Ήττα της λογικής!

 Η Νέα Δημοκρατία έχασε πανηγυρικά και ο αρχηγός της κατάφερε να την καταστήσει σχεδόν ισοδύναμη με το ΣΥΡΙΖΑ.

Το ΠαΣοΚ συνετρίβη και έφτασε στα ιστορικά του ποσοστά του 1974!

Οι φωνές λογικής των φιλελεύθερων δυνάμεων κατακερματισμένες και καταπιεσμένες από τις αρχηγικές σκοπιμότητες έστειλαν

Τι ακούσαμε, τι δεν ακούσαμε…

Λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι πιο κρίσιμες κάλπες των τελευταίων πενήντα χρόνων, είναι ολοφάνερο ότι οι δυνάμεις της ουτοπίας και του λαϊκισμού έχουν σαφές προβάδισμα.

Τόσο η αδυναμία των λεγομένων κομμάτων εξουσίας, όσο και η ολοφάνερη ανεπάρκεια των ηγετών τους, σε συνδυασμό με την ελλιπή παιδεία μεγάλου μέρους του εκλογικού σώματος και την γαλούχησή του στα εύκολα, πιθανότατα θα βάλουν τον τόπο σε μεγάλες περιπέτειες.

Δεν έχουμε διάθεση να γίνουμε μάντεις κακών αλλά οι κραυγές και τα αναθέματα φαίνεται ότι

Οι τρεις δρόμοι μας

Γράφει ο Κωστής Χατζηδάκης

Οι εκλογές της Κυριακής είναι μια ιστορική στιγμή.

Έχουμε τρεις δρόμους μπροστά μας:

Ο πρώτος είναι αυτός που ακολούθησε τα τελευταία χρόνια το ΠΑΣΟΚ.  Δεν νομίζω ότι έχει κάποιο νόημα να επιμείνουμε σε αυτόν.

Βιώνουμε ήδη τη δραματική επιδείνωση της κατάστασης.

Το παραδέχονται άλλωστε και οι περισσότεροι παλιοί του οπαδοί.

Ο δεύτερος είναι τα

Οι βλαβερές συνέπειες του λαϊκισμού

Γράφει

ο Πάσχος Μανδραβέλης

Και άντε να κάνουμε την κ. Αλέκα Παπαρήγα πρωθυπουργό.

Υπουργό Οικονομικών έχει κάποιον να μάς προτείνει ο κ. Αλέξης Τσίπρας;

Μήπως να είναι ο κ. Παναγιώτης Λαφαζάνης έτσι ώστε το ανέκδοτο περί τριετούς στάσης πληρωμών να ολοκληρωθεί;

Μπορεί να φταίει το δημοσκοπικό φούσκωμα των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να είναι και ιδέα μας, αλλά αν κάποιος παρακολουθήσει τον τελευταίο καιρό τον κ. Αλέξη Τσίπρα θα διαπιστώσει αμετροέπεια και ύφος αγέρωχο.

Όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει: παίρνει την εντολή και δεν

Η διάλυση της κραταιάς κεντροδεξιάς

Γράφει
ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος

Πολύ δύσκολα θα φανταζόταν κανείς πως θα έφθανε στιγμή που σε μια εκλογική αναμέτρηση ο χώρος τη Κεντροδεξιάς θα ήταν χωρισμένος σε τουλάχιστον τέσσαρα κομμάτια.
Το κακό ξεκίνησε, κατά τη γνώμη μου, μετά την αποχώρηση Μητσοτάκη από την ηγεσία της παράταξης. Ο χώρος ξαναγύρισε στην εποχή των διάσπαρτων βαρονιών με συνεκτικό κρίκο την επιδίωξη νομής της εξουσίας. Και με μοχλό τον

Περί φωτογραφιών και ΣΥΡΙΖΑ

«Με τις φωτογραφίες τους που δημοσιεύθηκαν, προσβάλλεται η ανθρώπινη αξιοπρέπειά τους και το ιατρικό απόρρητο», φώναζε σε τηλεοπτική εκπομπή μια δικηγόρος, υποψήφια του ΣΥΡΙΖΑ, αναφερόμενη στη γνωστή ιστορία με τις οροθετικές ιερόδουλες που εκδίδονταν χωρίς προφυλάξεις.

