Στο Καλντερίμι (Νο 168)

Η εβδομαδιαία στήλη του grpost με τα Πολιτικά –Παραπολιτικά σχόλια, τις Τυπολογίες, το Αθλητικό Καλντερίμι και τις Μουσικές ιστορίες, 

δια χειρός Νίκου Γ. Σακελλαρόπουλου

@ Καλημέρες, καλημέρες, καλώς ήρθατε και σήμερα στην κυριακάτικη παρέα…

@ Πολλά και διάφορα και σήμερα, γι αυτό φτιάξτε καφεδάκι και πάμε να τα πούμε...

1^η ενότητα

Πολιτικά – Παραπολιτικά σχόλια

@ Μια τρύπα στο νερό.

Αυτό έκανε η «σύγκρουση» του Τσίπρα με το ΔΝΤ.

Με τα προϊόντα υποκλοπών.

Με τους χαρακτηρισμούς περί

Μεταξύ μας με καφέ και με τσιγάρο (Νο 68)

Το εβδομαδιαίο χρονογράφημα του grpost

δια χειρός Πέμυς Γκανά

Τα Κολωνάκια ή αλλιώς «Βρε πως αλλάζουν οι καιροί»...

Το ότι αγαπώ τα ένδοξα Κολωνάκια σας το έχω πει πολλάκις.

Τα επισκέπτομαι, τα περπατώ, πίνω τον καφέ μου χαζεύοντας τα και αποχωρώ με το κεφάλι ψηλά.

Μια θλίψη όμως, πως να το κάνουμε, με πιάνει...

Να φταίνε οι ανοιξιάτικες βιτρίνες με εκείνες τις κατακίτρινες δωδεκάποντες γόβες που στοιχίζουν 416, 5 ευρώ, ή εκείνο το απίστευτο, πορτοφόλι να το πω; Τσαντάκι να το προσφωνήσω;

Που το αγοράζεις στην

ΕΥΑερα: Η παλίρροια σηκώνει όλες τις βάρκες...

Γράφει

η Εύα Τσαροπούλου

Το έλεγε ο έρμος ο Σοπενχάουερ:

«Οι δημοσιογράφοι είναι σαν τα σκυλιά.

Μόλις κάτι αρχίζει να κινείται, αρχίζουν να γαβγίζουν».

Φαίνεται πως δεν κάνουν εξαίρεση ούτε για τον εαυτό τους, λέω η παντέρμη εγώ.

Ό,τι κάνει να κινηθεί, τρώει τη σφαίρα στον αέρα!

Η πρόσφατη απόφαση του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ να τιμωρήσει με διαγραφή ή δημόσια επίπληξη -λέγε με και διαπόμπευση εντός του εργασιακού μου χώρου- δημοσιογράφους, επειδή την περίοδο του δημοψηφίσματος έλαβαν ανοικτά το μέρος του «ΝΑΙ», δύο μόλις μέρες μετά την

Της ΕΣΗΕΑ το κάγκελο…

Γράφει

ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Δυστυχώς δεν είμαι μέλος της ΕΣΗΕΑ και δεν μπόρεσα ποτέ να διαθέτω τις βασιλικές της παροχές στα επίπεδα της ασφάλισης.

Ούτε την περίφημη ταυτότητα για τα θέατρα, τα πλοία ή την παροχή άλλων υπηρεσιών.

Μια ζωή πορεύτηκα με το περίφημο «μπλοκάκι»…

Από την άλλη πλευρά, ευτυχώς δεν είμαι μέλος της ΕΣΗΕΑ και μπορώ να εκφράζω χωρίς φόβο τις απόψεις μου.

Να κοροϊδεύω νοοτροπίες και πρακτικές που

Αν είχε ψηφιστεί ο Σταύρος Δήμας…

Γράφει

ο Ντίνος Χρυσικόπουλος

Μάλλον με ανείπωτη μελαγχολία πρέπει να σκεφτόμαστε την υπόθεση.

Να είχε, δηλαδή, εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Σταύρος Δήμας.

Όχι σε ότι αφορά τις άκομψες (sic) παρεμβάσεις του τελικώς εκλεγέντος Προκόπη Παυλόπουλου, επί παντός επιστητού, ακόμη και πολιτικοϊδεολογικού περιεχομένου.

Αλλά σε ότι αφορά την πορεία του τόπου.

Τι θα είχε συμβεί, λοιπόν;

Να τα

Περί Προέδρου…

Γράφει

ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Πούσαι νιότη  που έλεγες ότι θα γινόμουν άλλος.

