Στο Καλντερίμι (Νο 169)

Η εβδομαδιαία στήλη του grpost με τα Πολιτικά –Παραπολιτικά σχόλια, τις Τυπολογίες, το Αθλητικό Καλντερίμι και τις Μουσικές ιστορίες, δια χειρός Νίκου Γ. Σακελλαρόπουλου

1^η ενότητα

Πολιτικά – Παραπολιτικά σχόλια

@ Χα, χα, νομίζατε ότι η φράση «είσαι τρελός» είναι απλό σχήμα λόγου;

Μόλις δείτε τους άντρες με τα άσπρα να μπουκάρουν τρέχοντας σε διάφορα υπουργεία, θα καταλάβετε ότι έχουμε μπόλικους διαταραγμένους πέριξ μας…

Καλημέρες, καλώς ήρθατε και σήμερα στην παρέα της Κυριακής που έγινε συνήθεια.

@ Τα να πρωτοπούμε και τι να πρωτοσχολιάσουμε σήμερα;

Τον πρωθυπουργό που

Αθάνατος είσαι Νίκο…

Γράφει

ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Τον θυμάμαι να στήνει ο ίδιος τα μηχανήματα για τη συναυλία στην αυλή του σχολείου στα Καλάβρυτα.

Ιδρωμένος στο Αυγουστιάτικο απόγευμα, είχε το νου του ακόμη και στην τελευταία λεπτομέρεια του ήχου του.

Και να δοκιμές, να σύντομα σολαρίσματα για την επιβεβαίωση ότι όλα είναι καλά, να κι

Μεταξύ μας με καφέ και με τσιγάρο (Νο 69)

Το εβδομαδιαίο χρονογράφημα του grpost,

δια χειρός Πέμυς Γκανά

Ριτζ Φόρεστερ και Alexis ....

Ο Ριτζ Φόρεστερ της λαοπρόβλητης «Τόλμης και γοητείας» κοιτάζει τον φακό.

Οι τετράγωνες πλάτες του γεμίζουν την οθόνη.

Μαύρο, πένθιμο ζιβάγκο.

Τα χείλη του καλοσχηματισμένα, τρέμουν.

Τα μάτια του υγρά.

-Πατέρα, πατέρα Έρικ Φόρεστερ, έχω να σου ανακοινώσω κάτι τραγικό.

Ο Έρικ κάθεται μαλακά στην μπερζέρα του.

Τον κοιτάζει στα μάτια και με την

ΕΥΑερα: Η φοβισμένη τηλεόραση

Γράφει

η Εύα Τσαροπούλου

Την είπανε «τσίχλα για το μυαλό», τη χαρακτήρισαν «το απόλυτο κατοικίδιο της ελληνικής οικογένειας», κατηγορήθηκε ότι «παράγει λήθη», λιθοβολήθηκε ως «κρυφή ερωμένη», λατρεύτηκε ως «μητέρα» και χρίστηκε «δασκάλα».

Αποθεώθηκε και καταδικάστηκε για τους ίδιους ακριβούς λόγους, αλλά αυτό δεν είναι το μόνο οξύμωρο που της συμβαίνει· είναι η τηλεόραση και δεν μπορεί να είναι απολύτως ελεύθερη, αφού πάντα θα μεταφέρει κάποιου τη γνώμη. Κάποιου _άλλου_ τη γνώμη!

Ωστόσο, εμπεριέχει μια

Δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν…

Γράφει

ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Δεν μπορώ να καταλάβω για ποιον λόγο η κοινωνία έχει ανέβει στα κάγκελα με αφορμή –πλην όλων των άλλων- και την συνεχόμενη εν είδη καταιγίδας- αύξηση της φορολογίας.

Δηλαδή δεν ήξερε;

Δεν ήξερε τι ψήφισε;

Δεν ήξερε ότι ψήφισε εκείνους που του υπόσχονταν την διατήρηση κεκτημένων;

Δεν ήξερε ότι αυτά τα «κεκτημένα» μπορούν να διατηρηθούν μόνο αν η κοινωνία «ξεβρακώνεται» καθημερινά; 

Πολύ περισσότερο αφού δεν υπάρχουν πλέον δανεικά;

Δεν ήξερε ότι είχε να κάνει με

Σωστή ιδιωτικοποίηση από λάθος κυβέρνηση

Από τη Θεσσαλονίκη

γράφει

ο Μιχάλης Δεμερτζής

Η παραχώρηση του 67% του ΟΛΠ στη Cosco είναι ένα καλό νέο για την οικονομία.

