Γράφει ο
Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Ήταν μια εποχή θεσπέσια. Από τα μπαλκόνια όλης της Ελλάδας, ένας τύπος βαρυλέκανος, παραμυθάς και επηρμένος, έστελνε σπίτι της τη Μέρκελ κι έκανε πράξη τις φαντασιώσεις του για τις… αγορές. «Θα τους παίζουμε τα κλαρίνα κι εκείνες θα χορεύουν», φώναζε.
Μαζί
του ήταν κι ένας παλιός της Άννας -λέμε τώρα- που είχε πάθει μανία
καταδιώξεως με το Ζάππειο κι έλεγε ένα σωρό μακακίες. Τότε μαζεύονταν δυο για
δηλωτή.
Ξάφνου,
μπουκάρισε
στο δωμάτιο ένας χοντρός που του άρεσε να παίζει με στρατιωτάκια κι ένας άλλος με
ξυρισμένο κεφάλι, που τον ενοχλούσαν τα δυο «νι» του ονόματός του. Ήταν κι ένας
άλλος που άκουγε το όνομα του Πούτιν και γονάτιζε ευλαβικά σαν να περνούσε η
εικόνα του Παΐσιου … Όλοι αυτοί νόμιζαν ότι κυβερνούν την υφήλιο…
Η Ελλάδα χρωστούσε παντού. Από τις χώρες όλου του κόσμου, μέχρι και της Μιχαλούς. Κι οι περισσότεροι …απειλάγανε ότι θα φύγουν από το ευρώ και θα κάνουν
την υφήλιο … μνι καπέλο… Κι ήταν και κάτι μπουτούδες στο Σύνταγμα που τα άκουγαν όλα αυτά και χόρευαν… Τσάμικο ήταν, καλαματιανό ήταν; Αδιευκρίνιστο. Πιο πολύ με χορό του Ζαλόγγου έμοιαζε, αλλά δεν το ήξεραν.Όλων, ήταν σηκωμένο το
σοσιαλιστικό φρόνημα. Ειδικά στις ουρές έξω από τις κλειστές τράπεζες με τα
άδεια ΑΤΜ! Και δώστου αγχόνες για τους μερκελιστές και τους ταγματασφαλίτες… Και
να μακακίες στους επαναστατημένους πληβείους… Και παραμύθια… Κι όνειρα με τις ορδές
των μπολσεβίκων να κρεμάνε τους άτιμους της Novartis…
Να κι οι κουκουλοφόροι μάρτυρες. Να κι οι ανοιχτές φυλακές να βγουν τα
μπουμπούκια που ψήφισαν με ποσοστά Αλία τον βαρυλέκανο..
Κι
ο Νικολάς, φίλος κι αδελφός! Εκεί στη γη της Νότιας Αμερικής και των
επαναστάσεων. Που είχε πολύ πετρέλαιο, μα δεν είχε χαρτί υγείας! Κι ο βαρυλέκανος
βρήκε τη νέα γη που αναζητούσε. Θα δίναμε στον Νικολά αγγούρια και λοιπά
εδώδιμα και θα μας… έδωνε πετρέλαιο! Θα μας έπνιγε στο πετρέλαιο… Θα μας έφτανε
να …δώνουμε και στο Κατάρ…
Και
δώστου χορούς οι μπουτούδες… Ίσως για να μην
ακούγονται οι κραυγές εκείνων των πέντε γυναικών στην πρεσβεία του Νικολάς, στην
οδό Αγίας Παρασκευής στο Χαλάνδρι, που ο σύντροφος πρέσβης τους την έπεσε
σεξουαλικά! Κι όταν το κατάγγειλαν απολύθηκαν… Υπό τους ήχους της σιωπής του βαρυλέκανου
…επαναστάτη…
Ναι,
οι ημέτεροι επαναστάτες σιώπησαν. Πέντε γυναίκες ξευτιλίστηκαν από τον
πρέσβη του Νικολά, αλλά οι δικοί μας δεν άκουσαν τίποτα. Μάλλον επειδή είχαν το
νου τους στο χαρτί υγείας που έλειπε από το Καράκας…
Πάντως,
τότε, βούιζε η πιάτσα
ότι στη γη της Ρεάλ και της Μπαρτσελόνα, έκαναν μεταγραφές οι Ποδέμος, με πολλά
Μπολιβάρ για να… επαναστατήσουν… Αλλά αυτά τα διέδιδαν οι κακοί
νεοφιλελεύθεροι…
Για
την ιστορία, ούτε εδώ έστειλε πετρέλαιο ο Νικολάς, ο Μαδούρος, ο δικτάτορας φίλος
του βαρυλέκανου παραμυθά. Κι έτσι χάθηκε η ευκαιρία να γίνει η Ελλάδα κι η
Μεσόγειος… Βενεζουέλα, όπως μας υπόσχονταν…
Πάντως,
ο Άδωνις, που είναι σαφές ότι υποβλέπει και …φθονάει τον βαρυλέκανο, λέει ότι ο
ημέτερος σοσιαλισμός τα πήρε… Προφανώς από …κομμουνιστική αλληλεγγύη… Ή
για να πάρει χαρτί υγείας και να το στείλει στο Καράκας…
Ουφ,
τι
θυμηθήκαμε πάλι…

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου