Ο Βασιλιάς απέθανε, ζήτω η δημοκρατία

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Πολύς ο λόγος τις τελευταίες ημέρες για το πού θα ταφεί και πώς θα ταφεί ο βασιλιάς Κωνσταντίνος. Πολύς ο λόγος κι αν έπραξε σωστά η κυβέρνηση που δεν θα ταφεί σήμερα με τιμές αρχηγού κράτους. Έδωσε την ευκαιρία σε διάφορους ακροδεξιούς «στρατόκαυλους» να υβρίζουν τη δημοκρατία, να γράφουν για «αρρωστημένο ψυχισμό» του …Μητσοτάκη και διάφορες τέτοιες φαιδρότητες.  Κάποιοι άλλοι, της ίδιας ακροδεξιάς συνομοταξίας, γράφουν ότι

Ο συνωμότης Κωνσταντίνος Β΄ & η «επιχείρηση» δολοφονίας του Καραμανλή

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Λίγες ώρες πριν την ταφή του τελευταίου βασιλιά και με δεδομένη την πεποίθησή μας,  ότι κακώς δεν θα κηδευθεί με τιμές αρχηγού κράτους, αφού ιστορικά υπήρξε τέτοιος, δεν πρέπει να λησμονάμε πόσο άσχημο ρόλο διαδραμάτισε ο εκλιπών στα πολιτικά δρώμενα της χώρας.

Ξέρετε κάτι; Ο Κωνσταντίνος Β’, δεν εγκλημάτησε εις βάρος της δημοκρατίας με την όλη στάση του απέναντι στον αιρετό πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου. Έκανε

Αριστερές εμμονές & Δεξιά ενοχικά σύνδρομα

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Είχαμε δεν είχαμε διχαστήκαμε πάλι, ακόμη και για τον θάνατο ενός ανθρώπου, έστω κι αν αυτός ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Ελλάδας. Χάλασε ο κόσμος στα social media αναφορικά με το αν πρέπει ή όχι να ταφεί με τιμές αρχηγού κράτους ο Κωνσταντίνος ή αν πρέπει να ταφεί ή όχι δημοσία δαπάνη. Κι αν η αντιπολίτευση έχει τις δικές της εμμονές και συμπλέγματα, ουδείς μπορεί να κατανοήσει για ποιον λόγο η κυβέρνηση σύρθηκε πίσω της και αποφάσισε να μη τιμηθεί ο Κωνσταντίνος, όπως επιτάσσει η λογική μα και οι νόμοι.

Τι θα συνέβαινε δηλαδή, αν η σωρός του Κωνσταντίνου ετίθετο

Έσχατος και μοιραίος

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Με το θάνατο του βασιλιά Κωνσταντίνου, κλείνει ο κύκλος μοναρχών στην Ελλάδα που ξεκίνησε από τον Όθωνα και τέλειωσε με την έκπτωση του Κωνσταντίνου B’, το 1974. Κλείνει ένας ιστορικός κύκλος γεμάτος γεγονότα. Μ’ ένα κράτος που ουσιαστικά ήταν η Πελοπόννησος και σήμερα συνορεύει με τα Βαλκάνια, την Τουρκία, την Μεσόγειο, την Αδριατική.

Το παλάτι, δεν υπάρχει πια ιστορική αμφιβολία,

Περί της παρακολούθησης Καϊλή

Γράφει ο Μιχάλης Δεμερτζής

 

Την εβδομάδα που πέρασε, στα πλαίσια της γνωστής υπόθεσης χρηματισμού ευρωβουλευτών από το Κατάρ, μάθαμε ότι η βελγική αστυνομία, σεβόμενη την βουλευτική ασυλία της κ. Καϊλή, έφτασε στην σύλληψή της χωρίς να παρακολουθεί το κινητό της τηλέφωνο. Αυτή η «αποκάλυψη» έγινε αφορμή εδώ, στη χώρα μας, ώστε να ξεσπαθώσουν οι πολέμιοι της κυβέρνησης που ισχυρίζονται ότι είναι απαράδεκτο να παρακολουθούνται από την ΕΥΠ πολιτικά πρόσωπα.