Το κατά πόσο πιστώνεται στη κυβέρνηση Συριζανέλ, είναι μία συζήτηση που δεν έχει πολύ νόημα, από τη στιγμή που οι ίδιοι οι υπουργοί της δεν φαίνονται διατεθειμένοι να την υπερασπιστούν στο εκλογικό τους κοινό.

Μερικοί ίσως να αισθάνονται και ντροπή.

Το ίδιο ισχύει και για την ιδιωτικοποίηση των αεροδρομίων.

Εδώ που τα λέμε, το ίδιο ισχύει και για τη μετατροπή του

Χρειάζεται σήμερα η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων;

Γράφει

ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Πολύς λόγος για το εν λόγω ζήτημα.

Χρειάζεται να είναι μόνιμοι οι δημόσιοι υπάλληλοι;

Ειδικά στη σημερινή εποχή;

Όταν εκλείπουν όλοι εκείνοι οι λόγοι που την είχαν επιβάλλει (αρχικά με νόμο του Τρικούπη κι αργότερα με το Σύνταγμα του Βενιζέλου το 1911) κι εν πολλοίς την καθιστούσαν επιβεβλημένη;

Μήπως πρέπει να ανοίξει μια συζήτηση περί τούτου;

Πολύ περισσότερο αφού η εμπειρία 115 χρόνων –τουλάχιστον- χρόνων καταδεικνύει ότι

Πως το κράτος - λερναία ύδρα- υποδούλωσε το Μεσολόγγι της εξόδου

Από το Μεσολόγγι

γράφει

ο Χρήστος Διαμαντόπουλος

Κάθε μικρή πόλη στην Ελλάδα είναι ένα καλό πεδίο μελέτης για να καταλάβουμε γιατί αυτή η χώρα έχει χρεοκοπήσει και να μας ανησυχήσει ακόμη περισσότερο για το τι δεν γίνεται και δεν πρόκειται η χώρα ποτέ να ορθοποδήσει. 
Ακόμη και τώρα που βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μία παγκόσμια κρίση που όπως εξελίσσεται μπορεί να οδηγήσει σε μία χειρότερη κρίση από αυτή που προκάλεσε η μεγάλη ύφεση στην Αμερική αρχές του εικοστού αιώνα δεν έχει αλλάξει τίποτα που να μας κάνει να αισιοδοξούμε ότι μπορούμε να δούμε φως στο τούνελ. 
Για να καταλάβετε τι εννοώ θα σας περιγράψω

«Το σεξ δώρο Θεού» και …Πιστοί ή πελάτες…;

Από τη Θεσσαλονίκη
γράφει 
η Αλεξάνδρα Γρηγορίου

Πόσο σύμπτωση μπορεί να θεωρηθεί η ξαφνική διαλλακτικότητα του προκαθήμενου της καθολικής εκκλησίας ως προς το εκτός γάμου σεξ που απαγορευόταν διά ροπάλου μέχρι τη μαζική εισροή πιστών άλλων θρησκειών στην Ευρώπη…;

«Το σεξ είναι δώρο Θεού» η νέα ρήση του Πάπα που άφησε εμβρόντητους όχι μόνο τους καθολικούς αλλά το σύνολο των χριστιανών ανά την υφήλιο! 

Η καθολική εκκλησία, η τόσο αυστηρή με το προγαμιαίο σεξ και γενικώς το σεξ εκτός γάμου και τα διαζύγια και τις αμβλώσεις κι όλα τέλος πάντων που μόνο πηγή τύψεων κι ενοχών αποτελούσαν για τους σύγχρονους καθολικούς, ξαφνικά εμφανίζεται διαλλακτική εν μία νυκτί!

Καλά, εντάξει, όχι ακριβώς εν

Το γελοίο του πράγματος

Γράφει

ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Πόσο απέχει η κωμωδία από τη γελοιότητα;

Οι ειδικοί αλλά κι η λογική ισχυρίζονται ότι η διαχωριστική γραμμή είναι απειροελάχιστη.

Κι αυτή την έχουν ξεπεράσει προ πολλού τα κυβερνητικά στελέχη.

Κι ακόμη περισσότερο.

Όταν μας κυβερνούν άνθρωποι που είτε με τις πράξεις είτε με την απραξία τους, είτε με όσα λένε, είτε με όσα δεν κάνουν, γίνονται καθημερινά γελωτοποιοί της Ρωμιοσύνης, έχουμε ξεπεράσει κάθε είδους γελοιότητα.

Δεν είναι μόνο οι διάφοροι υπουργοί.

Είναι κι