Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ

Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

 «Αηδιαστική» βρίσκει τη «δήθεν» συμπαράσταση της Μαρίν Λεπέν προς τον ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Παπαδημούλης. Βίαιη αντίδραση η οποία, υποθέτω, δεν έχει να κάνει με το ίδιο το πρόσωπο της επικεφαλής του Εθνικού Μετώπου και τον ιδεασμό της συμμετοχής της στο άλμα που υποσχέθηκε ο κ. Τσίπρας στη Ρόδο. Εντάξει, συμφωνώ πως το πρόσωπό της είναι λίγο σκληρό και η φωνή της βαριά σαν τις

Δεν φτάνει μόνο η διαγραφή του χρέους

Γράφει

ο Παναγιώτης Γεννηματάς

Όσο αντιπολιτευτικά κι αν θέλει κάποιος να το δει, είναι πολύ δύσκολο να αρνηθεί ότι η εμφανής προσέγγιση του ΣΥΡΙΖΑ στην διακυβέρνηση έχει ασκήσει από αρκετό καιρό καταλυτική επίδραση στη ζύμωση των απόψεων για την υπέρβαση του προβλήματος των χρεών στην Ευρωζώνη. Η μικρή, αδύναμη και υπερχρεωμένη Ελλάδα, για την Ευρώπη διαχρονικός από γεννησιμιού της πονοκέφαλος, γίνεται για μια ακόμη φορά αντικείμενο και αφορμή αναζωπύρωσης ενός

Λόγια, ανερμάτιστα λόγια…

Γράφει

ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Τα λόγια δεν μένουν.

Καλά καλά δεν μένουν ούτε τα γραπτά.

Ειδικά αν είναι εκστομισμένα από πολιτικά χείλη ή γραμμένα από χέρια πολιτικών.

Πόσο μάλλον από την ηγεσία, τα στελέχη και τους υποψηφίους του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα παίρνει ο αέρας κι ουδείς θυμάται τι έχει ειπωθεί ή γραφεί πριν λίγο καιρό.

Ειδικά αν αυτός είναι ο ελληνικός λαός.

Που δεν διαθέτει και την καλύτερη μνήμη για τα

Στο Καλντερίμι (Νο 96)

Η εβδομαδιαία στήλη του grpost με τα Πολιτικά –Παραπολιτικά σχόλια, τις Τυπολογίες και το Αθλητικό Καλντερίμι, δια χειρός Νίκου Γ. Σακελλαρόπουλου

@ Καλημέρα, καλημέρα.

Επτά και σήμερα.

Οι εκλογές προ των πυλών.

Κι είναι ιδιαιτέρως καθησυχαστικό για τον τόπο ότι στα ψηφοδέλτια όλων των κομμάτων προσφέρονται για να μας σώσουν 139 γιατροί!

Οι περισσότεροι (33) με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Το ανησυχητικό είναι ότι ελάχιστοι απ’ αυτούς είναι ψυχίατροι.

@ Την εβδομάδα που μας πέρασε, δεν σας κρύβω ότι ένιωσα μεγάλη απογοήτευση από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Εκεί που νόμιζα ότι θα κάνω

Μεταξύ μας με καφέ και με τσιγάρο (No 8)

Το εβδομαδιαίο χρονογράφημα του grpost,

δια χειρός Πέμυς Γκανά

Ένα σμάρι κορίτσια…

   

Οι φωνές τους με ξαφνιάζουν.

Ταράζουν την επίπλαστη ηρεμία.

Γέλια δυνατά, γάργαρα, αμόλυντα.

Κόκκινα κραγιόν και ελαφρά πουδραρισμένα πρόσωπα, που έστω και έτσι μυρίζουν νιότη.

Μαλλιά μακριά ξεπροβάλλουν ατίθασα κάτω από τους γκρίζους σκούφους.

Λαμπερά μάτια φρέσκα, πράσινα, γαλανά και κατάμαυρα σαν εκείνα που υμνούσε ο Αγγελόπουλος.