Ωστόσο, στο μέτρο που ενδιαφέρεται κανείς για τα ατομικά δικαιώματα των

Και… νεωκόρος για τις ψήφους

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Α. Πάντα ο Αλέξης Τσίπρας ήταν ο πολιτικός «κουτσαβάκι», εκείνος που όλα τα «έσφαζε», όλα τα «μαχαίρωνε», εκείνος στο οποίο θα στέκονταν όλοι προσοχή, θα έσκιζε συμφωνίες, θα γινόταν σολίστ κρουστών παγκοσμίως και θα δίδασκε πολιτική. Μόνο τον μικρομεγαλισμό του «μάθε μπαλίτσα από τον άρχοντα» δεν εκστόμισε ακόμη.

Στην αρχή που ο κόσμος δεν ήξερε, πολλά εξ όσων έλεγε κι έταζε, θεωρήθηκαν ριζοσπαστικά. Κι ας μην

Η αναμονή της «ομπρέλας», ο διχασμός στο ΠαΣοΚ & οι ονειροπόλοι στη ΝΔ

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Πλησιάζοντας στην τελική ευθεία πριν τις κάλπες, να κάνουμε μια στάση και να συζητήσουμε τι συμβαίνει στο εσωτερικό των κομμάτων, πίσω από τις βαριές πόρτες των γραφείων κι ενίοτε και κάτω από το χαλί.

Στον ΣΥΡΙΖΑ επί παραδείγματι , οι παλιοί βρίσκονται σε συνεχή αναβρασμό, σχεδόν παραγκωνισμένοι από τους πασοκογενείς και δεν είναι υπερβολή να γραφεί ότι «βράζουν» από θυμό, αν όχι από οργή.

Η επιλογή της Τσαπανίδου ως εκπροσώπου Τύπου, είναι

Καλή χρονιά, με νίκη για την Ουκρανία

 Γράφει ο Μιχάλης Δεμερτζής

Δεδομένου ότι το μεγαλύτερο γεγονός του 2022 είναι ο πόλεμος στην Ουκρανία, η ευχή για «παγκόσμια ειρήνη» αυτές τις ημέρες δεν είναι πλέον το γνωστό κλισέ από τα καλλιστεία της δεκαετίας του ‘90. Το ακούμε πια παντού, από τα γιορτινά τραπέζια των απλών ανθρώπων έως τις δηλώσεις πολιτικών ηγετών.

Με δυο λόγια, ο κόσμος για το 2023 θέλει ειρήνη, τι πιο λογικό; Το πραγματικό ερώτημα

Της Πόπης

 Ένα αποκαλυπτικό χρονογράφημα του Νίκου Γ. Σακελλαρόπουλου, αναφορικά με το πώς επελέγη η Πόπη Τσαπανίδου εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Τον τελευταίο καιρό όλοι γνώριζαν ότι δεν θ’ αργήσει η στιγμή που θ’ αντικατασταθεί ο Νάσος Ηλιόπουλος, από τη θέση του εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ.  Μόλις είχε κυκλοφορήσει η συγκεκριμένη φημολογία, πολλοί ήταν εκείνοι που τα έβαψαν μαύρα, αφού ο Νάσος Ηλιόπουλος –αποκαλούμενος κι άχαστος- αποτελούσε μια ιδιότυπη πολιτική περσόνα, Όμως, έτσι είναι η ζωή και πώς να την αλλάξεις…

Η ονοματολογία που ακολούθησε… ακατάσχετη. Ο καθείς είχε κι από μια έγκυρη πληροφορία.

Άλλος έλεγε, εμπιστευτικά πάντα, ότι

Ο Πύρρος της Χιμάρας, της Ελλάδας και όλων μας

 Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Όταν αποφάσισα να γράψω για τον Πύρρο Δήμα, με αφορμή την επίσκεψη/επιστροφή του στη Χιμάρα, μαζί με τον Κυριακό Μητσοτάκη, σκέφτηκα ότι έχουν περάσει δεκαετίες από εκείνη την πρώτη γνωριμία μας, κάπου στη Νέα Σμύρνη. Έχει σταθεί χωρίς μπάρα και κιλά σε παρουσιάσεις βιβλίων μου, έχω βιώσει μαζί του αγωνίες, πόνους προπόνησης, πείνα (εκείνος δηλαδή που έπρεπε να χάνει κιλά), συγκίνηση… Έχω ακούσει για εκείνον χιλιάδες επαίνους από το στόμα του κορυφαίου ειδικού, Χρήστου Ιακώβου.

Να πω την αλήθεια, τη μεγαλύτερη συγκίνηση, μέχρι βαθμού αμηχανίας, την ένιωσα μετά