Στο Καλντερίμι (Νο 230)

Το εβδομαδιαίο πολυπεριοδικό του grpost

με τα Πολιτικά – Παραπολιτικά σχόλια

τις Τυπολογίες, το Αθλητικό Καλντερίμι,

τις Σταγόνες ιστορίας (με τη ναυμαχία της Λήμνου, γραμμένη από τον Φώτη Σαρανατόπουλο)

& τις Μουσικές ιστορίες

δια χειρός         

Νίκου Γ. Σακελλαρόπουλου



@ Βγήκε ο Καμμένος και ανερυθρίαστα δήλωσε ότι ο καλύτερος υπουργός Εξωτερικών που είχε ποτέ η χώρα είναι ο… Κοτζιάς!

@ Στην πυρά, ο Αβέρωφ!

Στη περιφρόνηση ο Ράλλης!

Στον καιάδα ο Γεώργιος Μαύρος!

Στον απαγχονισμό ο Μολυβιάτης! Και η Ντόρα με το Βουκουρέστι, το 2008.

@ Όταν είσαι ανερμάτιστος και νομίζεις ότι

Μεταξύ μας με καφέ και με τσιγάρο (Νο 154)

Το εβδομαδιαίο χρονογράφημα του grpost

δια χειρός Πέμης Γκανά

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Επιστολή 39η

Αγαπημένε μου άγιε Βασίλη, εύχομαι κατ αρχήν να είσαι και φέτος καλά στην υγεία σου.

Να είσαι γερός και δυνατός.

Γιατί πως αλλιώς θα στείλεις δώρα σ’ όλα τα παιδιά του κόσμου;

Η αλήθεια είναι πως εκεί, τόσο βόρεια που ζεις, είναι απορίας άξιο πως δεν έχεις αρπάξει καμιά βρογχοπνευμονία, ή κάτι απλούστερο όπως, χιονίστρες ή κρυοπαγήματα, μάλλον πρέπει να φοράς συνεχώς κασκόλ και γάντια, και σίγουρα θα είσαι αγκαλιά με κάνα μαγκάλι, ξέρω, ξέρω το πετρέλαιο είναι πανάκριβο, εμείς για παράδειγμα, δεν το ανάβουμε το καλοριφέρ στο σπίτι, μόνο τζάκι ανάβουμε, και άντε στο

ΕΥΑερα: «Η ευγνωμοσύνη της χρονιάς: Ένα «μια χαρά κορίτσι»!»

Γράφει
η Εύα Τσαροπούλου

Ψάχνοντας να βρω τι να γράψω, ως τελευταίο πόνημα για τούτη τη χρονιά, πισωγύρισα σε άλλα, που έγραφα τις προηγούμενες.

Διαπίστωσα ότι ένα ίχνος θλίψης συνόδευε τον αποχαιρετισμό της κάθε «πέρσι και καλύτερης» χρονιάς, από την ουρά του οποίου κρεμόταν ίσως ένα ψήγμα προσμονής για αυτήν που αναμενόταν. 

Ένα παιδί μετρούσε τ’ άστρα και ένας Άγιος Βασίλης σίγουρα πάντα παραμόνευε κάπου εκεί γύρω κι ας μην τον έβλεπαν ανθρώπου μάτια…

Αθεράπευτα ρομαντική, με αυτή τη θλίψη που έχουν οι εγκαταλελειμμένες ηρωΐδες των κλασικών μυθιστορημάτων, όπου ένα

Η κυβερνητική πολιορκία της δημοκρατίας

Από τη Θεσσαλονίκη
γράφει
ο Μιχάλης Δεμερτζής

Ο φετινός Δεκέμβριος ήταν πολύ περιεκτικός. Όποιος παρακολούθησε την επικαιρότητα μέσα σε αυτό το μήνα, μπορεί να έχει μία πολύ καλή εικόνα για το τι είναι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή.

Τι εννοούμε;

Στις 7 Δεκεμβρίου αναλύαμε σκωπτικά την πρώτη εβδομάδα του μήνα ως εξόχως χαρακτηριστική για τα ήθη κι έθιμα της ελληνική κοινωνίας, καθώς περιείχε επεισόδια για τους πλειστηριασμούς, καταστροφές από τον Ρουβίκωνα και την ετήσια αναβίωση των Δεκεμβριανών του 2008. 

Όλα αυτά μέσα σε μια εβδομάδα! («Καταστροφές, ξύλο και λοιπά ελληνικά έθιμα», https://grpost.blogspot.gr/2017/12/blog-post_7.html)

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές κλείνει

Βρε το φουκαρά!

Γράφει
ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Βρε τον Λαζόπουλο.

 Βυθισμένος στην αφάνεια βρήκε τρόπο να βγει στη δημοσιότητα.

