή τη συγκυρία, στο πλαίσιο της αποστολής που έχω αναλάβει», λέει.

Θεωρεί ότι το φύλο της έχει παίξει ρόλο στην καριέρα της. «Υπήρξαν συμμαχίες που δεν είχαν άλλη λογική εκτός από το ότι είμαι γυναίκα, άρα δεν πρέπει να προχωρήσω», αναφέρει σε συνεργάτες της.

Η απόφαση αυτή πλήγωσε και εξακολουθεί να στενοχωρεί την Μπακογιάννη, όπως έχει πει σε συνεργάτες της. «Όχι γιατί δεν έχει δικαίωμα· είναι δικαίωμα του κάθε πρωθυπουργού να επιλέγει τους υπουργούς του. Η δικαιολογία ήταν αυτό που με ενόχλησε, γιατί ήταν σαν να ακύρωνε την πορεία πολλών ετών. Δεν είμαι προϊόν του Κυριάκου». Θυμίζει άλλωστε πως έχει εκλεγεί σε τρεις εντελώς διαφορετικές εκλογικές περιφέρειες – την πιο αστική Α΄ Αθηνών, την Ευρυτανία και τα Χανιά. «Μπορεί να του έλεγαν “γιατί κάνεις την Ντόρα υπουργό, που είναι σαν την Κρουέλα ντε Βιλ;”· όμως κανείς δεν θα του έλεγε ότι “την κάνεις επειδή είναι αδελφή σου”». Η απόφαση την τάραξε, αλλά βρήκε γρήγορα τις ισορροπίες της ως επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας και αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, καθώς και με την κοινοβουλευτική παρουσία της στα Χανιά.

Στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, που ακολούθησε τη δήλωση που την απέκλειε από τα υπουργικά αξιώματα, επιχειρείται αναθέρμανση των δεσμών με τον Μητσοτάκη, με την Μπακογιάννη να γνωρίζει μια εξαιρετικά θερμή υποδοχή από τους συνέδρους και να κάνει μια ενωτική ομιλία, τονίζοντας πως δεν υπάρχει μεγαλύτερος τίτλος τιμής από αυτόν του βουλευτή.

Τελευταία θητεία;

Όπως λένε κάποιοι συνεργάτες της, οι σχέσεις της με τον αδελφό της, αλλά κυρίως με το περιβάλλον του, είναι πότε τυπικές, πότε κακές. Πάντως, η ίδια θεωρεί ότι μάλλον έχει δοθεί παραπάνω δημοσιότητα στις πρόσφατες δηλώσεις της, και κυρίως στην αναφορά του πρωθυπουργού στο υπουργικό συμβούλιο, και επισημαίνει ότι «είναι αυτονόητο άλλωστε ότι ο πρωθυπουργός κρίνει τους υπουργούς του». «Είναι δύσκολο να μου προσάψει κανείς ότι δεν δίνω τη μάχη για τη Νέα Δημοκρατία. Τώρα, αν δεν με χωνεύει κάποιος, θα το αντέξω», λέει χαρακτηριστικά.

Θεωρεί ότι τελικά το μήνυμα έφθασε σε διάφορους αποδέκτες και τονίζει πως πρέπει να υιοθετηθεί ένα πιο σεμνό και ταπεινό ύφος, καθώς ο κόσμος είναι πολύ πιεσμένος, ευαίσθητος και παρακολουθεί τη ζωή των πολιτικών με μεγεθυντικό φακό. Όσον αφορά το γιατί υπάρχουν τόσο πολλά φάλτσα τελευταία, παρατηρεί πως η προεκλογική περίοδος δημιουργεί μεγάλο άγχος και οδηγεί σε προσπάθεια υπερπροβολής και υπερδραστηριότητας. Αυτό μπορεί να λειτουργεί θετικά, όμως από την άλλη υπάρχουν και πολλά άτσαλα λάθη στην προσπάθεια του καθενός να γυρίσει ένα βίντεο ενάμισι λεπτού για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που να αναπαραχθεί μαζικά.

Όμως τονίζει σε κάθε ευκαιρία ότι θεωρεί την πρωθυπουργία Μητσοτάκη ιδιαιτέρως επιτυχημένη, με θεαματικά αποτελέσματα στον τομέα της φορολογίας, αλλά και πολιτικές στους τομείς της άμυνας και της εξωτερικής πολιτικής που ήθελαν αρκετό θάρρος και είναι στη σωστή κατεύθυνση. «Αν εγώ έχω επιβιώσει τόσα χρόνια με και χωρίς θέσεις και αξιώματα, είναι επειδή δεν γίνομαι ανεμοδούρα και δεν αλλάζω γνώμη», λέει η ίδια σε συνεργάτες της, και θεωρεί ότι και ο Μητσοτάκης δεν θα αλλάξει στάση και δεν θα κάνει φάλτσα στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, παρά την πίεση από το κυοφορούμενο κόμμα Σαμαρά. Προβλέπει ότι ο Σαμαράς σε κάθε περίπτωση θα κάνει ζημιά στη Νέα Δημοκρατία –μένει να φανεί πόσο σημαντική– παρότι πιστεύει ότι ο πρώην πρωθυπουργός είναι σε περιδίνηση και δεν έχει κατ’ ουσίαν ατζέντα. Είναι όλο «ένα θυμικό, ένα γινάτι» και, όπως λέει σε συνεργάτες της, «το “απλώς θέλω να κάνω ζημιά στον Μητσοτάκη” δεν είναι επαρκής λόγος για να κάνεις κόμμα».

Αντίδοτο στην υπεροψία;

Αν όντως υπάρχει πρόβλημα ύφους στην κυβέρνηση, αν εκπέμπει αλαζονεία, θα μπορούσε να την αντισταθμίσει η αρχαιότερη, πλέον, γόνος της δυναστείας Μητσοτάκη; Θα ήταν το αντίδοτο στην υπεροψία η Ντόρα – όπως ισχυρίζονται όσοι τη φαντάζονταν στο Επικρατείας, υποψήφια δηλαδή χωρίς περιορισμούς προεκλογικών τηλεοπτικών εμφανίσεων;

Η ίδια πάντως φέρεται να μην έχει αποκλείσει ακόμη και το ενδεχόμενο της απόσυρσής της. Δεν έχει αποφασίσει αν θα είναι ξανά υποψήφια – θέτοντας έτσι εμμέσως και το δίλημμα αν τη Ν.Δ. συμφέρει «λίγη Ντόρα» ή «καθόλου Ντόρα», σε μια συγκυρία που το κόμμα επιχειρεί να διατηρήσει το κεντρώο ακροατήριο.

Στις ιδιότητές της, που δεν χωρούν σε μία κάρτα, θα προστεθεί σύντομα και εκείνη της συγγραφέως. Από την εποχή της καραντίνας έχει αρχίσει να γράφει την αυτοβιογραφία της. Το βιβλίο, που απλώνεται ήδη σε 680 σελίδες, δεν θα αργήσει. Μπορεί και να κυκλοφορήσει μέσα στον Νοέμβριο. Μπορεί το τελευταίο του κεφάλαιο να γραφτεί αλλιώς, αν το χέρι που θα το ολοκληρώσει είναι χειραφετημένο από προεκλογικές σκοπιμότητες.

Πηγή: Καθημερινή

-------------------------------------------------------------------

 

Η Νεκταρία Σταμούλη είναι αρχισυντάκτρια της αγγλόφωνης έκδοσης της εφημερίδας «Η Καθημερινή». Επίσης είναι ανταποκρίτρια για τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου στο POLITICO Europe, ενώ καλύπτει θέματα εξωτερικής πολιτικής στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Από το 2021 είναι πρόεδρος στην Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου. Προηγουμένως εργαζόταν ως ανταποκρίτρια της περιοχής για την εφημερίδα The Wall Street Journal και το πρακτορείο Dow Jones Newswires.