Τη λαϊκή ρήση κάλλιστα θα μπορούσε να την επικαλεστεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αν…

Αν είχε στοιχειώδη πολιτική συναίσθηση.

Ο Προκόπης Παυλόπουλος ήταν πηγή γνώσης και έμπνευσης για χιλιάδες φοιτητές στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Γέμιζαν ασφυκτικά τα αμφιθέατρα όταν δίδασκε.

Ακόμη και με ασχέτους της Σχολής, που «έτρεχαν» ν’ ακούσουν τον καθηγητή που ενέπνεε.

Η μεγάλη καριέρα στον ακαδημαϊκό χώρο τον περίμενε κι ό ίδιος της έδινε τεράστιες υποσχέσεις.

Ακόμη κι όταν ανέλαβε το

Εμένα, αυτός ο Πρόεδρος δεν με εκφράζει…

Γράφει

ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τοποθετείται ιδεολογικοπολιτικά με αποτέλεσμα να μην εκφράζει πλέον όλους τους Έλληνες. 

Εμένα τουλάχιστον πολλές του απόψεις με ενοχλούν και με βρίσκουν ολότελα αντίθετο. Χρησιμοποιώντας εκφράσεις του Γιάνη Βαρουφάκη περί «Μινώταυρου» λογικά θα ενοχλεί και πολλούς άλλους. 

Πώς γίνεται ένα Πρόεδρος τόσο ανοιχτά και, κατά τη γνώμη μου, άστοχα να πολιτεύεται;

Έχω συχνά καταθέσει τις απόψεις μου ώστε και οι πλέον αρχάριοι να

Οι εκλογές θα δώσουν τη λύση

Από τη Θεσσαλονίκη

γράφει

ο Μιχάλης Δεμερτζής

Μετά και από το πρόφατο φιάσκο με τις υποκλοπές, δεν πρέπει να υπάρχει ούτε ένας Έλληνας που να παρακολουθεί τις εξελίξεις και να εξακολουθεί να πιστεύει ότι η κυβέρνηση διαπραγματεύεται.

Αν κάτι αποκάλυψε όλη αυτή η υπόθεση, είναι πως η ελληνική πλευρά ψάχνει για καυγά.

Και αυτή τη φορά, δεν έχει τη νωπή εντολή των «αγανακτισμένων» να της δίνει άλλοθι.

Πέρυσι, οι εταίροι επιδίωκαν τη διαπραγμάτευση, όσο κι αν εμείς ήμασταν ανεπίδεκτοι ως χώρα, γιατί πίστευαν ότι

Ανερμάτιστος ερασιτεχνισμός…

Γράφει

ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Οι περισσότεροι χειρισμοί της κυβέρνησης στα μεγάλα ζητήματα που ταλανίζουν τον τόπο είναι εξόχως αντιφατικά.

Σαφές δείγμα ότι όλα γίνονται στο πόδι χωρίς κανένα, μα κανένα σχέδιο.

Η ιστορία με τις συνομιλίες στελεχών του ΔΝΤ που υπεκλάπησαν – κι ουσιαστικά δεν προσέθεσαν κάτι που δεν γνωρίζαμε κι εμείς κι η κυβέρνηση- και το πόσο επιχειρήθηκε να αξιοποιηθούν επικοινωνιακά για εσωτερική κατανάλωση είναι χαρακτηριστική.

Και μάλιστα και με την

Πολυόροφη η τούρτα, το κερασάκι μας πείραξε…

Από τη Θεσσαλονίκη

γράφει

η Αλεξάνδρα Γρηγορίου

Ούτε μία, ούτε δύο, ούτε τρεις αλλά πέντε εκατοντάδες καλλιτέχνες και "καλλιτέχνες" της χώρας ξεσηκώθηκαν για την τοποθέτηση Βέλγου στο τιμόνι του Φεστιβάλ Αθηνών, λες κι είναι το μόνο και πάντως, το πρώτο στραβό που τους βρήκε τα τελευταία χρόνια!

Θέατρα άδεια, τηλεοπτικές παραγωγές ελάχιστες κι αυτές απλήρωτες, συγγραφείς και "συγγραφείς" με το τσουβάλι χωρίς τίποτα το αξιόλογο τα τελευταία χρόνια, μεγάλοι ηθοποιοί μόνο "φεύγουν" χωρίς αντικαταστάτες, γεμίσαμε τραγουδιστές και ξεχάσαμε τι σημαίνει ερμηνευτής, η Επίδαυρος δίνεται ακόμη και