Κι άρχισε να λέει ότι δέχεται μπούλινγκ, ότι οι Γερμανοί τον έδιωξαν από τον ALPHA που εργαζόταν, ότι περνάει δύσκολα, ότι παλεύει να σταθεί όρθιος κι άλλα τέτοια σπαραξικάρδια.

Φυσικά, ούτε αυτός, όπως και

Κάποια γελαστά Χριστούγεννα…

Γράφει
ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Θυμάμαι τα Χριστούγεννα των παιδικών μου χρόνων και συνειδητοποιώ ότι ήταν η πιο γλυκιά, η πιο «γελαστή», η πιο χαρούμενη γιορτή του χρόνου.

Φώτα, χρώματα, μουσικές, γέλια, η προσδοκία του Άγιου Βασίλη, τα κάλαντα, οι διακοπές από το σχολείο. 

Το στόλισμα του δέντρου.

Τα δώρα των γονιών, του νονού, των θείων, των παππούδων…

Τα οικογενειακά

Στο Καλντερίμι (Νο 229)

Το εβδομαδιαίο πολυπεριοδικό του grpost

με τα Πολιτικά – Παραπολιτικά σχόλια

τις Τυπολογίες, το Αθλητικό Καλντερίμι,

τις Σταγόνες ιστορίας 

& τις Μουσικές ιστορίες 

δια χειρός         

Νίκου Γ. Σακελλαρόπουλου

@ «Ανεπίγνωστο» είπε το Τσακαλώτο ο Βενιζέλος.

Μετά, το Τσακαλώτο ρωτούσε αν με τη λέξη αυτή τον έβρισε...

@ Γι αυτό έβαλε τη λέξη «απεύθυνση» στο κείμενό των περιβόητων «53», θέλοντας προφανώς να πει … «ν’ απευθυνθούμε».

@ Ο Καμμένος για να επιβιώσει και να

Μεταξύ μας με καφέ και με τσιγάρο (Νο 153)

Το εβδομαδιαίο χρονογράφημα του grpost

δια χειρός Πέμης Γκανά

Το ΜΑΤ, ο Κουτσούμπας και οι άλλοι μου ήρωες…

...Και είπε το ΜΑΤ, το πτωχό, με φωνή βροντερή:

-Ποιος είσαι συ ρε;

(πάλι καλά που δεν τον ρώτησε δηλαδή «ποιανού ΄σαι συ ρε», για σκεφτείτε το)

Είπε τον Κουτσούμπα, μαντάμ, τον Κου τσού μπα, «ρε» !!!

Το διανοείσαι;

Να σπάσω τις ασπίδες μου δηλαδή, να κάψω τα καπνογόνα μου, να αμολήσω τις χειροβομβίδες κρότου λάμψης, την γκαντεμιά μου μέσα.

Βρε κομάντο, δεν αναγνωρίζεις τον Κουτσού;

Που λέει «Κουκουσέ», και κλαίει.

Που μιλά με

ΕΥΑΕΡΑ: «Αγάπη δίνεις...αγάπη παίρνεις»

Γράφει
η Εύα Τσαροπούλου

Θεραπευτήριο Αθηνών: Πάνε δέκα μήνες τώρα που η περιπέτεια της θείας έχει μεταφερθεί εκεί, κάπου χαμηλά στην Κυψέλη. Σε ένα όμορφο, ηλιόλουστο, μοναχικό της δωμάτιο, όπου μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει, συχναλλάζουν οι άνθρωποι και οι εποχές…

Ο χώρος ανακαινισμένος, όχι χωρίς προβλήματα. Ωστόσο, αφού δεν έχει υποπέσει στην κατάντια του δημοσίου, μια χαρά συντηρημένο είναι κι όχι μόνο σε «όσα βλέπει η πεθερά».

Οι καθαρίστριες περνάνε όλη μέρα και ποτέ δεν θα βρεις σκουπίδι στο καλαθάκι του μπάνιου ή ξεχασμένο χαρτάκι, μετά τη νοσηλεία, στο διάδρομο. 

Γιατί έχει προλάβει η

Ο γύρος, το τσίπουρο κι η Ευρώπη

Από τη Θεσσαλονίκη
γράφει
ο Μιχάλης Δεμερτζής

Μπορεί να υποφέρουμε οι Έλληνες από την κρίση, αλλά την προηγούμενη εβδομάδα καταφέραμε ένα τεράστιο πλήγμα, μία περήφανη νίκη σε βάρος του ευρωιερατείου (έτσι ονομάζει ο πρωθυπουργός μας την Ευρωπαϊκή Ένωση)… Σώσαμε τον γύρο!

 Το πιο ελληνικό από τα εδέσματα, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα προϊόντα μας μαζί με τον ήλιο, τη θάλασσα και το πανεπιστημιακό άσυλο, θα συνεχίσει να καταναλώνεται νόμιμα. Επειδή οι Ευρωπαίοι είναι ψυχροί και δεν ξέρουν τι θα πει καλή ζωή, ήθελαν να μας