Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

Περί εξεταστικής

Οι αψιμαχίες –κάποιοι μίλησαν και περί σύγκρουσης- στη Βουλή για την εξεταστική επιτροπή που πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι συνοδοιπόροι του, ήταν και ανώφελες και ανούσιες και περιττές.
Τόσο η πρόταση όσο και όσα συνέβησαν μέσα στο Κοινοβούλιο είχαν στόχο περισσότερο το καφενείο παρά την ουσία της υπόθεσης.
Για πολλούς λόγους.
Ο πρώτος και πλέον ουσιαστικός είναι ότι δεν
 μπορεί σε μια περίοδο που ο τόπος είναι ουσιαστικά κατεστραμμένος και προτεραιότητα οφείλει να είναι η ανασυγκρότησή του, εμείς να ανοίγουμε ζητήματα που αυτή τη στιγμή δεν μπορούν να συνεισφέρουν σ’ αυτήν.
Ο δεύτερος λόγος είναι τα πρόσωπα.
Θεωρεί κάποιος σώφρων πολίτης ότι κριτής του θλιβερού Παπανδρέου μπορεί να είναι ο Παναγούλης, η Κωνσταντοπούλου, ο Λαφαζάνης ή ο Δραγασάκης;
Θεωρεί κάποιος σώφρων πολίτης ότι κριτής του υποτακτικού Παπακωνσταντίνου μπορεί να είναι η Κουντουρά, ο Μελάς, ο Καμμένος, ο Κασιδιάρης ή η Ζαρούλια;
Πιστεύει κάποιος νουνεχής άνθρωπος ότι η διερεύνηση των συνθηκών που μας οδήγησαν στα Μνημόνια μπορεί να γίνει από τους ίδιους ανθρώπους που κυβερνούσαν τότε ή από τους πολιτικούς τους αντιπάλους; Όποιος το πιστεύει απλώς είναι αφελής ή νεροκουβαλητής του λαϊκισμού.

Είναι σαφές ότι κάποια στιγμή οφείλουμε να διερευνήσουμε την υπόθεση κι αν υπάρχουν ευθύνες να τις αποδώσουμε.
Όταν ηρεμήσει ο τόπος, όταν το αίμα δεν θα «βράζει», όταν η ιστορία θα οφείλει να γραφεί με νηφαλιότητα.
Αυτές τις ευθύνες –αν υπάρχουν- είναι σαφές ότι δεν μπορεί να τις αποδώσει η Βουλή των σκοπιμοτήτων, παρά μόνο μια ανεξάρτητη αρχή προσωπικοτήτων.
Κι όταν αυτή καταλήξει σε πόρισμα, αυτό να αξιολογηθεί πολιτικά.
Πολύ περισσότερο όταν ήδη ο ελληνικός λαός έχει αξιολογήσει τόσο το πρώτο όσο και το δεύτερο Μνημόνιο, σε δυο διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις
Στη δημοκρατία, οι πολιτικές αποφάσεις –ακόμη και οι πλέον επιζήμιες- κρίνονται στην κάλπη.
Κι η κοινωνία αποφασίζει ποιοι είναι εκείνοι που δικαιώνονται και ποιοι εκείνοι που καταδικάζονται.
Αυτό άλλωστε είναι το χαρακτηριστικό στοιχείο που τη διαχωρίζει από το καφενείο και τις συζητήσεις επιπέδου του…



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου