Ενότητα ή Εμφύλιος;

Γράφει

 ο Άρης Παπαχρήστου

Μία εποχή τέλειωσε.

Μία καινούργια αρχίζει.

Η αρχή συνοδεύεται με πόνους πολλούς.

Οι ωφελημένοι της προηγούμενης εποχής, πολεμούν να διατηρήσουν όσο περισσότερα προνόμια μπορούν.

Άλλοι επιθυμούν την αλλαγή και θέλουν να προχωρήσει.

Η αδυσώπητη αλήθεια είναι ότι το χρήμα είναι πεπερασμένο και πρέπει να μοιρασθεί κατά κάποιον τρόπο.

Το πόσο χρήμα είναι διαθέσιμο, δυστυχώς, δεν είναι

Γίνεται μεγάλη κεντροδεξιά με ηγέτη τον Σαμαρά;

Το ερώτημα του τίτλου είναι ασφαλώς αναγκαίο μετά την πρόσκληση του προέδρου του κόμματος που πολύ λίγο έχει σχέση με εκείνο που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Μπορεί ο άνθρωπος που κατέστησε τη Νέα Δημοκρατία κόμμα του 18%, να ζητά να ενώσει υπό τη σκέπη της όλη την κεντροδεξιά;

Μπορεί ο άνθρωπος που διέλυσε την κεντροδεξιά να την επανενώσει;

Μπορεί ο άνθρωπος που γκρέμισε την κυβέρνηση το 1993 και άλλαξε τον ρου της πορείας και της ιστορίας του τόπου, να εμφανίζεται θεματοφύλακας της κεντροδεξιάς;

Μπορεί ο άνθρωπος που συνδιαλέγεται σχεδόν μόνο

Μια «χύμα» Αριστερά στην αναζήτηση του άλλου ΠαΣοΚ

Γράφει

ο Στέφανος Κασιμάτης

Ένα στοιχείο του περιλάλητου «μηνύματος της κάλπης» νομίζω ότι είναι προφανές: Το εκλογικό σώμα δεν θέλει στα σοβαρά αριστερή διακυβέρνηση -τουλάχιστον με την πλήρη έννοια του προσδιορισμού «αριστερή». Αν ήθελε κάτι τέτοιο, σήμερα θα συζητούσαμε για την εντυπωσιακή άνοδο του ποσοστού του ΚΚΕ· η δε ΑΝΤΑΡΣΥΑ (που, κατά τη γνώμη μου, αντιπροσωπεύει την πιο

Τον έχουν πείσει ότι είναι φιλελεύθερος!

«Δεν χάσαμε», έλεγε το μεσημέρι σε διαδρόμους των γραφείων της Λεωφόρου Συγγρού συνεργάτης του Αντώνη Σαμαρά, από εκείνους που είχαν γευθεί μαζί του την μοναξιά της πολιτικής απομόνωσης και τώρα ζει στιγμές μεγαλοπρεπείς για την αφοσίωσή του.

Αλήθεια τέτοια του λένε;

Κι όλοι οι άλλοι, σε άλλους διαδρόμους, που ψέλλιζαν αμφισβητώντας τον, τί

Ο λαός δεν έχει πάντα δίκιο

Γράφει

ο Κώστας Χλωμούδης

Ας είμαστε ειλικρινείς. Η παρούσα Βουλή, εφόσον συγκροτηθεί, θα συνιστά ένα αξιοθρήνητο θέαμα.
Η έκφραση της παράκρουσης, που τελεί η ελληνική κοινωνία, τιμώρησε μεν τους βασικούς πολιτικούς διαχειριστές της προηγούμενης περιόδου, επέλεξε όμως τη μη λύση στο πρόγραμμα της διακυβέρνησης της χώρας.
Ακόμη πιο εξωφρενικό, έβαλε μέσα στη βουλή ένα φασιστικό μόρφωμα. Στη Γερμανία, στις εκλογές του

Ο χρόνος στην εικονική πραγματικότητα της πολιτικής μας ζωής

Είναι σαφές ότι με τα μέχρι στιγμής δεδομένα βαδίζουμε προς νέες εκλογές στις 17 Ιουνίου, αφού πρώτα ολοκληρωθούν οι εισαγωγικές εξετάσεις στα πανεπιστήμια. Με το ερώτημα που θα πλανάται να αφορά τι θα συμβεί σε αυτό το διάστημα σε πολιτικό επίπεδο. Αν δηλαδή, μπορεί να επιτευχθεί ανασυγκρότηση των ήδη διαλυμένων τέως μεγάλων κομμάτων, αν θα επιτευχθεί

Ενωτικό συνέδριο φιλελευθέρων τώρα!

Γράφει

ο Χάρης Βλάδος*

Έπειτα από τη χθεσινή «ψυχρολουσία» που αποτύπωσε το πολιτικό αδιέξοδο της χώρας, εκτιμώ πως αρκετοί πλέον «ξύπνησαν».

Προτείνω την άμεση συνάντηση

Ποια θα είναι η (πιθανότατα) πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός;

Η περίοδος των διερευνητικών εντολών στους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων ξεκίνησε πριν από λίγες ώρες και βρίσκεται σε εξέλιξη.

Ήδη έχει παραιτηθεί ο Λουκάς Παπαδήμος και η χώρα τυπικά και ουσιαστικά είναι ακυβέρνητη, με όσα αυτό το γεγονός συνεπάγονται.

Όμως, τα κουκιά για σχηματισμό κυβέρνησης δεν βγαίνουν, ενώ πάνω απ’ όλα δεν φαίνεται να υπάρχει διάθεση από καμία πολιτική δύναμη, πλην ίσως του ΠαΣοΚ.

Ταυτοχρόνως, από το πρωί τα κομματικά επιτελεία διαρρέουν την 17^η Ιουνίου ως ημέρα νέων εκλογών, χωρίς κανένας να μπορεί να σταθμίσει τις συνέπειες που θα έχει στον τόπο η καθυστέρηση.

Πολύ περισσότερο όταν τα

Οι συγκλίσεις που δείχνουν τον δρόμο

Γράφει 

ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Με έναν λαό που δεν μπορεί να ξεχωρίσει τη συνωμοσιολογία και τα ευχολόγια από την υπεύθυνη πολιτική στάση, που δεν δείχνει να τον ενοχλεί ο ναζισμός και ο σταλινισμός, που δεν φαίνεται ότι επιθυμεί να αλλάξει το παραμικρό στο κρατικοδίαιτο μοντέλο, δεν μπορεί να υπάρχει προοπτική.

Με έναν φιλελεύθερο χώρο κατακερματισμένο, η προοπτική κυβέρνησης του τόπου δεν είναι ευοίωνη.

Είναι ΑΜΕΣΗ ανάγκη, η συστράτευση των δυνάμεων της λογικής.

Τα συγκλίνοντα προγράμματα δείχνουν τον δρόμο.

Είναι ΑΜΕΣΗ ανάγκη η

Αλλιώτικη μέρα

Το ουσιαστικό συμπέρασμα των καταστροφικών  για τον τόπο εκλογών, είναι ασφαλώς η ριζική αλλαγή του πολιτικού σκηνικού της χώρας.

Το εκλογικό σώμα αποδείχθηκε ότι ήταν ιδιαιτέρως διχασμένο και έδειξε ευήκοα τα ώτα σε όσους του είπαν ότι μπορούμε να γυρίσουμε την πλάτη στους δανειστές μας και να τα καταφέρουμε μόνοι μας, έστω και αν δεν του είπαν ποτέ τον τρόπο.

Το εκλογικό σώμα έδειξε εμπιστοσύνη στον Τσίπρα (η εκλογική ανάλυση δείχνει ότι υπερψηφίστηκε από σημαντικό τμήμα του κρατικοδίαιτου ΠαΣοΚ) που έκανε διαπιστώσεις αλλά δεν έχει προβάλλει ρεαλιστικές προτάσεις – λύσεις.

Επιβράβευσε τον άκρατο εθνικό λαϊκισμό και τις υποσχέσεις για …κρεμάλες που εκτόξευσε ο Καμμένος.

Άνοιξε την πόρτα σε ένα κατά κόρον