Οι κραυγές, πέραν της θεμιτής προστασίας των ιερόδουλων, είχαν στόχο και τις δικαστικές αρχές που επέτρεψαν τη δημοσίευση των φωτογραφιών, με

Η έντιμη επιλογή ενός σκεπτόμενου πολίτη

Πρώτη φορά στην μεταπολιτευτική Ελλάδα, τρεις ημέρες πριν τις πιο κρίσιμες εκλογές το πολιτικό τοπίο παραμένει τόσο θολό.

Ο λαϊκισμός έχει κάνει καλά τη δουλειά του, τα ΜΜΕ –ως συνήθως- έχουν μπερδέψει πιο πολύ την κοινωνία, ενώ το κυνήγι της ουτοπίας, όπως φαίνεται από τις δημοσκοπήσεις, δεν αφήνει αδιάφορους κάποιους συμπατριώτες μας.

Όμως, οι εκλογές δεν είναι μέθοδος ψυχανάλυσης, ούτε ψυχοθεραπείας.

Κι ο τόπος δεν έχει περιθώρια για πειράματα.

Το δίλημμα

Η αγωνία για τα εισοδήματα

Γράφει
ο Πάσχος Μανδραβέλης

Κάποιος κυνικός θα έλεγε ότι στο μόνο μέρος που τα εισοδήματα προηγούνται της παραγωγής είναι στο λεξικό.
Εκτός αν επισκεπτόταν την προεκλογική Ελλάδα.
Εδώ θα έβλεπε ότι τα εισοδήματα ούτε προηγούνται ούτε έπονται της παραγωγής. Παίζουν εν ου παικτοίς.
Για τα εισοδήματα ρωτούν, με εκείνη τη θεατρική αγωνία, οι τηλεπαρουσιαστές: «Θα κόψετε κι άλλο τα εισοδήματα των εργαζομένων και των συνταξιούχων, κύριε πρόεδρε;».
Για τα εισοδήματα απαντούν οι κύριοι πρόεδροι: «Με ρωτούν αν

10+1 λόγοι για να ψηφίσεις το Στέφανο Μάνο και τη Δράση. Προπαντός όμως το Μάνο.

Τα παρακάτω είναι οι συνήθεις δικαιολογίες που έχω λάβει από «αδιάβαστους» ψηφοφόρους, ως αντεπιχειρήματα και δικαιολογίες για την άγνοιά του για τον Στέφανο Μάνο.
Είναι η μικρή μου συνεισφορά προς τη Δράση, το μικρό αυτό κόμμα, με τους σκεπτόμενους, νέους στην πολιτική, ανθρώπους.
Είναι η μικρή ομάδα ανθρώπων που με κάνει και είμαι αισιόδοξος.
Είχα ονομάσει αρχικά το κείμενο ως «10+1 λόγοι για να μην ψηφίσεις το Στέφανο Μάνο και τη Δράση. Προπαντός όμως το Μάνο».
Τον άλλαξα όμως γιατί μερικοί μπορεί να μπερδευτούν, άθελά τους.
Το κείμενο αυτό είναι μια ξερή παράθεση γεγονότων που έχω πάρει από διάφορες πηγές, τις οποίες και έχω συγκεντρώσει.
Αν θέλετε να διαβάσετε ωραία κειμενάκια με ωραία λογάκια γεμάτα

Μεταρρυθμιστές, τώρα!

Γράφει
ο Αρίστος Δοξιάδης

«Μα καλά, έγραψες τρία κείμενα για μεταρρυθμίσεις, δέκα μέρες πριν τις εκλογές; Ποιός ενδιαφέρεται για μεταρρυθμίσεις τώρα;
Αυτό νομίζεις ότι παίζει την Κυριακή;
Εδώ δεν ξέρουμε αν θα έχουμε κυβέρνηση, αν θα φαλιρίσουν τράπεζες, αν θα υπάρχουν φάρμακα, αν θα μείνουμε στο ευρώ, αν θα καεί η Αθήνα, και εσύ γράφεις για το ταμείο των δημοσιογράφων;
Κανένας δεν ψηφίζει πρόγραμμα σε αυτές τις εκλογές»  είπε μια φίλη.
Έχει, σχεδόν, δίκιο. Οι περισσότεροι δεν ψηφίζουν πρόγραμμα. Ίσως ούτε καν