Φρεσκάδα.

Πολύχρωμα κασκόλ πέφτουν ανέμελα πάνω

Βεβαιότητες και σύγχυση για το ευρώ

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντάρας

Τα λόγια και οι κινήσεις πολλών πρωταγωνιστών θολώνουν το κεντρικό ζήτημα των εθνικών εκλογών: Είναι εξασφαλισμένη η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη κάτω απ’ οποιεσδήποτε συνθήκες; Εάν είναι, τότε μπορούμε να ψηφίσουμε είτε για την ανατροπή είτε για τη συνέχιση της σημερινής πορείας χωρίς να φοβόμαστε περισσότερα δεινά. Εάν υπάρχει κίνδυνος, όμως, θα έπρεπε να έχουμε σαφή εικόνα για το

Θέλει να νικήσει η Νέα Δημοκρατία;

Γράφει

ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Αν σταθούμε στις προεκλογικές εκστρατείες των κομμάτων θα διαπιστώσουμε ότι εκτός από την απουσία των κυρίαρχων ζητημάτων που «καίνε» την ελληνική κοινωνία και δεν έχουν πέσει καθόλου στο τραπέζι, υπάρχει η καλλιέργεια του φόβου από τη Νέα Δημοκρατία κι η αερολογία από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ.

Να σταθούμε στη Νέα Δημοκρατία, η οποία ως –υποτίθεται- φιλελεύθερο κόμμα, έπρεπε

Σε άλλους παραλλήλους…

Γράφει

ο Πάσχος Μανδραβέλης

Υ​​πάρχει ισχυρή παράδοση στην Ελλάδα να συζητάμε επί παντός, εκτός από εκείνα που πρέπει να πράξουμε για να αντιμετωπίσουμε τις νέες προκλήσεις. Στη δεκαετία του ’70, για παράδειγμα, υπήρχε το δίπολο «μέσα ή έξω από την ΕΟΚ» και ουδείς κουβέντιαζε τι θα κάνουμε αν θα μπούμε στην ΕΟΚ. Το αποτέλεσμα ήταν να καταρρεύσει η δανειοδίαιτη (από τις κρατικές τράπεζες) και ασφυκτικά προστατευμένη ελληνική βιομηχανία, παρά τους

Κυνηγοί κι εικονολάτρες…

Γράφει

ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Πολλές φορές αναφερθήκαμε στην αρθρογραφία μας ότι βαδίζουμε σ’ εκλογές και συζητάμε οτιδήποτε άλλο εκτός από τα μέγιστα προβλήματα του τόπου και της επόμενης ημέρας.

Το χθεσινό σόου των δυο μονομάχων για την πρωθυπουργία, δεν μπορεί να προκαλεί σε κανέναν έκπληξη.

Ο Σαμαράς, άρχισε να μιλάει για εκείνους που θέλουν ν’ αποκαθηλώσουν τις εικόνες από τις δημόσιες υπηρεσίες και

Ποτάμι: Να μη ζαλιστούν από το ύψος…

Γράφει
ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος


Είμαι εξ εκείνων που αντιμετώπισαν την ίδρυση του Ποταμιού μ’ επιφυλακτικότητα.

Τι δουλειά έχει ένας δημοσιογράφος, σκέφτηκα, στην ηγεσία ενός κόμματος, πολύ περισσότερο όταν είναι γνωστές οι σχέσεις του τόσο με το περιβάλλον Σημίτη, όσο και μ’ εκείνο του μοιραίου Γιώργου Παπανδρέου.

Κι όχι μόνο αυτό, αλλά κι αρκετοί άλλοι προβληματισμοί μου, έγιναν συχνά αντικείμενο της καθημερινής αρθρογραφίας του grpost.

Στο διάστημα της παρέμβασής του Ποταμιού στα πολιτικά δρώμενα είδα θέσεις, είδα