Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

Οι εκλογές είναι ευκαιρία

Γράφει
ο Κυριάκος Μητσοτάκης

Ο ​​Αλέξης Τσίπρας προκήρυξε εθνικές εκλογές για να δραπετεύσει από τα εσωκομματικά αδιέξοδα που η αλλοπρόσαλλη πολιτική του δημιούργησε. Σε αντίθεση, όμως, με τον Ιανουάριο προσέρχεται σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση τραυματισμένος.
Ο κ. Τσίπρας έχει να αντιμετωπίσει τρία μεγάλα προβλήματα:

Πρώτον,
 το κόμμα του έχει υποστεί μια βίαιη διάσπαση. Ο κ. Λαφαζάνης έχει κάθε
δικαίωμα να ισχυρίζεται ότι αυτός είναι ο πραγματικός θεματοφύλακας της ιδεολογικής παρακαταθήκης του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι βέβαιο ότι οι πρώτες δημοσκοπήσεις θα αποτυπώσουν το μέγεθος της ζημιάς. Το αντιμνημόνιο έχει βαθιές πολιτικές ρίζες. Ο κ. Τσίπρας, εξάλλου, έχει φροντίσει για αυτό. Εάν στο κόμμα του κ. Λαφαζάνη προσκολληθούν και στελέχη με αυτόφωτη δυναμική, όπως η κ. Κωνσταντοπούλου και ο κ. Βαρουφάκης, τότε ένα διψήφιο αποτέλεσμα στις εκλογές δεν θα είναι ανέφικτο.
Δεύτερον, η αδυσώπητη πραγματικότητα, αποτέλεσμα έξι μηνών μνημειώδους ανικανότητας, δεν μπορεί πια να κρυφτεί κάτω από το χαλί. Ο λογαριασμός της πολιτικής ενηλικίωσης του κ. Τσίπρα είναι βαρύς. Εργαζόμενοι χάνουν τις δουλειές τους, υγιείς επιχειρήσεις χρεοκοπούν, συντάξεις κόβονται και φόροι αυξάνονται. Οι πολίτες μπορούν πια να συγκρίνουν αν ήταν καλυτέρα πέρυσι ή φέτος. Ο κ. Τσίπρας εξακολουθεί να απολαμβάνει μιας σχετικά υψηλής δημοτικότητας, αλλά αυτή δεν είναι αρκετή να επισκιάσει την κατάσταση στην πραγματική οικονομία. «It’s the economy, stupid», που έλεγε κι ο Bill Clinton...

T
ρίτον και σημαντικότερον, ο κ. Τσίπρας προσέρχεται στις εκλογές χωρίς αφήγημα. Έχει υπογράψει μνημόνιο και έχει αθετήσει πλήρως τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Είναι προφανώς ακατάλληλος να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα στο οποίο δεν πιστεύει. Είναι ακόμα πιο ακατάλληλος να το επαναδιαπραγματευτεί, καθώς όλοι οι Έλληνες βιώσαμε τα αποτελέσματα της διαπραγματευτικής του δεινότητας. Το να πιστεύουμε ότι κ. Τσίπρας μπορεί να υλοποιήσει με αποτελεσματικότητα ένα φιλελεύθερο μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα είναι η απόλυτη ουτοπία. Πόσο μάλλον όταν ο κ. Τσίπρας δηλώνει ότι, σε περίπτωση που κερδίσει τις εκλογές, θα επιδιώξει πάλι να συμμαχήσει με τον κ. Καμμένο. Αναρωτιέμαι τι τους ενώνει τώρα πια, που δεν μας περισσεύουν μνημόνια για σκίσιμο.
Απέναντι σε έναν κ. Τσίπρα που πελαγοδρομεί, η Νέα Δημοκρατία προσέρχεται σε αυτή την αναμέτρηση με μια ξεκάθαρη στρατηγική. Να διεκδικήσει την πρώτη θέση, έστω και με μία ψήφο διαφορά, για να συγκροτήσει στη συνέχεια ένα ευρύ μέτωπο διακυβέρνησης της χώρας. Στο μέτωπο αυτό πρέπει να συμμετάσχουν όλες οι δυνάμεις που πιστεύουν ότι το τρίτο πρόγραμμα είναι η τελευταία ευκαιρία της χώρας να αποκτήσει επιτέλους μία ανταγωνιστική οικονομία και ένα λειτουργικό κράτος.

Δεν είχα κρύψει την επιθυμία μου να συγκροτηθεί ένα τέτοιο μέτωπο φιλελεύθερου πραγματισμού πριν από τις εκλογές. Από τη στιγμή που αυτό δεν κατέστη εφικτό, θα πρέπει να συγκροτηθεί μετά τις εκλογές. Αλλά για να γίνει αυτό είναι απαραίτητη η νίκη της Νέας Δημοκρατίας, ώστε να καρπωθεί το μπόνους των 50 εδρών. Οι συζητήσεις όμως για τις προϋποθέσεις συγκρότησης ενός τέτοιου μετώπου μπορούν να ξεκινήσουν από τώρα, ώστε να γνωρίζει ο ελληνικός λαός ποιοι και πώς θα τον κυβερνήσουν μετά τις εκλογές.

Προσωπικά, θα έθετα δύο βασικές προϋποθέσεις:

Πρώτον,
 την απαρέγκλιτη εφαρμογή του προγράμματος, ειδικά στο σκέλος των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Μόνο η πιστή εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων δημιουργεί προϋποθέσεις επαναδιαπραγμάτευσης στο δημοσιονομικό σκέλος, κάτι που θεωρώ απαραίτητο για να μειωθεί το ύψος της επιβαλλόμενης φορολογίας.

Δεύτερον,
 και σημαντικότερον, τη στελέχωση της κυβέρνησης, αλλά και του κρατικού μηχανισμού, με αξιοκρατικά κριτήρια, μακριά από ισορροπίες και μικροκομματικές διευθετήσεις. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι στο πολιτικό οικοσύστημα των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων υπάρχει πληθώρα στελεχών, κοινοβουλευτικών και μη, που έχουν τις ικανότητες και τη διάθεση να συνδράμουν την εθνική προσπάθεια ανάταξης της χώρας. Στους φραπέδες και τη λούμπεν γραφικότητα μπορούμε να αντιπαραθέσουμε τεχνοκρατική επάρκεια αλλά και πολιτικό θάρρος.

Ο κ. Τσίπρας έχει δίκιο να λέει ότι κάθε εκλογή δίνει την ευκαιρία στους πολίτες να πάρουν τις τύχες στα χέρια τους. Η μεγάλη διαφορά από τον περασμένο Ιανουάριο είναι ότι τώρα πια τα παραμύθια τελείωσαν.

Κι ο κ. Τσίπρας καλέιται να παίξει μπάλα στο γήπεδο του ρεαλισμού, που δεν είναι καθόλου, μα καθόλου οικείο….

2 σχόλια:

  1. Πολύ σωστά η αντιπολίτευση λέει αυτά που λέει για τον Τσίπρα. Εκεί όμως που κρίνεται είναι στο τι έκανε όταν ήταν κυβένηση και τι κάνει και τώρα που πάμε για εκλογές.
    Ο κ. Μεϊμαράκης έλεγε ότι κάθε βδομάδα αβεβαιότητας κοστίζει στην οικονομία περισσότερο από μισό δις και τώρα καμαρώνει που πήγε τις εκλογές μια βδομάδα πίσω. Εδώ βάζει το συμφέρον του κόμματος πάνω από το εθνικό. Κρατάει ακόμα την εντολή για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Αυτό ξεπερνά κάθε όριο λογικής και πολιτικής αξιοπρέπειας. Ελπίζει να πείσει τον Λαφαζάνη, το ΚΚΕ, την ΧΑ και τον Καμμένο να κάνουν μαζί τι? συμμορία?

    Οι δήθεν συνταγματικές παρατυπίες είναι αστείοι ισχυρισμοί. Θεωρεί την Ζωή φύλακα-άγγελο της συνταγματικής τάξης ("Ξέρω ότι εσείς θα προσπαθήσετε να διαφυλάξετε τη συνταγματική τάξη"!!! Ο καθένας όμως ξέρει ότι η "τυπικότητα" της Ζωής ήταν κωλυσιεργία για να αποτρέψει την ψήφιση του νέου Μνημονιου και τώρα να πολεμήσει τον Τσίπρα; γενικά να μας βάλει στο μονόδρομο της δραχμής.
    Michael Pazianas

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στα όσα γράφετε για τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ προσυπογράφω.
    Όμως για να έχει ελπίδες η ΝΔ να διεκδικήσει ξανά την εξουσία δεν θα έπρεπε να κάνει την αυτοκριτική της; Είναι δυνατόν να έχετε την κυβέρνηση Καραμανλή στο απυρόβλητο και να ζητάτε απ' τον ελληνικό λαό να σας ακολουθήσει; Είναι δυνατόν να μην μιλάτε καν για τα Ζάππεια και τον πρώτο αντιμνημονιακό που ήταν ο Σαμαράς και να εγκαλείτε τον Τσίπρα για κωλοτούμπα;
    Τι το φιλελεύθερο είχε η προηγούμενη κυβέρνησή σας κε Μηυσοτάκη; Τους φόρους επί φόρων ως ισοδύναμα σε μεταρρυθμιστικά μέτρα που έθιγαν τους πελάτες σας εσείς πρώτοι καθιερώσατε.
    Απολογηθείτε πρώτα γι αυτά, διώξτε όσα παλαιοκομματικά στελέχη έχετε (και είναι πολλά) ή φτιάξτε νέο φιλελεύθερο κόμμα και μετά ελάτε να ζητήσετε τη ψήφο μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή